
Tasmanië, ’s werelds laatste wildernis
Veel toeristen bezoeken Australië, maar laten Tasmanië links liggen. Ten onrechte. Op dit eiland kun je nog volop genieten van rust en ongerepte natuur. Je komt er bijna geen mens tegen. Prachtige regenwouden, koloniale dorpjes, unieke flora en fauna, maar ook schitterende stranden en zuivere lucht. Neem een duik in het heldere, schone, frisse water bij Wineglass Bay en geniet.
Vroeger
Tasmanië is een deelstaat van Australië. Heel vroeger zat het eiland met een landbrug aan Australië vast, maar toe de ijskap smolt en de zeespiegel steeg, kwam de landbrug onder water te staan en werd Tasmanië het eiland zoals we dat nu kennen.Het eiland is anderhalf keer zo groot als Nederland, maar heeft slechts 500.000 inwoners. Onze eigen Abel Tasman ontdekte het eiland in 1642. Hij noemde het niet naar zichzelf, maar Van Diemensland, naar de gouverneur van Indië die hem op de ontdekkingsreis gestuurd had. Pas in 1856 werd het eiland vernoemd naar de naam van de ontdekker.
Lange tijd beschouwde de Australiërs het eiland als achtergebleven gebied. Maar de relaxte levensstijl en de rustige omgeving maken dat steeds meer Australiërs zelf ook de oversteek maken.
Klimaat
Het koele klimaat heeft van Tasmanië een groen eiland gemaakt. Het weer is er zeer wisselvallig. Gemiddeld kun je slechts 32 dagen per jaar genieten van een strak blauwe hemel met de daarbij behorende vergezichten.De zomers zijn warm en zonnig, in de winter is het er vaak fris, koel en droog. Een temperatuur van 5˚ of minder met sneeuw op de bergtoppen is dan geen zeldzaamheid. De zomer loopt van oktober tot april en de winter van mei tot september. De beste reisperiode is van december tot en met januari.
Zelf verkennen
Het eiland leent zich er prima voor om zelf te gaan verkennen. De Tassies, zoals de inwoners van Tasmanië genoemd worden, hebben het eiland reizigersvriendelijk gemaakt, zonder de natuur aan te tasten. Er zijn schitterende natuurparken waar je van de ongerepte natuur kunt genieten. Het zuidwestelijke deel is één van ’s werelds laatste wildernissen. Een vijfde deel van het eiland staat op de Werelderfgoedlijst. Zet een bezoek aan het Cradle Mountain National Park op je to-do-list. Alleen al de rit er naar toe is een belevenis. Tegen het einde van de dag breek je letterlijk je nek over de kangeroe’s, walibi’s en wombats.Het park is een walhalla voor wandelaars. Er zijn volop korte routes aan de voet van de Cradle Mountain. Voor de meer gevorderde en avontuurlijke wandelaars is er de overland track; een wandeling van zes dagen, waarbij je door het bijna ondoordringbare gedeelte van het park trekt.
Is dit je te wild, dan kun je ook besluiten een paar dagen in de Cradle Mountain Lodge door te brengen. Het is een mooie plek om met je geliefde door te brengen. Open haard; glaasje port;hapjes. En ’s morgens wordt je gewekt door een kleine pademelon voor de deur: een klein broertje van de kangeroe. Op nog geen 300 meter van je kamer ligt een spa, waar je de hele dag vertroeteld kan worden. Er worden niet meer dan vier personen tegelijk toegelaten. Slapen in deze lodge van voor 150 euro per nacht.
Western Explorer
Een ruige weg van 200 kilometer lengte loopt dwars door de natuur, waarbij je bijna geen mens tegen komt. Trek er maar 5 uur voor uit om er langs te rijden; die heb je wel nodig. Vergeet niet bij de laatste stop de tank vol te gooien. Check, voordat je de weg op gaat ook even bij de lokale bevolking hoe de weersverwachting is en wat de condities van de weg zijn. Aan je mobieltje heb je hier niet veel.Corinna
Zodra je de Pieman Rivier bereikt bespeur je weer enig teken van leven. In het plaatsje Corinna wonen zeker wel vier mensen. Het is een oud mijnstadje met een aantal kleine huisjes. Deze huisjes zijn niet zo lang geleden helemaal opgeknapt. Je kunt hier uitstekend overnachten. Zij runnen een kleine winkel en hebben een aantal wandeltochten uitgezet. Een prima tussenstop. Besluit je door te rijden, zorg dan wel dat je op tijd bij de rivier bent. Na vijf uur ’s middags vaart de pont niet meer. Maar erg is het niet om de pont te missen.From hell to Paradise
Vanaf de andere oever ben je nog ongeveer twee uur onderweg voordat je bij Strahan aankomt. Duizend mensen wonen hier pal aan de wetskust. Het plaatsje heeft de grootste natuurlijke haven van het eiland. Vanaf hier kun je een heerlijke zeiltocht maken. De toch gaat naar de Gordon river. Maar voordat je die bereikt, moet de schipper zich eerst een weg banen door Marcquarie Harbour. Het hangt er van af hoe de wind staat. In het ongunstigste geval kan dit een spannend tochtje worden.Maar als je het doel bereikt hebt en de volgende ochtend de lucht openbreekt, dan merk je in een paradijs aangekomen te zijn. De Gordon river ligt er bij als een spiegel. Aan land kun je prachtige wandelingen maken. Toeristen zul je er niet tegen komen. © 2007 - 2009 Hypotheekinfo, gepubliceerd in Buitenland (Reizen en Recreatie) op 17-09-2007. Het auteursrecht van dit artikel ligt bij de infoteur. Zonder toestemming van Hypotheekinfo is vermenigvuldiging van dit artikel verboden. Meer...
Verwante artikelen
- Buidelwolf of Tasmaanse tijger: Artikel over de op Tasmanië levende buidelwolf of Tasmaanse tijger (Thylacinus cynocephalus), die vermoedelijk is uitgestorven in de jaren 30.
- Diersoort: Bennettwallabie: De Bennettwallabie is een kleine variant van de Kangoeroe. De meeste mensen in Nederland zullen de afbeelding van de Wallabie wel herkennen dankzij het pretpark 'Walibi'. De Walla…
- Australië: De Wombat, een bijzonder buideldier: In australie leven heel wat verschillende soorten buideldieren, waaronder de wombat, hier een korte beschrijving van dit koddige dier. Er zijn verschillende so…
- Zomer en wintertijd wereldwijd: Vandaag de dag hanteren ongeveer 70 landen ter wereld zomer en wintertijd. Het enige industriele land dat geen zomer en wintertijd hanteerd is Japan. Dit artikel bevat buiten…
- De Aboriginals van Australië: De oorsprong: De naam Aboriginal komt van de omschrijving 'Aborigine' die aan zo'n vijfduizend inheemse volken op aarde gegeven kan worden. Bijvoorbeeld de Indianen, de Papoea's…

Reageer op het artikel "Tasmanië, ’s werelds laatste wildernis"

Er zijn nog geen reacties geplaatst op dit artikel.

