Bergwandeling naar lac Miroir en lac St-Anne

Ceillac in de Franse Queyras. Aan de voet van het gehucht Pied du Mélezet is de parkeerplaats, het beginpunt van de Grande Randonnée GR5. Vlakbij vind je de cascade de la Pisse, om bij de voet van de waterval te komen, moet je vanaf de parking alleen maar enkele tientallen meters op uw stappen terug te keren. Het water valt zowat vijftig meter naar beneden. Hier komt het woest stromende water van de hoogvlakte van Sébeyrand en van Lac Miroir naar beneden. Zelfs 's winters bevriest de waterval zelden of nooit dankzij zijn grote watervolume, maar als het toch gebeurt, wordt hij Formes du Chaos genoemd. Je kan van hieruit te voet of met de auto verder de vallei in rijden of wandelen om het dal en enkele typische bergdorpjes - La-Cime-du-Mélezet, La Rochail - op een hoogte van meer dan 2000 meter, te verkennen.

Naar de meren

Maar wij willen via het Lac Miroir naar het Lac Sainte Anne. Het grote, lommerrijke parkeerterrein is ook het vertrekpunt voor een tocht naar de Col Tronchet of de Col Girardin. Het pad loopt eerst langs de stroom en klimt vervolgens zigzaggend naar omhoog door een dal vol lariksen. Na ongeveer 1 uur wandelen kom je bij het, nog door lariksbossen omringde Lac Miroir. Na nog eens 30 minuten verder klimmen kom je bij het meer met zijn schutskapel. Als u zich al een beetje hebt moeten inspannen, dan is het zicht op de blauwe watermassa dat toch zeker waard. Het is, de in het water opgeloste loss (fijn leem) die het water zijn zuurstokkleur geeft. Het meer ligt in een kom op een hoogte van 2415 meter, aan de voet van de beroemde bergtop van Font-Sancte (3385 meter), die berg wordt bij windstil weer prachtig weerspiegelt in het lac.

Het lijkt alsof elk moment tonnen puin in het meer terecht kunnen komen, de meeste lawinegangen langs de kliffen zijn rotsgletsjers, mengsels van ijs en keien die heel langzaam naar beneden glijden. Anders dan de oude morenen rondom het meer, die worden vastgehouden door de begroeiing, zijn deze ijsrotsmassa's nog steeds actief en voortdurend in beweging. Die rotsgletsjers zijn heel interessant, want ze tonen hoe de gletsjer van de Font-Sancte er lang geleden moet hebben uitgezien. Het volmaakt cirkelvormige Saint-Annemeer is een schoolvoorbeeld van een gletsjermeer.

Bergmeren

Bergmeren boven de 1500 meter blijven meer dan 5 maanden bevroren; sommige zelfs tot 10 maanden. Het klimaat lijkt er dan sterk op dat van de poolgebieden. Sommige plantensoorten zijn trouwens ook afkomstig uit die poolgebieden. Ze komen voor in het Alpengebied sinds ze zich daar tijdens de laatste ijstijd hebben verspreid. Zo heeft de alpenazalea hier dezelfde omstandigheden aangetroffen als in de toendra waar hij vandaan komt; hij verdraagt buitengewoon lage temperaturen (tot -40 °C). De planten, zoals de tere kwastjesbloem zijn helemaal aangepast, zij bloeien zonder problemen tussen sneeuw en ijs.
Het Sainte-Annemeer, in een dal dat aan de oostzijde boven de 2500 meter uitkomt, kan worden beschouwd als een poolmeer. De oppervlaktetemperatuur komt niet boven de 5 Celsius uit, zelfs niet op de heetste zomerdagen. Het water bevriest 's winters tot een diepte van 2 meter.

Terugweg naar Ceillac.

Je kan via hetzelfde pad natuurlijk terug naar beneden, maar het is ook mogelijk om gedeeltelijk vanaf Lac Miroir een pad naar rechts te nemen, wel langs een klein skistation om zo bij de gezellige refuge Cime du Mélezet uit te komen en dan verder langs een verharde weg tot Pied du Mélezet.

Geologische info: Kalksteen van de Queyras

De lange steenplaten die de kliffen van Le Queyras vormen, getuigen van de mariene oorsprong van een deel van dit gebied. De Vallon du Mélezet is bedekt met grote hoeveelheden sedimenten die als morenen zijn aangevoerd door een vroegere gletsjer die hier - enkele duizenden jaren geleden - naar beneden kwam van het bergmassief van de Font-Sancte.

Info over de vogels

De kleurrijkste alpenvogel hier is de rotskruiper; zijn zwart met felrood-paarse jasje en zijn eigenaardige vlucht hebben hem de bijnaam vlindervogel opgeleverd. Hij leeft bij voorkeur tussen de kliffen, en dan vooral in de buurt van watervallen. Hij fluit zijn lied terwijl hij tegen de hellingen opklimt en dan weer in een zweefvlucht afdaalt, 's Zomers tref je hem aan tot op een hoogte van 3000 meter in de herfst zoekt hij de lager gelegen dalen op. Hij deelt de rotsspleten met andere soorten: de rotszwaluw, de alpengierzwaluw, de alpenkraai, verschillende valkensoorten en vleermuizen. De laatstgenoemde zijn heel schuw en leven vooral 's nachts. Onder hen de grootoorvleermuis en de mopsvleermuis. Aar om al deze vogels en andere dieren te zien moet je wel wat kennis van zaken en geduld hebben.

Ligging, bereikbaarheid Ceillac

Bij Ceillac, achter in de vallon du Mélezet, 13 km ten oosten van Guillestre, 48 km ten zuidoosten van Briançon. Kaart IGN Top 25, 3537 ET.
Neem vanaf Guillestre de D902 richting Vallée du Queyras, je rijdt dan door de prachtige kloof Combe de Queyras tot aan Maison du Roy om dan rechts steil naar omhoog te draaien tot Ceillac en iets verder Pied du Mélezet.

Bergtocht: vissen, de heilige Anna en een magische hond