Reisverslag: Vietnam in de regen

Oke, dat het regenseizoen zou zijn wist ik van tevoren. En als Nederlander ben je ook wel wat gewend zou je denken. Maar zoals het in Vietnam kan regenen... Een reisverslag over backpacken in Vietnam. Vandaag kwam ik om 04.30 uur voor de derde keer in Hanoi aan. Ik zat lekker in het zonnetje op een bankje aan het meer, toen een paar seconden later de hemel openbrak. Het plensde en plensde en het hield niet meer op. In de oude wijk liepen mensen tot in hun knieen door het water. Gelukkig had ik net vrienden gemaakt met twee Viernamese studenten die hun Engels wilden oefenen op mij en zij hadden een poncho. Dus daar stonden we dan, met z'n drieen te zingen onder een veel te kleine poncho in de stromende regen.

Doorweekt in Hanoi

Na twee uur regen was ik compleet doorweekt en probeerde mijn tas in veiligheid te brengen onder een afdak. Dit was een onderneming op zich. Het slechte weer houdt de motorrijders en cyclisten er namelijk niet vanaf om hun ritjes te verkopen. Alsof je je op dat moment wil laten vervoeren???

Halong Bay

Niet alleen in Hanoi kan het flink regenen. Mijn allereerste stranddagen in de Ha Long Bay, de plek waar de draak zijn vuur uitspuwde en er meer dan 3.000 kalksteeneilandjes verschenen, vielen ook letterlijk in het water. Een van de vijf dagen was zoals het hoort: met zon. En de trekking in Sapa ging ook gepaard met zon afgewisseld door regen.

Sapa

Maar dat neemt niet weg dat het hier toch nog onwaarschijnlijk mooi is. Ha Long Bay is zoals een paradijs eruit hoort te zien, rijstvelden in Sapa hebben alle kleuren groen van de wereld en de hilltribemensen zijn compleet in hun indigo outfits.

En die Vietnamezen zijn een volk op zich. Na het rustige Laos met al zijn vriendelijke mensen, was de aankomst in Hanoi op zijn zachtst gezegd een cultuurschok (helemaal omdat ik heel erg decadent was gaan vliegen en dus binnen 40 minuten van land was gewisseld):

Drukte en gekte

Taxichauffeurs die ineens niet meer weten waar je naartoe wilt en je beschuldigen van cokesnuiven, chaufs die je bij het verkeerde hotel droppen omdat ze daar commissie krijgen, motorrijders die op alle mogelijke manieren je aandacht proberen te trekken, verkopers van de meest uiteenlopende waren die aan je arm gaan hangen, bergvolken die je rijstewijn maar bij blijven vullen (en nu toosten we op z'n Nederlands, nu op z'n Noors en nu toosten we voor het heerlijke eten), hangjongeren die je gehuurde scooter in tien seconden slopen en waarvoor je voor de reparatie een vermogen moet betalen (en dat op een plek waar geen pinautomaten zijn en je met je allerlaatste geld alleen nog maar een of andere voorgefrabiceerde ranzige noodlesoep kan kopen waar je dan nog 1,5 dag op moet teren), motorrijders die ineens de prijs verhogen zodra je van de motor afstapt.......

Ik ben dus nog lang niet uitgevietnamd en blijf hier waarschijnlijk nog een week en dan zal ik toch echt doormoeten naar Cambodja wil ik ooit nog op een tropisch Thais eiland belanden....