Bergtocht naar Pain de Sucre

Om te wandelen in de Alpen moet ik eerst rijden. Via Gap naar Savines le Lac met zicht op het meer van Serre-Ponçon; verder langs Embrun tot Guillestre, daar rechts opdraaien naar Chateau-Queyras en dan op naar de col Agnel. Nu, half augustus merk ik wel dat het toeristisch hoogseizoen in volle gang is, de toeristen maar vooral hun auto's verdringen zich om een plaatsje te bemachtigen op deze 2744 meter hoge Colle d' Agnello. Ja, we zitten hier ook op de Frans - Italiaanse grens.

Pain de sucre

Om vandaag nog een forse wandeling te kunnen doen, kan ik nu, in de namiddag maar beter hoog vertrekken en niet toevallig staat hier zomaar een drieduizender met de verleidelijke naam Pain de Sucre klaar. Een echte ruige, puntige berg van 3208 meter maar toch te bewandelen. Een kleine berekening van 2744 naar 3208, dus ocharme maar 454 hoogtemeters te gaan. Eerst licht klimmend langs een crête en dan in gruis en scherpe leisteen, zigzaggend naar omhoog. Soms is het wel weer even zoeken naar het spoor en naar de stenen mannetjes. Al kan ik me hier ook wel orienteren op mannetjes van vlees en bloed. Het is hier beduidend minder druk dan op de col, toch wandelen er wel enkele individuen, voor en achter mij. Op de top bij het klassieke kruis staan we met z'n drieën, een Italiaan, een Fransman en een Belg. Geen Hollander te bekennen. En even later komt er zelfs een heel Vlaams gezinnetje ons op de top vervoegen.

Point de vue

De Point de vue is natuurlijk grandioos. Aan de Italiaanse kant zicht op de Mont Viso, verder in de diepte het gekrioel van auto's bij Col Agnel en aan de Franse kant Col Vieux en het mij bekende meer van Foréant. Ik zie dat er nog een tweede pad daalt of stijgt, zoals je wilt, naar Col Vieux. Zo is het mogelijk om toch een korte tour te maken. Ik daal dus af naar de 'Oude col', altijd weer euforiserend zo een ritmische dansdaling. Plots hoor ik achter mij het bekende trippelend springend voetengeluid, een jonge vrouw loopt mij intens geconcentreerd voorbij. Het is alsof ik mijn spiegelbeeld zie dalen. Op eerbiedige afstand volg ik haar spoor en samen dansen we naar Col Vieux.

Vanaf Col Vieux kun je, op hoogte blijvend terug naar Col Agnel of links afdalen naar refuge Napoléon of rechts afdalen naar Lac Foréant. Bij dat meer kan ik nog een bezoekje brengen aan enkele van mijn lievelingsplanten en in de euforie van het moment daal ik dus af naar het meer.

Lac Foréant

Het is ook maar 200 hoogtemeters dalen en straks klimmen natuurlijk. Bij het meer zijn we in het natuurreservaat van de Queyras, waar borden aangeven dat er niet mag gebaad worden. Bij dit makkelijk bereikbare meer zijn redelijk wat dagtoeristen, die zich daar niks van aantrekken. Het is ook een moeilijke evenwichtsoefening, wat en waarom moet je iets verbieden. Door de aanleg van zo'n hoge col en het goed markeren van vele paden wordt het meest ontoegankelijk gebied bereikbaar voor iedereen. Ook ik kan makkelijk bij al die zeldzame plantjes komen, zeker als men dikke atlassen maakt, waar bijna elk Edelweisje op aangeduid wordt. Inventariseren noemen de biologen dat.
Maar deze keer vind ik ondanks al mijn voorkennis die ene Rhodiola rosea niet, dat zal dan hopelijk voor morgen zijn. Ondertussen heb ik toch genoten van Lac Foréant en kan ik terug naar Col Vieux en naar de drukke Col Agnel.

Overnachten in Chianale

Voor mijn overnachting twijfel ik nog tussen de krappe auto; de ruime maar wel drukke refuge Napoléon, die vlak bij ligt op Frans grondgebied en de derde mogelijkheid, afdalen naar het onbekende Italie. Ik kies voor Italië, en kom terecht in het dorpje Chianale, waar het ontzettend druk en rommelig is. Gelukkig vlucht ik niet snel verder, maar parkeer aan de ingang van het dorp en kom dan terecht in een bevreemdend bijna Middeleeuws dorp. Oud maar toch opgeknapt, toeristen maar toch allemaal Italianen, restaurantjes en gîtes maar ook boeren, die Alpenhooi in hun donkere schuren tassen. Verbazende contrasten en hier vind ik na enig zoeken een rifugio met een vrije kamer, waar ik, beschermd door de God der 2 kerkjes, veilig de nacht kan doorbrengen. Met dank aan Cristina Dao van de refugio Laghi Blu. En... de cappucino, die ik hier dronk voor 1.50 was groot en goed.

Enkele zeldzamere planten in de buurt van lac Foréant.

• Gletsjerranonkel, Alpenmargriet, Alpenklokje, maar vooral Gentiana schleicheri (Vacc.) Kunz, Primula marginata Curtis, Androsace pubescens DC., Artemisia glacialis L. (een soort genepi)
• Langs het meer oa: Gentiana rostanii Reut. ex Verl.en Gentiana bavarica L., 2 blauwe gentiaantjes
• Langs de bergkant van het meer: Schoenus ferrugineus L., Saxifraga diapensioides Bellardi
• Voorbij het meer oa Hedysarum boutignyanum (A.Camus) Alleiz.
• Voor meer info over de planten: www.florealpes.com en Maurice Godefridi.