Reisverslag: Backpacken in Laos

Een reisverslag over het mooie Laos, dat integenstelling tot buurland Thailand nog niet door het massatoerisme is ontdekt. In dit land vind je hoe Thailand veertig jaar geleden was: authenticiteit, back to basic, prachtige watervallen, bergen, dorpen, mensen. Maar vooral zeer vriendelijke en gastvrije mensen. Wat een geluk dat ik op het internet zit! De electriciteit viel hier namelijk net helemaal uit. Niet dat dat apart is, dat gebeurt wel vaker, maar het is nooit helemaal duidelijk hoe lang een stroomstoring in Azie duurt. Het kan een paar seconden zijn of zelfs een hele nacht. Dan doet de fan het dus ook niet en dat hier in die tropische warmte, maar goed...

Je maakt hier wel meer gekke dingen mee. Ik zat net met mijn Nederlandse reisgenootje te eten in een gezellig restaurant met lampionnetjes toen we twee geweren onder onze neus kregen. Een zwerver in soldaten-outfit liet ons weten: je geld of je leven! Nu was deze man gisteren ook al aan het schooien (toen enkel gekleed in een soort van rok), dus we werden niet bang van zijn plastic pistooltjes.

Luang Prabang

Ik schrijf nu over Luang Prabang, culturele stad in Laos. Vanuit Huay Xai (aan de Thaise grens) heeft het me twee dagen met slowboat geduurd om in deze stad aan de Mekong te komen. Mijn kont is nog steeds blauw van de houten bankjes, maar dat was het waard ook!

Luang Prabang is een soort Frankrijk (voor de geinteresseerden: Laos was ooit een Franse kolonie), met Franse restaurantjes, croissants en vache qui rit kaas. Hier weten ze, in tegenstelling tot in Thailand, tenminste wat sfeer is! Ook het eten is weer een feest hier: wienerschnitzel, gordon blue, en frietjes met mayonaise! Dus de noodles en rijst laat ik zoveel mogelijk voor wat het is!

Op de fiets rond Luang Prabang

Vandaag zijn we, heel Hollands, een eindje gaan fietsen. Dus op een fiets zonder versnellingen bergje op en bergje af. We wilden eigenlijk, zo lui als we zijn, een scooter huren, maar dat is verboden voor toeristen in Luang Prabang. 12 toeristen, 13 ongelukken. Het was sowieso een Hollandse dag, want op een lokale markt net buiten de stad kwam ik tussen alle stinkende etenswaren en kleding Hema-petten uit het jaar nul tegen. Ja, echt Hema. Made in Korea, dus vandaar.

Ik was trouwens wel een geluksvogel vandaag, in mijn pakje sigaretten van laotiaans merk zat een briefje van 1.000 kip! Oke, dit is maar 0,08 euro, maar als je nagaat dat zo'n briefje in slechts een op de honderdduizend pakjes zit en dat zo'n pakje meestal 2.500 kip kost, is het best speciaal.

Ik heb hier namelijk al een fortuin uitgegeven op de night bazar. Ik kon die 4 sjaals (wat moet IK met sjaals, alsof ik die ooit draag), dat armbandje, die bamboebal, die broek, dat truitje en die leuke toilettas echt niet laten liggen... In totaal heb ik zo'n 13000 kip uitgegeven, zo'n 10 euro, dus een vermogen!

Ik heb nog zo'n 11 dagen Laos voordat ik Vietnam in mag (foutje met het invullen van de data voor mijn visum), maar ik denk dat ik die tijd heus wel kan invullen met marktshoppen, lekker eten, over de Mekong varen en in droomwatervallen zwemmen. Jullie hoeven je dus geen zorgen te maken!