Bretagne: Callac

Een klein dorpje in het midden van Bretagne. En toch is het gekend in de hele wereld! We spreken hier over Callac, de bakermat van de épagneul breton of de Bretoense Spaniël. Ter ere van deze rashond werd zelfs een museum opgericht in het centrum van Callac. Hier kom je alles te weten over deze prima jachthond. Verder ook nog een gallo-Romeinse brug en op een boogscheut van Callac de Gorges du Corong.

Ligging

Callac ligt in de Côtes d'Armor, tussen Guingamp (28 kilometer) en Carhaix - Plouguer (20 kilometer). In het dorp stroomt de Hyères, een zijrivier van de Aulne.

Callac

Gallo-Romeinse periode
Callac werd bewoond sinds de gallo-Romeinse periode. Dit blijkt uit de naam. Kal betekent in het Keltisch immers "plaats waar men rotsen vindt". Verder vindt men er ook een gallo-Romeinse brug over de Hyères.

Het kasteel van Callac
In Callac stond eertijds een groot kasteel, gebouwd in de 12de eeuw, op het einde van de Rue de la Gare en de Rue Traversière. Binnenin het kasteel bevond zich een kapel, gewijd aan Sint-Catherina. Stilaan vormde zich rond kasteel en kapel een dorpje, Callac. In de 14de eeuw vielen de Engelsen het kasteel aan en in 1393 was het volledig verwoest. In 1475 bouwden de heren van Plusquellec een nieuw kasteel dat in 1552 eveneens werd verwoest. In 1585 werden de Benediktijnen van de abdij van Quimper baas over het kasteel, maar zij hadden de middelen niet om de ruïne terug op te bouwen. Een brief van 14 augustus 1619, waarschijnlijk van Kardinaal Richelieu, beval de afbraak van het kasteel. Het kasteel werd dus steen voor steen afgebroken. Met de stenen van het kasteel werden de molens van Quinquis en Kerdréquen gebouwd en de kerk van Botmel.

Maison de l'épagneul breton
Callac is wereldberoemd bij hondenliefhebbers. Het is immers de bakermat van de épagneul breton, de Bretoense Spaniël. Deze hond is een kruising van een Schotse setter en een plaatselijk hondenras, de charbonnier (de kooldrager). De kweek er van begon rond 1800. De Bretoense spaniël komt het meest voor met een witte vacht met bruine vlekken. Ook zwart-witte exemplaren komen voor en driekleurige honden (zwart / wit / bruin). Aan oren en dijen is de vacht iets langer en soms een beetje gekruld. De hond staat bekend voor zijn gehoorzaamheid. Hij is intelligent en trouw, zeer zacht van karakter, lief voor kinderen en voor de liefhebbers, een uitstekende jachthond. Hij houdt van de natuur en van werken, dus hij heeft wel wat aandacht en wat loop nodig. In juli 2007 werd in het dorpje, in hetzelfde gebouw als de toeristendienst, een museum geopend, gewijd aan deze lieve viervoeter. U vindt er voorwerpen, tekeningen, schilderijen, foto's, video's, stambomen en verhalen van fokkers. Meer weten over deze mooie jahthond? Lees dan: Epagneul breton (Bretoense spaniël)

Fietsevenementen
Callac heeft ook iets met fietsen. Zo wordt er elk jaar "La Pierre Le Bigaut" georganiseerd, een fietswedstrijd waarvan de opbrengst dient voor de strijd tegen mucoviscidose. Het is de belangrijkste organisatie op dit vlak in heel Frankrijk. Het hele dorp is dan versierd en iedereen feest mee. 's Avonds is er een pannenkoekenfeest, met natuurlijk de onontbeerlijke cider als afsluiter. Jarenlang werd er ook het "Criterium van Callac" gehouden. Deze manifestatie vond plaats de eerste dinsdag na de Tour de France. Het was de gelegenheid om de helden van de Tour te verwelkomen en te feliciteren. Zo waren bijvoorbeeld Bernard Hinault en Poulidor te gast in Callac. Deze manifestatie werd gehouden van 1947 tot 1999.

Andere bezienswaardigheden en weetjes

• In Callac, zoals trouwens in heel deze streek, zitten heel veel Engelsen, die hier hun tweede verblijf hebben gekocht.
• Iedere woensdag is er een markt. Tot 16 uur in de zomer, tot 12 uur in de winter.
• Knap zijn ook de ruïnes van de kerk Notre Dame de Botmel, de oude kerk van Callac
• Het dorp telt meerdere fonteinen: Kerdiéquel, Gosker, Guer-halou (met een wasplaats naast) en Costang
• Vergeet geen kijkje te gaan nemen bij de gallo-Romeinse brug
• Callac is drie kapeltjes rijk: Saint-Nicolas (15de eeuw), Sainte-Barbe (16de eeuw) en Saint-Pierre de l'Isle (16de eeuw).
• Nabij het marktplein en de mooie kerk bevindt zich het standbeeld van de hengst Naous, gemaakt door de beeldhouwer Georges Lucien Guyot (1958). Deze trekhengst, beroemd in de hele streek, stierf in 1951.
• In Callac zijn drie fokkers van épagneuls bretons. Men komt van heinde en verre om bij hen rashonden te kopen, waarvan sommige reeds zijn opgeleid voor de jacht. Let op dat u zich niet laat vangen en dus thuiskomt met zo'n schattig hondje!

WIl u meer weten over deze streek, over Bretoense lekkernijen en over de Bretoense eigenheid, lees dan verder: Bretagne: Côtes d'Armor