Zuidelijke Orkneyeilanden

Vlakbij Antarctica liggen de Zuidelijke Orkneyeilanden. Het zijn onbewoonde eilanden die grotendeels met ijs bedekt zijn. Ze werden ontdekt door robbenjagers uit Schotland, die daarna de eilanden een Schotse naam meegaven. Coronation Island is het grootste eiland van de eilandengroep, die in de Scotiazee ligt.

Scotiazee

De Zuidelijke Orkneyeilanden liggen in de Scotiazee en vormen een deel van de eilandenboog van de Scotiarug. Deze rug is een hoogte in de oceaanbodem vanaf het Antarctische schiereiland tot aan Vuurland. Sommige delen van die rug steken als eilanden boven het water uit. De eilanden liggen op ongeveer 600 km ten noordoosten van het Antarctisch Schiereiland. De Zuidelijke Orkneyeilanden zijn sub-antarctische eilanden, die voor 85% bedekt zijn met ijs. De temperatuur schommelt er tussen de 12 °C in de zomer en -44 °C in de winter. Het hoogste punt van de eilandengroep is de 1.265 meter hoge Mount Nivea op Coronation Island.
De Zuidelijke Okneyeilanden vallen onder het Britse deel van Antarctica, al claimt Argentinië de eilanden ook. De eilanden staan onder auspiciën van het Antarctica Verdrag.

Antarctica Verdrag

Het zuidpoolgebied behoort juridisch gezien aan geen enkel land toe, maar er zijn verschillende landen die hun rechten er willen laten gelden. Om de claims op het gebied te reguleren werd in 1959 werd het Antarctica Verdrag gesloten, waarin is vastgelegd wat landen mogen en vooral wat ze niet mogen.

Bron: Robynm, Pixabay

Archipel

De Zuidelijke Orkneyeilanden hebben in totaal een oppervlakte van 622 km².
De archipel bestaat uit de volgende eilanden:

Coronation Island;
Fredriksen Island;
Inaccesable Islands;
Laurie Island;
Matthews Island;
Monroe Island;
Powell Island;
Robertson Island;
Signy Island;

Bron: Meditations, Pixabay

Hoofdeilanden

Er zijn vier hoofdeilanden. Het grootste eiland is Coronation Island. De andere hoofdeilanden zijn:

Laurie Island
Powell Island
Signy Island.

Onbewoond

De Zuidelijke Orkneyeilanden zijn onbewoond op enkele onderzoekstations na. Een van de onderzoekstations heet Orcadas en is het oudste permanent bemande onderzoekstation de Antarctische gebieden. Sinds 1903 is het station, dat op Laurie Island staat, permanent bemand. Op Signy island staat het Signy Research Station dat alleen in de zomer bemand is. Britse, Franse en Argentijnse wetenschappers doen er onderzoek. In het begin van de twintigste eeuw stond er een walvisstation, maar dat werd gesloten.

Orkney

Schotse robbenjagers ontdekten de eilanden en gaven de eilandengroep in 1821 de naam van de Schotse eilanden Orkney Islands. Het werden de Zuidelijke Orkney’s. Ze liggen ten oosten van de Zuidelijke Shetland eilanden. De eilanden zijn rotsachtig, bedekt met ijs. Veel groeit er niet,omdat het merendeel van de eilanden bedekt is door ijs.

Tafelijsbergen

In de reisgidsen, die ondermeer reizen naar de Zuidelijke Orkney Islands aanprijzen, beloven ze tijdens een vaart langs de Scotiarug kilometers lange tafelijsbergen, die afkomstig zijn van de Ronne Iceshelf op Antarctica. Ze zijn vanaf het schip te zien en de aanblik is sprookjesachtig. Er vliegen diverse soorten bijzondere zeevogels, waaronder de reuzenstormvogel. Het is ook het gebied waar de pinguïns hun thuis hebben.