Wandelen langs de Maas

Wandelen in de winter is niet de eerste keuze van de meeste mensen. En toch, wolken, wind en koude zorgen er juist voor dat we de oernatuur echt voelen en beleven. Dus maar weer wandelen in December langs de Maas net voorbij het toeristische Dinant. Onze kruidige winterwandeling! Afspraakplaats station Dinant, met zijn elven naar Anseremme en daar routineus bergschoenen aan, rugzak op, wat voedsel en klimtouw meegenomen. We wandelen nu eenmaal langs de Maas en de fameuze klimrotsen van Freyr. Na een half uurtje wandelen komen we al bij de eerste rotsen en een oude vertrouwde steengroeve met de droge resten van sintjanskruid, wilde marjolein en slangenkruid. Nog zeldzamer zijn de rosetten van het geel vingerhoedskruid. Zo, zijn we direct in de juiste kruidenstemming!

Langs de Maas

Een mooi stukje natuurwandelen is het hier: tussen rots en water, tussen vast en vloeibaar, tussen star en stoeiend. Tot dat plots, rots en water mekaar raken en wij naar boven moeten, eerst recht omhoog door een droge beekbedding en dan langs een breed GR-pad tot helemaal boven. Maar wie langs één kant van de rots naar boven gaat, moet langs de andere kant weer naar beneden. Zo komen we opnieuw bij de Maas en bij ons uiteindelijke doel, het ravijn van Colébi. Een mysterieuze zijvallei van de Maas, waar lang geleden de ruisseau de Falmagne zich schuimbekkend een weg baande naar beneden, tot dat, lang geleden, dit beekje bij Falmignoul opgeslokt werd door de aarde en pas beneden bij de Maas weer bovengronds kwam.

Ravin de Colébi

Helaas was deze poëtische plek met zijn bemoste rotsblokken, grotten, geurige begroeiing van buxus en eeuwig hangende tongvarens niet meer toegankelijk voor ons, kleine mensen. Verboden toegang! stond er en wij stonden perplex. Maar niet voor lang, voor eenmaal moeten we de verboden maar naast ons neerleggen, als was het maar om afscheid te nemen van deze bemoste rotsblokken en de geurige begroeiing van buxus.
Zo gingen we geheimzinniger dan ooit, zacht dansend naar de plek, waar ooit eens de beek watervalde, en waar wij nu, met veel moeite, naar boven kruipen.

Marleen in de grot

Het beeld van de dag voor mij is, Marleen als een madonna, op een rotsblok gezeten met de grot en de hele ravijn als decor. Eenzaam, overmand, angstig of verheven en een met het landschap?
Maar we moeten weer aarde worden! Ons voet voor voet verplaatsen tussen de glibberige, begroeide rotsblokken en de kriskras ontwortelde bomen, de bedding beklimmen om bij het licht te geraken. Maar wat in de zomer een makkie was, word nu door de glibberige grond met rottend blad voor de vele profielloze schoenen een kleine onderneming. Velen van ons worden weer letterlijk één met de aarde, vergroeid met de vochtige grond, weer klaar om te wortelen.

Een initiatie: echte herboristen waardig. Het boven komen, dit keer hand in hand aan het wonderbare touw, geeft steeds weer de lichamelijke en geestelijke voldoening, die mensen zo broodnodig hebben.
De dag was nog niet ten einde, maar de rest was voor mij en hopelijk ook voor alle anderen, uitlopen en nagenieten. Tot nog eens: Irene, Fons, Eric, Marleen, kleine, grote mensen!
Toch nog te vermelden. Het plukken van een massa maretakken uit een oude appelboom, voor iedereen een souveniertje van deze decemberwandeling.

Falmignoul

Kleine landbouwgemeente aan de Maas en de Falmignoulbeek of Prage, die onder de grond verdwijnt in een weide, op het grondgebied van de gemeente, om weer te voorschijn te komen dicht bij haar monding in de Maas, op de plaats genoemd Naivy. Naar het Colébiravijn en het uitzichtspunt van Freyr.
Vanaf Falmignoul de weg naar Anseremme volgen. Na 1 km 1. het Colébi­ravijn. Een thans verdwenen beek, de Colébi, stroomde door het woest ravijn en schuurde er draaikolken, «ketels» uit , waardoor in de kalk-achtige bodem eigenaardige, kuipvormige uithollingen ontstonden. Het z.g. trou Félix, een tamelijk diepe spe­lonk, in de zuidelijke wand van het ravijn, 75 m boven het Maaspeil, was een voorhistorische woonplaats. Enkele stappen verder, richting Anseremme, weg­wijzer met opschrift « Point de Vue de Freyr ». Mooie aanblik op de Maas, die 90 m lager vloeit, het bos en het kasteel van Freyr, met prachtige Franse tuinen.

In de kerk van Falmignoul uit 1840 vind je drie houten bisschopsbeelden uit de 17e eeuw. Ruïne van het Château-Thierry (14e e.) op een rots. Het landschap gevormd door « la Ranle », « les Traillis » en « les Crétiats » is gerang­schikt, evenals de « rochers de Freyr » en de onmiddellijke omgeving. De rotsen langs de Maas, tegenover Freyr, lenen zich tot het alpinisme (school voor alpinisten).