Rondreis door Argentinië

Ijsschotsen, vulkanen, walvissen, gletsjers, wilde dieren en unpaved routes? In Argentinië kan het! Lees onze avonturen in het wilde woeste van dit Zuid-Amerikaans land!

November 2010

In november 2010 hebben wij een fantastisch avontuur beleefd in Argentinië. Ben je geïnteresseerd in dit land, het is zeker de moeite waard! Lees ons reisverslag en geniet mee!

Parijs – Buenos Aires

Na een korte vlucht naar Parijs zijn we na 13 uur vliegen geland in Buenos Aires. Goede rustige vlucht gehad met veel drankjes en eten. De aankomst was wat minder. We moesten een uur in de rij staan voor de immigratie, daarna nog een uur wachten op onze chauffeur. Wat een chaos op het vliegveld! Dat kwam doordat er tientallen touroperators staan te zwaaien met naambordjes voor hun gasten. Alleen de onze niet. Uiteindelijk naar het meeting point geweest en daar gelukkig contact gekregen met de organisatoren. Ons hotel ligt anderhalf uur van het vliegveld in een privé herenhuis met 8 kamers, in het Palermo gedeelte van de stad. De aankleding doet ouderwets aan, maar de mensen zijn uitermate vriendelijk. Het weer is meer dan oké: zonnig en 25 graden. We hebben al op het terras voor onze slaapkamer gezeten. Met Nederland is het tijdsverschil 5 uur (eerder in Argentinië). Straks gaan we met een gids de stad bekijken.

De gids en onze stadswandelingen toonden ons een prachtig modern art museum en een bookstore die in een authentiek operagebouw is gevestigd. Ook in het oudste café van de stad gegeten. We logeren in het Palermo gedeelte van de stad en dat is wel te zien: geweldige mooie vrouwen en mannen en zeer gezellige Italiaanse restaurants.

Buenos Aires - Punta Piramides

Vandaag vliegen we 2 uur naar Punta Piramides. In Punta Piramides hebben we een boot genomen om 8.00 uur s morgens om walvissen te zien. En dat hebben we geweten! Enorme beesten, moeder, vader en 2 jonkies. We hebben anderhalf uur rond hen heen gedobberd. Ze begonnen met ons bootje te spelen. Gingen er stoer omheen zwemmen en er onderdoor. Dat is toch wel even slikken, want moeder en vader wegen elk 30.000 kilo. De baby's slechts 3.000 kilo elk…

Daarna zijn we verder gereisd met een huurauto. Het zijn voornamelijk ‘unpaved ways’ (Max 60 km p h)en we gingen richting ‘sea lions’ en ‘sea elephants’. We hebben er honderden gezien! Ze baren en bevallen op het strand, maken ruzie met buren als die te dichtbij komen. Op de loer liggen de’ big orka's’ want die lusten wel van die jonge baby’s. Ook pinguïns gezien, hazen op steltpoten, paarden, schapen, wilde lama’s, struisvogels, spinnen, gekko’s, kortom een droom voor de natuurliefhebber.

Trelew- Calafate

In Trelew geslapen, een waardeloze stad, in een hotel waar we tot 5 uur s morgens wakker gehouden werden door straatraces en lallende mensen. 's Morgens vlogen naar El Calafate waar de ijsbergen liggen te wachten. Het is een leuk dorp met een prachtig grill restaurant waar de ware liefhebber van de Argentijnse biefstuk zijn hart kan op halen. Het weer is zonnig maar koud (7 graden). We blijven hier drie nachten.

We hebben in El Calafate (drie nachtjes) een geweldige tijd gehad. Het weer was ronduit warm en zonnig. We hebben 2 excursies gemaakt, inclusief twee boottochten en een wandelmogelijkheid om dicht bij de gletsjers te komen. We zagen immense ijswanden en de wand van de gletsjer Petito Mareno stortte met hele ijskegels tegelijk het water in. Het ijs en het water spatten hoog op, maar onze catamaranboot bleef onverstoorbaar dobberen. Een kleine tsunami van ijsschorsen en opzwiepend water kwam ons tegemoet, maar alles verliep prima. Op de boot was het winderig en koud. We voeren door al die afgebrokkelde ijsmassa heen, wat spectaculaire beelden/foto’s opleverde. Vooral de blauwe schijn in de ijsmassa's, veroorzaakt door het zonlicht, is bijzonder. Kortom we zagen waarvoor we kwamen: ijsschotsen van 60 meter hoog die afbrokkelen en toch de gletsjer stabiel houden. Het dorp is trouwens ook heel gezellig, met buitenterrasjes en veel toeristische winkels. Veel Nederlanders en Belgen gezien en gesproken.

Weinig wild, wel veel schapen, paarden en grote ranches. Een schaap per 1 ha: er is weinig voedsel voor de beesten, maar wel veel vrijheid. Je moet altijd oppassen; de dieren lopen zonder omkijken over de weg. Het dorp stikt van loslopende honden die vrolijk meerennen van het hotel tot aan de winkel en je weer opwachten als je naar buiten komt (800m bergopwaarts). Vrijwillige bewaking zo te zeggen.

El Calafate - Bariloche

Van El Calafate vlogen we in 1,5 naar Bariloche, gelegen in noord Patagonië. Het is ook het ski oord van Maxima. Het hotel waar zij haar skivakantie doorbrengt, zijn we natuurlijk ook gaan bekijken, al is het alleen aan de buitenkant. We hebben een auto gehuurd voor 3 dagen. We hebben gisteren een autotocht van 6 uur achter de rug ,die liep langs 8 diepblauwe meren met Zwitserse bergen als achtergrond. Aangezien de helft onverharde weg is, kost dat wel wat extra inspanning. We slapen nu in San Martin de los Andes.

Bariloche - Salta

Gevlogen van Bariloche via Buenos Aires naar Salta. Dat betekent 2 uur vliegen, 2 uur wachten en 2 uur vliegen. We landen om 22.00 uur in Salta. Zowel de vlucht als de landing was afschuwelijk. Helaas raakten we ook een koffer kwijt die nog in Bariloche bleek te staan.

Auto avonturen in Salta Noord
De autohuur bij Hertz in Salta verliep vlotjes. We rijden in een splinternieuwe Chevrolet. Maar oh oh toen we in een dirty unpaved way na een fotostop wilden starten, sloeg de auto op alarm. Met geen mogelijkheid kregen we dat ding uit. Hij reed schokkend nog een paar meters, stopte weer. Kortom, wij in paniek want we hadden het laatste uur 1 vrachtwagen gezien als tegenligger. Maar wat een wonder, er komt een grijs autootje aan, ik spring uit de auto en begin als een bezetene te zwaaien. Die Argentijnen schrokken zich rot, ze stopten en de man vroeg (weer een wonder) in het Engels of er iets was. Oh, wat voelden wij ons opgelaten toen bleek dat we met het sluiten van de autodeuren iets te lang (of te kort) hadden gewacht. De volautomatische deursloten doen weleens moeilijk en de werking van de zogenaamde satelliet controle is onduidelijk, zei deze lieve aardige man.

Route 9 van Salta naar Purmamarca
Van Salta via een kronkelige weg in oerwoudstijl naar Purmamarca. De laatste 20 km zagen wij waarvoor we kwamen: geweldige lava formaties, grote oeverbeddingen hoge bergen, tot meer dan 5.000 m. De dag erna rijden we de route 9 verder tot een paar km voor de grens van Bolivia. Geweldig stuk op geasfalteerde route. De dorpen zijn authentiek. Ook ons dorp waar we slapen is een UNESCO monument. Mooi gelegen aan een 7 colour Mountain, de huizen en hotels in adobe (geen computer) gemaakt maar met rode klei uit de streek gebouwd. Santa Fee in het klein.

De route 52 en 40 (250 km in 97 uur)
Via immense rode, gele en groene rotsen/bergen en rimmen van honderden meters, rijden we een bergje op. Aan de top zien we op pashoogte dat we 4.100 meter hoog zijn. Het is er koud, maar geen sneeuw, wel enkele mensen en schapen. Daarna de zoutmeren gezien (Salines Grandes) en de unpaved route 40 op naar Salta. We zien veel lama’s en ezels. Lunchen in een groot mijnwerkersdorp. Rondom zijn er lithium, borax, gas mijnen. Arme mensen. We rijden een stukje asfalt, wat een opluchting is. Dan weer een unpaved way….Oei oei, eerst een bergpas, zo smal dat er geen andere auto langs kan, dan een devisio, door de revierbedding waar we zeven keer door het water moeten rijden zonder te weten of het voldoende ondiep is. Met het klamme zweet in onze handen hebben we het gered. Na nog een bergrit van 4.000 meter en weer omlaag naar 12000 m belanden we opnieuw in Salta. We zijn 9 uur later en toe aan een borrel.

Van Salta naar Catchi (155 km in 6 uur)
We konden de weg niet zo goed vinden. We stoppen bij een benzinestation waar een automobilist ons in gebrekkig Engels uitlegt dat onze map niet deugt. Bepaalde wegen stonden er op die er niet waren en andersom. Dus wij weer 30 km terugrijden en vinden inderdaad de aangegeven route. Altijd verbijsterend als een map niet deugd. AL snel zaten we weer op een unpaved way. Een eindeloze smalle bergweg waar we meestal maar met 1 auto tegelijk op konden rijden. Weer diverse keren een rivier over waar we niet wisten hoe diep het water stond. Eng en spannend. We eindigen in een vallei vol rode bergen in een historisch klein maar sfeervol adobedorp. Catchi ligt op 2200 m hoogte en het is er bloedheet. Het hotel heeft een zwembad en tuin en daar hebben we heerlijk een boek zitten lezen. S’avonds in een restaurantje met terras buiten gegeten. Onze slaapkamerdeur kon niet goed dicht en we hebben s’nachts drie uur wakker gelegen door een enorme woestijnstorm die alles deed klapperen.

Van Catchi naar Cafayate

159 km waar we 5 uur opreden
Alleen unpaved ways. Halverwege de tocht komen we in een immens rotsgebied, met name met witte en rode bergen. D e rotsen lijken als het ware in pijlen naar boven gericht. Stapels rotsen op elkaar. Echt geweldig, zoiets als een compact ‘Monument Valley’(USA). We eindigen in de wijnstreek met lage en manshoge wijnstronken. Enorme stukken woestijngebied wordt ontgonnen om meer wijnvelden aan te leggen. Een gebied in volle ontwikkeling. Het hotel heeft een tuin en overdekt patiogebied. Het dorp (1500 inwoners) ligt op 1600m, heeft een gezellig dorpsplein met overal terrasjes waar je wat kunt eten en drinken.

[H]Salta - Puerto Iguazu, de watervallen

Braziliaanse kant
Het eerste bezoek aan de watervallen doen we via een reisorganisatie. In een grote bus vertrekken we naar de grensovergang met Brazilië. Nog geen 10 km van ons hotel vandaan. We moeten een uur in de bus wachten tot de douane formaliteiten zijn voldaan. Het park bestaat vooral uit wandelwegen met een panoramische zicht op de watervallen. Volgens de gids zijn de watervallen bijna 3 km lang en zijn er 180 grote en kleine watervallen. De hoogte van de watervallen is maximaal 80 meter. Het is af en toe zonnig en we hopen dat de foto’s kunnen vastleggen van wat we zien. Het is zo weids en groot dat het niet past op 1 foto. Bovendien lopen er honderden toeristen rond die hetzelfde willen zien en fotograferen als wij. Op sommige wandelplateaus kan je behoorlijk nat worden maar daar had iedereen voor gewaarschuwd. Dat is de eerste keer dat we onze regenjassen aangetrokken hebben deze vakantie. Hebben we die dingen niet voor niks meegesjouwd.
We kregen 1 ½ uur om rond te kijken, de andere zes uur bestond uit het ophalen en terugbrengen van de toeristen uit de bus en de wachttijden aan de grensovergangen, door en terug.

Argentijnse kant
We zijn met de plaatselijke bus naar de watervallen aan de Argentijnse kant gegaan. Gemakkelijk te doen en stukken goedkoper (7,50 peso’s pp).Er was voldoende informatie bij het Visitor centrum(in het Engels) beschikbaar.Bovendien lopen er veel personeelsleden rond die bijna allemaal Engels verstonden/spraken. De buitenlanders betalen 85 peso’s toegang, de Argentijnen de helft. Eerst met een soort Disney treintje naar de verst gelegen watervallen gereden. Het diablo gat. Het lijkt een grote zeer slome rivier die ineens in een 80 meter diep gat valt. Dat maakt een donderend lawaai (we hoorden niet eens ons fototoestel klikken) en het stuift enorm. Door het zonlicht ontstaan regenbogen in het water wat een zeer aantrekkelijk beeld oplevert. We bekeken ook de Eva en Adam watervallen. Je kunt heel dicht erbij komen, soms erboven staan omdat ze overal plontons gelegd hebben. We moesten wel 1 km over deze lopen, met af en toe stukjes oerwoud erin. We zagen veel wild, vissen en exotische vogels. Een prachtige ervaring.

Einde

Onze fantastische trip door Argentinië zit erop. Niet alleen de diversiteit in de natuur was prachtig, ook de vriendelijke mensen en de leuke dorpen maken het tot een waar avontuur. Een aanrader voor iedereen die een beetje (of veel) avontuur wil combineren met prachtige natuur, mooie mensen, en gezellige dorpen. Tip: neem er de tijd voor!

Aandachtspunten

• Kaarten kloppen niet altijd
• Veel unpaved routes
• Gebrekkige beheersing van de Engelse taal (Spaans is immers een wereldtaal)
• Om alles van Argentinië te bewonderen zijn binnenlandse vluchten noodzakelijk
• Regel veel van tevoren
• Neem de tijd
• Geniet!

Informatie over de bezochte provincies in Argentinie (via Wikipedia)

Meer weten over een aantal provincies/ plekken in Argentinië? Kijk op Wikipedia, of lees onderstaande informatie

Buenos Aires

Buenos Aires (Spaans voor: goede luchten) is de hoofdstad van Argentinië, en ook het economische en culturele centrum ervan. Met 2,8 miljoen inwoners (in 2001) is het de grootste stad van het land. In de agglomeratie Groot-Buenos Aires, liggend aan de monding van de Río de la Plata (Spaans: zilverrivier), wonen meer dan 12 miljoen mensen. Aangezien Gran Buenos Aires bijna een derde van de Argentijnse bevolking huisvest, overheerst het met zijn economie de rest van het land. De stad wordt aan de landzijde geheel omsloten door de provincie Buenos Aires, maar maakt zelf geen deel uit van die provincie. Buenos Aires is een federaal district en valt buiten de provinciale indeling van Argentinië. Dankzij talloze winkels en boetieks, zijn architectuur, zijn culturele leven, restaurants en zijn kosmopolitische bevolking van overwegend Italiaanse, Spaanse, Franse, Duitse, Engelse, Oost-Europese, Arabische en Aziatische herkomst, staat Buenos Aires ook als het Parijs van het zuiden bekend. Alhoewel het door vele economische problemen veel van zijn vroegere grandeur heeft verloren. De stad is een van de meest Europese van Zuid-Amerika en van het hele zuidelijk halfrond, en ooit kon het met zijn noordelijke tegenspelers wedijveren. De stad beleefde zijn gouden tijd tussen 1880 en 1920, toen Argentinië tot de tien welvarendste landen van de wereld behoorde en Buenos Aires nieuwelingen uit Europa lokte die hier een beter bestaan probeerden te vinden

El Calafate

El Calafate is een plaats in het Argentijnse departement Lago Argentino in de provincie Santa Cruz. Het is gelegen aan de zuidelijke oever van het Argentinomeer. El Calafate telde 6.410 inwoners in 2001, maar als gevolg van de oprichting van een moderne luchthaven (Aeropuerto Internacional de El Calafate) in 2001, kende het toerisme en daardoor het bevolkingsaantal een spectaculaire groei. Men schatte het aantal inwoners tijdens het toeristisch seizoen van 2007 op 17.000. De plaats is een toeristenoord, aangezien het dient als uitvalsbasis voor daguitstappen naar de ten westen gelegen gletsjers in het Nationaal park Los Glaciares, bereikbaar via Punta Bandera. De hoofdstraat van El Calafate is de Avenida del Libertador General San Martin. Salta is een van de 23 provincies van Argentinië. Ze is gelegen in het noorden van het land. De provincie Salta heeft een oppervlakte van 155.488 km² er woonden in 2001 1.079.051 mensen, waarvan meer dan 470.000 in de gelijknamige hoofdstad Salta. Aan Salta grenzen de provincies Formosa, Chaco, Santiago del Estero, Tucumán en Catamarca. Ook grenst Salta aan Jujuy. In het noorden grenst de provincie aan Bolivia en Paraguay, in het westen aan Chili. Salta is in 1582 door de Spanjaarden gesticht en was een belangrijke halte op de route van Buenos Aires naar Lima en een centrum van zilverwinning. Ook nu nog wordt er goud en zilver gewonnen. Salta ligt in de uitgestrekte vruchtbare Lerma-vallei. De stad Salta heeft een goed bewaard koloniaal centrum, met daarin het mooi gerestaureerde Cabildo uit de 17de eeuw. Dit bevat een interessante verzameling pre-inca artefacten uit de streek en biedt een overzicht van de turbulente geschiedenis van de stad.