InfoNu.nl > Reizen en Recreatie > Reisverhalen > Een autoreis naar een Franse camping

Een autoreis naar een Franse camping

Een autoreis naar een Franse camping Een eerste Franse vakantie van een tiener/puber en haar vriendinnen op een camping in het zuiden van het Franse land, wat een familiecamping bleek te zijn. Weinig gezien, veel beleefd en een ontdekking voor een jong volwassene! Een reisverslag van een bijna uitgegroeide puber. Een vakantie in Frankrijk is voor veel Nederlanders al op jonge leeftijd weggelegd, maar niet voor iedereen. Bijvoorbeeld als je ouders geen echte vakantiegangers zijn en al helemaal niet met een sleurhut naar een tijdelijk verblijf.

Richting het zuiden

Op mijn 17de moest het er dan toch maar van komen. Samen met drie vriendinnen zouden we naar een Franse camping gaan. Een adres op aanraden van een bekende die er enorm over te spreken was. Zelf een camping uitkiezen is, als je er nog niet geweest bent of een ander referentiekader hebt, meestal een opsomming van:
  • Locatie
  • Type camping
  • Grootte tijdelijk perceel
  • Kosten
  • Faciliteiten
Check deze zaken vooraf om een keuze zoveel als mogelijk positief uit te laten vallen. Vergewis je daarnaast van het gegeven dat hoe later je boekt, de kans kleiner wordt dat je dat ultieme plekje gaat vinden. Veel mensen reserveren ver voor de vakantieperiode al een plekje. Zeker de mensen die bijvoorbeeld vanwege kinderen, vast zitten aan een bepaalde periode.

Vervoer

Het vervoer is ook belangrijk, je regelt het zelf met eigen auto of chauffeur of je neemt het openbaar vervoer. De meidenvakantie van 16 en 17 jarigen, kan niet met een eigen auto, dus dan is een ouder charteren ook een prima optie. Zeker als je voor veiligheid gaat met jonge meiden. En eerlijk is eerlijk, het hebben van een stationcar is dan wel een voordeel.

Op reis

De dag, of eigenlijk nog nacht, van ons vertrek vonden we het toch allemaal wel spannend. Pakken is een kunst op zich, want wil je met enig evenwicht in de auto zitten en ook nog wat kunnen zien, dan is pakken met beleid geen overbodige luxe, dat wil zeggen:
  • Gewicht verdelen
  • Grote zware dingen (zonder breekbaar materiaal) onderop
  • Spullen die tijdens de reis nodig zijn bovenop (vergeet ook niet luchtiger kleding als je richting het zuiden gaat

Vooraf bepalen waar je stopt is ook handig, want dat kan gedoe met toiletbezoek voorkomen. Bovendien kan het handig zijn ergens te stoppen waar je bijvoorbeeld ook koffie of thee kunt kopen. Naar Frankrijk met de auto wil zeggen dat je ook door België gaat en dus is controle of je voldoet aan de eisen van de Belgische (en uiteraard Franse) politie/overheid. De systemen van veel politiekorpsen zijn op elkaar aangesloten en dat wil zeggen dat snelheidsovertredingen ook gewoon op je Nederlandse deurmat vallen. Zorg dat je bij de snelwegen goed om de grote steden heen komt en zak in alle rust af richting het Franse land.

Deze reis verliep in grote snelheid en er zijn ongetwijfeld nogal wat snelheidsovertredingen begaan, maar zijn niet opgemerkt door de lokale politie. De stationcar met vier grote koffers, een flinke tent en de nodige huisraad zoefde over de snelweg, ook toen we de Belgisch / Franse grens al gepasseerd waren. Jammer dat de snelweg (vergeet niet dat er veel tolwegen zijn) genomen werd, want je ziet zo weinig van het Franse platteland. Als je er één dag extra voor uittrekt, dan is de wellicht de toeristische route veel meer een aanrader.

Bron: Gaertringen / PixabayBron: Gaertringen / Pixabay
Nationale feestdag!
Het viel onderweg op dat het snel drukker werd op de weg. Ik verwonderde me vervolgens over de Franse rijstijl en dat is in de loop der jaren niet veel anders geworden. Franse mensen hebben een heel ander rijstijl dan bijvoorbeeld Nederlanders. Veel Franse zien hun auto als vervoersmiddel en niet als statussymbool. Een deukje links of rechts stelt niet veel voor. Vervolgens kunnen Parijzenaars zich wel druk maken als je de grote rotondes niet soepel neemt. Gebarentaal is veelzeggend en onze chauffeur bleek net iets te zorgvuldig op een rotonde vlakbij Parijs.

De drukte bleek te verklaren, want plots zagen we een bord met 14 juli ... en dat is een Nationale feestdag in Frankrijk. Het was een soort opluchting dat we op enig moment ongeschonden uit die wolk van auto's bleken te zijn gekomen en we verder (rustiger) richting het zuiden konden rijden. Aangezien TomTom op het moment van onze reist het levenslicht nog niet gezien had, moesten de routekaarten op schoot om ons naar de camping te begeleiding.

De camping

De vakantiegangers hadden zich voorgesteld dat onze camping een lange weg richting Spanje was en even voor de grens zouden we dan ergens rechtsaf slaan richting onze camping. De werkelijkheid lag iets genuanceerder, want veel campings liggen meer het binnenland in en dat wil zeggen dat je de kleinere weggetjes op moet gaan zoeken en vaak door dorpjes moet rijden. Pittoreske dorpjes dat wel en zeker de moeite waard om van te genieten. De weg vragen kan altijd, maar zorg dan dat je Frans goed genoeg is. Veel Fransen beheersen geen andere taal en als dit wel het geval is, dan zullen ze je toch in het Frans aanspreken.

Tent opzetten

Uiteindelijk stonden de borden van deze camping al in een nabij gelegen dorpje aangegeven en vonden we nog relatief snel de camping. De man waar we de tent van geleend hadden, had de tegenwoordigheid van geest gehad om alle onderdelen te nummeren en een plattegrond toe te voegen met de corresponderende nummers. Perfect, want binnen geen tijd stond de tent! Een aanrader.

Bron: Herryway / PixabayBron: Herryway / Pixabay
We waren inmiddels wel uitgehongerd en wilde echt wat eten. Het restaurant op de camping was op de geur te bereiken. Etensluchten kwamen ons tegemoet en we zagen veel gezinnen, met verveelde kinderen en hier een gezin daar inclusief opa en oma. Een vriendelijke ober wees ons op de veranda. Toen realiseerde we ons dat e op een camping met kinderen zaten en dat we wellicht beter ons huiswerk hadden moeten doen.

Op de veranda bleken inderdaad wat plaatsen vrij en met dit weer was het geen enkel probleem om daar ons avondeten te nuttigen. Ondanks het relatief late tijdstip zat het restaurant nog helemaal vol en het vinden van iemand die onze bestelling op wilde nemen was geen gemakkelijke opdracht.

Discotheek

Na het eten ging onze chauffeur richting de tent om nog enkele uren te slapen en midden in de nacht te gaan rijden. Op zich een goed idee, want dan is het rustig en kan je zo doorrijden. De puberende meiden wilde echter wel het uitgangsleden in de regio op gaan zoeken. Taxiverkeer richting het dorp bleek prima geregeld. Aangekomen was het uitgangscentrum niet meer dan een discotheek en enkele kroegjes. In de discotheek was het erg druk, want we moesten zelfs even wachten. Binnengekomen verwonderde we ons over hoe anders het er uit zag en ons beeld werd meteen bijgesteld. Het bleek veel groter en flitsender dan gedacht. Weliswaar niet helemaal onze muziek, maar met een drankje en de 'omgeving' aftastend bleek al snel dat de discotheek wel oké was. De reis bleek ook voor ons vermoeiender dan we dachten, want na enkele drankjes toch maar weer een taxi opgezocht. Uitgerust op stap, maakt het uitgaan veel leuker.

Onze chauffeur had het er maar moeilijk mee, maar hij moest toch echt opstaan en de auto richting Nederland nemen. Maandag moest hij namelijk weer aan het werk. Nog even uitgezwaaid en vervolgens op zoek naar de douche en wcs. Het is handiger dit allemaal bij daglicht te doen, maar omdat ze gelukkig dichtbij waren hadden we ze snel gevonden. Qua hygiëne was het 'redelijk' te noemen, maar ieders maatstaven zijn anders, dus daar is moeilijk advies over te geven. Tenslotte was het bed heerlijk maar van korte duur.

Blaffende honden en irritante ouders

De volgende ochtend werd ik wakker met het geluid van blaffende honden, kinderen die gewaarschuwd werden en een vader die zijn bedje nog niet voor de vroege ochtendstond wilde ruilen. Je moet creatief zijn als je een verkeerde camping hebt uitgekozen. Een van ons kwam op het idee om het bedje voor het strandbedje bij het zwembad te verruilen en daar met een hoofdtelefoon en lekkere muziek het slaapje voort te zetten. Een prima plan en met de badkleding, muziek en een handdoekje naar het zwembad gelopen. Onderweg veel dagelijks Nederlands klein leed. Een huilende baby die van een afstand al te ruiken was, een kind dat van zijn fiets gevallen was en een moeder die de kroost maar niet rustig kreeg. Het echte gezinsleven dus en prima voor gezinnen, alleen niet voor ons,

Een leuk plekje was op dit vroege tijdstip snel gevonden en om de beurt zouden we voor drankjes en eten zorgen. De hoofdtelefoon op met lekker muziek en slapen maar. Helaas kwam niet lang daarna een gezin bij ons zitten, niet zozeer de kinderen maar de ouders waren nogal hard getaald. Men vond het nodig om omstanders aan te spreken en te keuren op uiterlijk. Zelf niet echt een bron van genoegen om naar te kijken, vonden ze het nodig om iedereen te bekritiseren en de buren waren daar ook het slachtoffer van. Zonder enig respons, is het minder leuk. Het asociale gezin mopperde nog wat maar de echte herrie was voorbij. Ons slaapje was nu verzekerd en deed ons goed.

Halverwege de ochtend voelde we ons weer een beetje mens en vonden dat we ons het relaxte Franse leven maar op ons in moesten laten werken. Loom zijn, wat eten, af en toe het zwembad in om af te koelen, ja zo kom je de dag wel door. De drukte bij het zwembad viel eigenlijk niet eens zo goed op. De campingeigenaren hadden het goed opgezet en ze liepen nu zelf ook rond. Een klein stel, zij een kittig vrouwtje dat heftig gebaren makend zaken aan het regelen was en hij rustig met een glaasje wijn in de hand rondlopend om te kijken of alles nog naar wens was. Niet meer enorm actief, daar hadden ze nu personeel voor, maar wel de supervisie houdend. Een typisch Frans stel van eind veertig. Per saldo hadden ze het goed onder controle en dat geeft de meeste mensen een goed gevoel, als gezinscamping een aanrader.

Programma's om iedereen bezig te houden

Voor iedere dag was een programma, met name voor de kinderen, samengesteld en werd druk bezocht. Voor de achtergebleven camping bezoekers ideaal om meer in het zwembad te vertoeven. Wat luchtbedden hadden nu plots de ruimte en de zon was 's middags heftig. De zonnebrandcrème was niet structureel door iedereen opgedaan en al snel bleek dat de verkleuring toesloeg. Niet het geliefde bruin ... maar rood was de uitkomst. Pijnlijke schouders onder het motto 'eigen schuld dikke bult'.

Discotheek en Engelse jongens

De discotheek bleek de volgende avond weer behoorlijk vol en het publiek was overwegend Nederlands en Engels. De Engelse jongens waren slungelig, wit en erg dronken. Een beetje tegen me aanhangend begon een van die jongens een heel verhaal af te steken en hoewel ik aangaf dat ik er geen zin in had, vertelde hij gewoon door. Volgens mij hoorde hij me niet eens. Ik was blij dat ik door iemand gered werd om te dansen. De discotheek had iets betere muziek kunnen hebben, maar was niet echt verkeerd. De drankjes waren lekker en de alcohol ging er goed in. Diep in de nacht lieten we ons vervoeren naar de camping. Bij het instappen wilde er nog zon Engelse jongen mee, maar met zijn half gare hoofd was deze eenvoudig buiten te houden. Vooraf checken wat voor uitgaansmogelijkheden er zijn én welke mensen er met name komen, is geen overbodige luxe.

Bron: DorineFrequin / PixabayBron: DorineFrequin / Pixabay
Enkele dagen was dit, zoals voor zoveel jonge mensen, een vast ritueel. De rode huid werd bruin, het relaxte leven begon op ons in te werken en dan is het genieten. Uiteraard hadden we ons huiswerk niet gedaan en moesten we bij de campingeigenaar op zoek naar informatie over kastelen. We wilde toch wat cultuur opsnuiven en Frankrijk staat vol met kastelen.

Van de eigenaar hoorde we dat er een mooi kasteel in de buurt was met een schitterend uitzicht. Gewapend met fototoestel zijn we richting kasteel gegaan en ja het was een mooi kasteel en het uitzicht was, na een enorme klimpartij, betoverend. Nu, jaren later, besef ik me pas hoe het was. Vreemd genoeg was ik er op die leeftijd niet mee bezig en mijn vriendinnen misschien nog wel minder. De herinneringen hebben we wel.

De laatste avond hadden de Engelse jongens ons op de camping gevonden en dachten even de boel op stelten te komen zetten. De zo rustige kleine eigenaar veranderde plots in een ietwat agressieve kerel die die slungels zijn terrein af dirigeerde. Het ging hem goed en snel af. De jongens waren nog niet weg of de man was weer de bekende rustige eigenaar, pakte zijn wijntje op en liep door. Apart, maar als jonge meiden groep ook wel een veilig idee.

Op weg naar huis

Halverwege de ochtend stond onze chauffeur weer voor ons, hij had er een lange rit op zitten en was toe aan koud biertje. Verhit ging hij in een tuinstoeltje zitten en slokte zijn biertje erg snel naar binnen. Een tweede ging er wel in en hij wilde al onze verhalen weten. Hij was bleek oprecht geïnteresseerd in een vakantieweek van een stel jonge meiden.

Het inpakken leek allemaal veel makkelijker te gaan en al helemaal om de spullen in de auto krijgen. De chauffeur liet ons onze gang gaan en genoot nog even van de luie tuinstoel en zijn drankje. Kort daarna checkte we uit en gingen op weg naar Nederland. De eigenaar liep langs toen wij vertrokken en zwaaide ons uit, uiteraard met zijn wijntje in de hand.

Op weg naar huis en terug naar de grote weg om Parijs aan te houden. De zondag dat wij Parijs passeerde was het beduidend rustiger dan de veertiende en hoewel je niet zomaar om Parijs heen bent, konden we wel doorrijden. De avond viel en de auto was inmiddels afgekoeld. Aangezien het blijkbaar in Nederland ook mooi weer was geworden, was het wel lekker om in de avond thuis te komen. Vreemd toch dat de terugreis altijd korter lijkt. Maar de ervaring van een eerste vakantie in Frankrijk nam niemand me meer af.

Tot slot

Heb ik veel van Frankrijk gezien, nee. Later heb ik Frankrijk op een andere manier leren kennen en vind het een prettig relaxed land, maar de eerste keer en dan ook nog als tiener naar die vreemde Fransen kijken is toch wel een ervaring op zich. Een absolute aanrader!

Lees verder

© 2008 - 2017 Annastaal, het auteursrecht van dit artikel ligt bij de infoteur. Zonder toestemming van de infoteur is vermenigvuldiging verboden.
Gerelateerde artikelen
Vakantiewerk in FrankrijkVakantiewerk in FrankrijkLijkt het jou leuk om een tijdje in het buitenland te werken? Misschien wil je in de zomermaanden naar Frankrijk en daar…
ANWB Campings van het jaar 2012ANWB Campings van het jaar 2012Op 11 januari 2012 zijn de winnaars bekend geworden die de titel ANWB Camping van het jaar 2012 mogen voeren. Kampeerlie…
Zeslandentoernooi Rugby 2008Tussen 2 februari en 15 maart zal het Zeslandentoernooi Rugby Union 2008 worden gehouden. Titelverdediger is Frankrijk.…
Wijnklassificatie in FrankrijkWijnklassificatie in FrankrijkFrankrijk kent vier kwaliteitskeurmerken. Deze zijn van hoog naar laag: Appellation d'Origine Contrôlée (A.O.C.), Vin Dé…
Vakantiegeld is niet toereikendVakantiegeld is niet toereikendDoordat op vakantie gaan steeds duurder is geworden, is het vakantiegeld voor de meeste gezinnen niet meer toereikend om…
Bronnen en referenties

Reageer op het artikel "Een autoreis naar een Franse camping"

Plaats als eerste een reactie, vraag of opmerking bij dit artikel. Reacties moeten voldoen aan de huisregels van InfoNu.
Meld mij aan voor de tweewekelijkse InfoNu nieuwsbrief
Infoteur: Annastaal
Laatste update: 20-07-2017
Rubriek: Reizen en Recreatie
Subrubriek: Reisverhalen
Special: Vakantiemogelijkheden
Bronnen en referenties: 4
Schrijf mee!