InfoNu.nl > Reizen en Recreatie > Bezienswaardigheden > Gevangenis Iwahig Filipijnen: geen muren, geen ontsnappingen

Gevangenis Iwahig Filipijnen: geen muren, geen ontsnappingen

Gevangenis Iwahig Filipijnen: geen muren, geen ontsnappingen Wanneer je aan het woord gevangenis denkt komt er een beeld in je op van een zwaarbewaakte vesting met een dubbele poort. Of een strafeiland zoals Alcatraz omgeven door verraderlijke wateren. Gevangenen die tussen dikke muren in een te kleine cel zitten terwijl het kleine beetje daglicht zich tussen de tralies door een weg naar binnen baant. Een uur per dag luchten en strijden met de andere gevangenen om een plek in de hiërarchie. Er is een uitzondering die deze regel bevestigt. De Iwahig-gevangenis in de Filipijnen is zo'n plek. Een gevangenis waar gevangenen zo uit zouden kunnen ontsnappen, maar dat niet doen. Bezoekers die er gratis in mogen en beveiligers die geen grote problemen in hun werk ondervinden. Wat is Iwahig voor plek en waarom blijven de gevangenen zo vreedzaam?

Beknopte geschiedenis van de Iwahig-gevangenis, Filipijnen

De Amerikaanse politicus en gouverneur Luke Wright (1846-1922) gaf op 16 november 1904 zijn goedkeuring voor de oprichting van een strafkolonie in de provincie Palawan, nabij de stad Puerto Princesa. Het idee was niet nieuw. Het Spaanse regime, tijdens de Spaanse overheersing van 1521-1821, waarbij ook de Filipijnen werden bezet, hadden al bepaald dat deze regio aangewezen moest worden om gestraften naar te verbannen. Dat betekende meestal een doodvonnis, aangezien malaria in deze streek epidemische vormen had aangenomen. Pas na de Amerikaanse bezetting van het gebied werd er daadwerkelijk overgegaan tot het faciliteren van een strafkolonie. In eerste instantie omvatte de regeling ongeveer een 90.000 vierkante meter. Gevangenen die niet in de Bilibid-gevangenis te Manilla, de hoofdstad van de Filipijnen, ondergebracht konden worden, werden verbannen naar de kort geleden opgerichte Iwahig-gevangenis. De eerste gevangenisdirecteur aldaar was luitenant George Wolfe, een lid van de U.S. expeditionary force. Het idee ontstond om de zich goed gedragende gevangenen de mogelijkheid te geven een stuk grond te bewerken en uitgebreid te cultiveren. Er ontstonden drie klassen gevangenen in Iwahig: een lage klasse bestaande uit nieuwe gevangenen, een middenklasse die woonde in the Home Zone (een twee hectare groot terrein) waar gevangenen een huis bouwden voor zichzelf en hun familie, en een "topklasse" die in the Free Zone woonden, ook met twee hectare aan grond. In juni 1908 woonden er 446 veroordeelden in Iwahig plus hun familie.

Bron: Bertahan Luxing, Wikimedia Commons (CC BY-2.0)Bron: Bertahan Luxing, Wikimedia Commons (CC BY-2.0)

Goede organisatie

De Iwahig-gevangenis was in 1906 onder het bewind van majoor John R. White een goed georganiseerde strafkolonie. Door goede hygiëne en een goed ontwateringssysteem was het sterftecijfer relatief laag. Verschillende andere ontwikkelingen zorgden voor een zekere discipline, harmonie en regelmaat in het leven van de bewoners zonder dat er actief bewakers nodig waren. De gevangenen uit de topklasse mochten zelf beslissen wie er aangesteld zouden worden tot (lage) officieren en een soort politie. Sterker nog, in 1911, mochten de topklasse gevangenen zelfs stemmen wie hun raadgever/president zou worden. Dit werd dan iemand die uitzonderlijk goed gedrag had vertoond. Tegen die tijd woonden er 1000 mensen in Iwahig. Gevangenen waren vrij om te kiezen welke beroepsopleiding ze wilden doen. Ze konden bijvoorbeeld kiezen tussen het boerenleven, de visserij, de bosbouw of het timmervak.

Tweede Wereldoorlog

In de Tweede Wereldoorlog speelde Iwahig nog een rol als bolwerk van verzet tegen de Japanse overheersing. De president van de uit 1.700 gevangenen en 45 bewakers en werknemers bestaande strafkolonie, Pedro Paje, leidde de secret Palawan Underground Force. Hij onderhield contacten met guerillastrijders en voorzag ze van voedsel en medicijnen. Hij kreeg toestemming van de Filipijnse president Manuel Quezon om de gevangenen van Iwahig te gebruiken om de Japanse overheersingsdaden te saboteren. Paje speelde hierbij de rol van Japanse collaborateur. Rond 1960 groeide Iwahig uiteindelijk tot haar huidige omvang. Ze werd verdeeld in vier zones met in totaal een grondoppervlak van maar liefst 45.000 hectare.

Reden van de weinige ontsnappingen Iwahig

Anno 2019 is Iwahig (The Iwahig Prison and Penal Colony) nog steeds een gevangenis met een zeer open karakter. Het terrein van Iwahig is ongeveer twee keer zo groot als de stad Parijs. Het is daarbij ook nog eens een toeristische attractie waar je als bezoeker zo naar binnen kunt lopen. Veel toeristen spreken uit ervaring dat er bij de ingang slechts één bewaker staat en van een inspectie is er geen sprake. Maar dat is ook niet nodig. Gevangenen zullen het niet in hun hoofd halen om ook maar iets uit te halen. In de basis is Iwahig een gemeenschap waar gevangenen zich in praktische zin kunnen voorbereiden op een goede terugkeer in de maatschappij. En een terugkeer naar de erbarmelijke omstandigheden van een gewone Filipijnse gevangenis is de hel op aarde in vergelijking met Iwahig. En dat is het lot van een gevangene van Iwahig als deze de regels aan zijn laars lapt. Het omgekeerde is ook waar: wanneer een gedetineerde in een normale gevangenis voorbeeldig gedrag vertoont over langere periode én hij heeft de helft van zijn straf erop zitten, dan is een overplaatsing naar Iwahig een reële mogelijkheid. De mensen die in Iwahig zitten zijn blij met de vrijheden die ze hebben en zullen dit niet op het spel zetten. Ontsnappingen komen dan ook amper voor. Gevangenen dienen zich trouwens drie keer per dag te melden op het dorpsplein waarbij alle hoofden worden geteld. En daarbij ook belangrijk: eventuele ontsnapte gevangenen krijgen te maken met het ruige terrein van Palawan. Ontsnappen via de toegangswegen valt te veel op. Maar een gevangene die het ongemakkelijke landschap trotseert kan vluchten naar Puerto Princesa, en daar proberen tussen de bevolking niet op te vallen en stil te leven. Maar zonder de juiste contacten en geld is het vasteland van de Filipijnen, en de hoofdstad Manilla, lastig te bereiken. Vroeg of laat zal de voortvluchtige worden gepakt. Proberen te overleven in de prachtige wildernis van Palawan of onderduiken in de stad is lastiger dan verblijven in Iwahig.

Bron: Eugene Alvin Villar (seav), Wikimedia Commons (CC BY-SA-3.0)Bron: Eugene Alvin Villar (seav), Wikimedia Commons (CC BY-SA-3.0)

Palawan

Het eiland Palawan is 425 kilometer lang en 40 kilometer breed, een langgerekt eiland dus. In 2015 woonden er zo'n 886.000 mensen op het eiland. In feite bestaat het eiland uit de top van een bergketen, met als hoogste punt Mount Mantalingajan (2.086 m). Er zijn nog twee toppen boven 1.700 m te vinden op Palawan. Het eiland kenmerkt zich door zijn biodiversiteit in flora en fauna, zijn zandstranden, karstkliffen en veel ander natuurschoon. Desondanks is het terrein woest te noemen.

Maximum, medium en minimum security

Ondanks de mildheid van het regime in de Iwahig-gevangenis zijn er 3 bewakingsniveaus. De gevangenen die het zwaarst bewaakt worden zijn de maximum security inmates. Deze mensen zitten achter gesloten deuren zodat ze eigenlijk in een gevangenis-in-een-gevangenis zitten. De medium security inmates zitten in hetzelfde schuitje als de eerstgenoemde groep met als verschil dat deze gevangenen naar buiten mogen om zinvol werk te doen. Dan is er de minimium security inmates, relatief vrije mensen die kunnen gaan en staan waar ze willen, binnen de grenzen van het ruime terrein welteverstaan. Hier wonen velen met hun vrouw en kinderen. Het zijn vaak gevangenen die ooit binnenkwamen in de maximum security en jaren later doorstroomden naar de minimum security dankzij voorbeeldig gedrag.

Ruimte voor sport, ontspanning en religie binnen Iwahig

De gevangenen in Iwahig hoeven zich niet te vervelen. Buiten de werkzaamheden op de rijstvelden en in de werkplaatsen is er genoeg tijd voor ontspanning. Er is een recreatieruimte waar gevangenen kunnen sporten, biljarten, tv-kijken en dergelijke. Er wordt veel gedanst, vele uren wordt er geoefend en er worden zelfs hele optredens verzorgd door de gevangenen van Iwahig. Voor de gevangenen, maar ook voor de toeristen die er dagelijks komen. Veel Filipijnen hebben een religieuze achtergrond en zijn gelovig. Op zondag zijn er daarom ook religieuze bijeenkomsten. Op het terrein van Iwahig staat zelfs een Koninkrijkszaal van Jehovah's Getuigen waar gevangenen Bijbelstudie kunnen volgen.

Vrijgevig zijn aan de gevangenen tijdens een bezoek

Een bezoek brengen aan Iwahig is aan te raden voor de toerist die toch al het land bezoekt. De toegang is anno 2019 gratis, hoewel wel wordt aangeraden om het een en ander mee te nemen voor de gevangenen. Het geldt als een beloning voor het feit dat ze graag een rondleiding verzorgen aan geïnteresseerden. Veel toeristen nemen sigaretten, chocolade, koekjes, tandenborstels en dergelijke mee. Neem zeker ook wat contant geld mee. Allemaal zaken die binnen de "muren" van Iwahig maar moeilijk te krijgen zijn. De gevangenen zullen je graag alles willen laten zien en hun levensverhaal vertellen in ruil voor wat geld en lekkernijen.
© 2019 Writeright, het auteursrecht (tenzij anders vermeld) van dit artikel ligt bij de infoteur. Zonder toestemming van de infoteur is vermenigvuldiging verboden.
Gerelateerde artikelen
Top 3 gevaarlijkste gevangenissen van de wereldElke gevangenis is een verschrikking, binnen de muren van een gevangenis houdt criminaliteit bijna altijd stand. Met nam…
recensieFilmverslag I love you Phillip MorrisDit een filmverslag van de film 'I love you Phillip Morris' met bekende acteur Jim Carrey. Dit artikel kan nuttig zijn v…
Amerikaanse gevangenissenIn Amerika gaat het er in de gevangenissen heel anders aan toe dan in Nederland. De bewakers zijn daar vele malen streng…
Gevangenis en uitkeringGevangenis en uitkeringTot 1 juli 2009 ontvingen gedetineerden van 65 jaar of ouder een AOW uitkering in de gevangenis. De overheid heeft dit o…
Huis van bewaring en gevangenisHuis van bewaring en gevangenisHuis van bewaring, gevangenis, penitentiaire inrichting: Een huis van bewaring of een gevangenis: in beiden zitten mense…
Bronnen en referenties
  • Inleidingsfoto: Hundefan, Pixabay
  • https://www.volkskrant.nl/nieuws-achtergrond/onzichtbaar-geketend~b294b7c0/
  • https://www.vice.com/be/article/dpneqv/uit-een-gevangenis-zonder-muren-hoef-je-niet-te-ontsnappen
  • https://wol.jw.org/nl/wol/d/r18/lp-o/302003012?q=iwahig&p=sen
  • https://www.reisjunk.nl/filipijnen/iwahig-gevangenis-palawan/
  • https://www.zuidoostaziemagazine.com/op-dagtrip-naar-de-iwahig-gevangenis/
  • https://www.solontravel.nl/azie/filipijnen/op-bezoek-in-de-filipijnse-iwahig-gevangenis/
  • https://en.m.wikipedia.org/wiki/Palawan_(island)
  • https://www.nationalgeographic.com/traveler/features/islandsrated0711/islands_asia.html#27
  • Afbeelding bron 1: Bertahan Luxing, Wikimedia Commons (CC BY-2.0)
  • Afbeelding bron 2: Eugene Alvin Villar (seav), Wikimedia Commons (CC BY-SA-3.0)

Reageer op het artikel "Gevangenis Iwahig Filipijnen: geen muren, geen ontsnappingen"

Plaats als eerste een reactie, vraag of opmerking bij dit artikel. Reacties moeten voldoen aan de huisregels van InfoNu.
Meld mij aan voor de tweewekelijkse InfoNu nieuwsbrief
Ik ga akkoord met de privacyverklaring en ben bekend met de inhoud hiervan
Infoteur: Writeright
Gepubliceerd: 04-12-2019
Rubriek: Reizen en Recreatie
Subrubriek: Bezienswaardigheden
Bronnen en referenties: 11
Schrijf mee!