De wildernis van Tasmanië

Tasmanië met zijn vele National Parks is één van de laatste grote wildernissen ter wereld. Tasmanië heeft meer National Parks dan elke andere Australische Staat. Dat - in combinatie met de relaxte manier van leven op dit eiland - maakt Tasmanië tot een stukje Paradijs op aarde.

Van Australië naar Tasmanië

Vanuit Melbourne, Sydney, Brisbane en Adelaide zijn er iedere dag vluchten naar Hobart en Launceston. Je kunt ook de ferry nemen van Melbourne naar Devonport. Als je een rondreis maakt door Australië heb je daar al een flinke kluif aan. Tasmanië is zo groot dat je minimaal een week ervoor moet uittrekken, wil je echt iets kunnen zien. Eigenlijk is het een vakantie binnen een vakantie waard. Er zijn geen rechtstreekse intercontinentale vluchten naar Tasmanië.

De geschiedenis van Tasmanië

In 1642 zette de Hollandse zeeman Abel Tasman als eerste Europeaan voet aan wal op Tasmanië. Hij gaf deze plek de naam "Van Diemen's Land" naar de Hollandse gouverneur van Oost-Indië. Pas later in de 18e eeuw werden de Europese contacten met Van Diemen's land intensiever, toen de Engelsen er aanlegden op hun weg naar New South Wales (Australië). In 1804 werd Hobart, de hoofdstad van Tasmanië, de tweede Britse kolonie. De Engelsen stuurden hun gedetineerden naar deze kolonie om daar te werk te worden gesteld. Later werden er strafkampen gebouwd, zoals dat van Port Arthur in 1830. In 1856 werd het transport van gevangenen naar Van Diemen's Land afgeschaft. Om van deze schandelijke reputatie af te komen werd Van Diemen's Land voortaan Tasmanië genoemd.

Hobart

Hobart heeft voor Australische begrippen verbazend veel goed bewaard gebleven oude gebouwen. Door een ritje te maken met de Red Decker (hop on hop off bus) zie je ze allemaal. Je komt ook langs Battery Point, vanwaar je een prachtig uitzicht hebt. Voor de echte chocoholics is het mogelijk om vanuit de haven van Hobart een uitstapje per boot te maken naar de Cadbury Chocolade Fabriek.

De Salamanca Market mag je niet missen. Iedere zaterdag is er op Salamanca Place een grote markt, waar verse eetwaren, tweedehands kleren en boeken, CD's, goedkope zonnebrillen, antiek, Indiase hippyjurken en nog vele andere zaken uitgestald liggen. Vooral leuk om naar de mensen te kijken. Sommige Tasmaniërs lopen erbij of ze ieder moment op hun paard kunnen springen.

Vanuit Hobart is de beroemde Mount Wellington gemakkelijk te bereiken. Er gaan zelfs bussen naar toe, mocht je niet over een huurauto beschikken.

Tasmaanse Duivel

Op weg naar Port Arthur, op het Tasmanian Peninsula, ligt een reservaat voor Tasmaanse Duivels "Tasmanian Devil Conservation Park". De beestjes bevinden zich in een afgeschermd buitenverblijf. De Tasmaanse Duivel wordt met uitsterven bedreigd door een bepaalde vorm van kanker. Door de Tasmaanse Duivel in quarantaine te laten broeden hoopt men het uitsterven van dit unieke dier tegen te gaan. De Tasmaanse Duivel ziet er best aaibaar uit met het formaat van een niet al te grote hond, totdat ze hun bekkies opendoen: wat een tanden! In het park zijn er verder kangaroes en wallabees te vinden en prachtige vogelsoorten.

Port Arthur

In 1830 werd door Gouverneur Arthur het Tasmaanse schiereiland tot strafkolonie gemaakt: Port Arthur. Het was van daaruit niet gemakkelijk om te ontsnappen. Het stuk land dat het schiereiland met het vasteland verbindt is maar 100 meter breed, de zogenaamde Eagle Hawk Neck. Bovendien werd er gebruik gemaakt van angstaanjagende waakhonden en deed het gerucht de ronde dat de omringende wateren vol met haaien zaten.

Port Arthur is een enorm terrein vol met historische gebouwen. De villa's waarin de officiers en hun families woonden staan in schril contrast met de verblijven van de gevangenen. Het is een beetje spooky daar. Je hoort nagebootst gezucht en gekreun van de gevangenen, die het hier bepaald niet lollig hadden. Van een aantal gevangenen staat vermeld wat zij op hun kerfstok hadden. Zo was er een 13-jarige jongen die 21 paraplus had gestolen en daarom gedeporteerd werd naar dit unheimische oord.

In april 1996 deed zich hier een verschrikkelijk incident voor, mogelijk als gevolg van de sombere uitstraling van deze plek. Een jongeman schoot in het wilde weg om zich heen en doodde daarbij 35 mensen; 37 mensen raakten gewond.

National Parks

Tasmanië heeft maar liefst 19 National Parks. De vier grootste National Parks - Southwest, Franklin-Gordon Wild Rivers, Cradle Mountain-Lake St Clair and Walls of Jerusalem - staan op de lijst van UNESCO Werelderfgoed. Daarmee is Tasmanië één van de laatste grote wildernissen ter wereld. Raadpleeg bijvoorbeeld Lonelyplanet voor alle mogelijkheden - bushwakling, tracking, fishing, rafting, wildlife, birdwatching - in de National Parks. Andere National Parks die de moeite waard zijn: Bruny Island, Freycinet National Park.