Mijn reis door Australië

Op 18 oktober 2006 ben ik in het vliegtuig gestapt richting Australië. Ik had het al veel langer in mijn hoofd om daar heen te gaan, maar het was er tot op heden nooit van gekomen. (werk, relatie) Toen ik zonder werk kwam te zitten en mijn relatie uit ging, besloot ik dat dat het moment was om echt te gaan. Ik vroeg een WH (Working Holiday) visum aan. Met zo'n visum kun je een jaar in Australië blijven, en je kan legaal werk doen. Hieronder schrijf ik een aantal stukjes over mijn belevenissen. Op 20 oktober landde ik na een meer dan 20 uur durende vliegreis op Sydney Airport. De tussenstop was in Seoul (Zuid-Korea) en duurde 8 uur. Ik ging met een individuele groepsreis, maar door een foutje bestond die 'groep' maar uit 2 personen.

Ik en een 5 jaar jonger meisje. Het bleek al vrij snel dat het niet klikte tussen ons (mede door het leefdtijdsverschil) en ik stond er dus echt helemaal alleen voor. Aan de ene kant best eng, aan de andere kant erg spannend.

Toen ik daar was heb ik een weblog bijgehouden, hier wat stukjes van mijn belevenissen;

27 oktober 2006

Inmiddels zit ik nu een week in Sydney, en ik voel me hier al helemaal thuis. Op de 2e dag meteen een baantje geregeld in het hostel*, ze zochten nog iemand voor de schoonmaak en het ontbijt. Ik kon dus ook nog kiezen. Nou dat was niet zo'n moeilijke keuze. Ik help nu dus bij het ontbijt, in ruil voor gratis overnachten en ontbijt. En sinds gister heb ik er nog een baantje bij, op straat geld innen voor het Aids fonds. Vandaag begonnen... Behoorlijk saai werk, maar goed. Toch aardig wat geld opgehaald...

Morgen is er een food en wine festival in het Hide park, daar moet ik ook staan, dus ik hoop dat dat wat leuker is. De rest van de week heb ik de stad een beetje verkent. Harbour bridge en het opera house gezien. En lekker op Bondi beach gelegen. Heel mooi strand en ik heb al een mooi kleurtje gekregen :) (en dat in eind oktober)

Ik blijf tot volgende week zondag in Sydney, dan ga ik naar Tamworth, om een cowboycursus te gaan doen. Heel veel zin in. Ik hoop dat ze ook meteen een baantje voor me kunnen regelen, (ik zit nu al krap bij kas) en anders ga ik wat anders zoeken, fruit plukken ofzo. Van veel soorten fruit begint het seizoen in november, dus daar is zowieso wel wat in te vinden.

* een soort hotel maar dan veel goedkoper. Ze hebben alleen dorm-rooms. Grote kamers met stapelbedden en meestal tussen de 6 en 16 personen op een kamer (hoe meer personen, hoe minder je betaald).

13 november 2006

Ik ben vorige week zondag met de trein van Syndey naar Tamworth vertrokken om de cowboycursus te gaan doen. De trein vertrok om 10 uur, en kwam aan om half 5 's middags.

De volgende dag werden we om 9 uur opgehaald bij ons hostel, het was nog een dik uur rijden naar de farm. In een oud busje, door de bergen en hobbelige weggetjes. Eenmaal daar kregen we eerst wat informatie over van alles, en een introductie. De groep was erg leuk. Toen kregen we de paarden voor de rest van de week toegewezen. Ik had een heel leuk paard, hij was alleen erg snel, ik moest continu wachten. Toen hebben we dus een paar uur gereden, helaas regende het, dat was wel jammer. De omgeving verder was heel mooi. Ook veel kangeroes gezien.

's Avonds eten bij het kampvuur, alles werd gekookt op het kampvuur. De rest van de dagen hebben we van alles gedaan. Spelletjes met de paarden, vee drijven, schapen scheren, paarden beslaan, lasso werpen, schapen en koeien castreren, en er werd zelfs een schaap geslacht. De meesten durfden daar niet bij te zijn, ik was er wel bij, niet echt leuk om te zien maar ja... En we hebben dingen geleerd over natural horsmanship. Dat was wel super interessant. Veel van geleerd.

De laatste dag, vrijdag, gingen we zwemmen met de paarden. Er waren maar een paar mensen die het gingen doen. Ik heb het ook niet gedaan, aangezien het toch best wel koud was, zag ik er de lol niet van in. Maar het was wel grappig om te zien. 's Avonds werden we weer naar het hostel gebracht, toen zijn we met zijn allen, ook de leiding van de farm uit eten geweest. Daarna zijn we uit geweest. Was erg leuk.

Op zaterdag zijn de meeste mensen weer vertrokken, op een paar na. Een meisje zocht nog werk, dus die bleef wat langer. Ze had al vrij snel werk, en is zondag vertrokken. En een jongen ging vandaag (maandag) met de bus weg. Aangezien dit nogal een saai plaatsje is waar niks te doen is verder, zijn we zaterdag en zondag naar de bioscoop geweest. Verder een beetje buiten zitten en lekker relaxen.

De mensen die de cursus deze week gaan doen, kwamen ook. Toen hadden we tenminste weer wat aanspraak... Wel leuk. Ik had inmiddels ook werk gevonden op een farm, maar ze kunnen me pas woensdag ophalen, en aangezien er daar in de rimboe geen bussen rijden, en het 90 km hier vandaan is, moet ik wel wachten. Ik zit hier nu dus nog 2 dagen alleen, bij 35 graden... Maar goed, ik overleef het vast wel...

9 december 2006

Het werk op de farm heb ik maar een week gedaan. Het was niet echt farmwerk, ik heb alleen maar geschilderd. Ik had mijn 'eigen' paard tot mijn beschikking en heb heerlijk rond gereden. Wat een groot land is het toch! Dus na een week had ik het wel gezien, en had zin om verder te trekken, dus ben ik maar weer gegaan.

Met de bus verder richting het noorden gegaan, naar Brisbane. Daar liep ik dan met mijn hele hebben en houwen op mijn rug in de brandende zon. Alle hostels bij langs gegaan op zoek naar een slaapplek, maar alles zat vol! Mijn eerste kleine tegenslag. Ik ben naar een internetcafé gegaan en heb meteen een bus geboekt om weer verder te trekken, helaas ging de eerste bus pas de volgende dag, dus ik bracht de nacht op straat door. Bij het station heb ik op de grond nog een paar uur slaap kunnen pakken, ondanks mijn slaapzak was het nog flink fris. Dus bus geboekt naar Bundaberg, ik had op internet gelezen dat de hostels daar ook werk voor je regelen en vervoer er heen.

Dus nu zit ik in Bundaberg, in een super gezellig hostel, zwembad erbij en een bar. En ik werk in een tomatenschuur, tomaten inpakken. Van 5 uur 's middags, tot 5 uur 's nachts.

Dat doe ik inmiddels al weer 2 weken, en zo lang ik werk heb, blijf ik hier ook nog wel even. Ik probeer een beetje te sparen, maar dat valt nog niet mee. 's Avonds zitten we met alle mensen uit het hostel buiten bij de bar, echt super gezellig. De drankjes zijn wel duur, maar daar denk je op dat moment niet aan.

4 februari 2007

Na 2 maanden en een week in Bundaberg te hebben gewoont en gewerkt, werd het toch weer tijd om verder te gaan. Alle mensen waar ik zo'n leuke tijd mee heb gehad gingen of waren ook al weer weg. Bovendien was het werk ook afgelopen, en er was weinig ander werk. In ieder geval een geweldige tijd gehad daar.

De plannen waren om verder richting het noorden te gaan, maar daar is het regenseizoen nu, dus daar regent het elke dag. Dus ben ik met 2 andere nederlandse meiden meegereist naar Melbourne. Nog een nederlands meisje ontmoet hier, dus we zijn nou met zijn 4en de stad aan het verkennen. Erg gezellig. Helaas is het na een paar dagen ook al weer tijd om werk te zoeken, want het geld vliegt er uit. Ik ben álweer blut en weet niet hoe ik het moet redden. Word waarschijnlijk werk in een restaurant of cafe, of misschien toch weer fruit plukken buiten de stad...

23 maart 2007

Even bij het begin beginnen. De eerste dagen in Melbourne hebben we de stad verkent en dingen bekeken. De beroemde stadions bezocht, helaas waren ze dicht dus alleen van de buitenkant gezien. En we zijn naar een museum geweest, wat trouwens behoorlijk saai was.

Daarna moest het er weer van komen, werk zoeken! Verhalen gehoord dat je hier zo een baan had. Paar restaurantjes binnen stappen, je cv achterlaten, en je hebt een baan. In de werkelijkheid was dat wel even anders! Na 2 weken lang elke dag zoeken, 30 cv's achtergelaten, nog steeds geen baan! Todat me moeder die het leuk vind om van alles op internet op te zoeken over waar ik ben enzo, een advertentie staan van een meisje die iemand zocht om haar baan over te nemen. Dus meteen mailen. Maar hoorde ik niks van terug. Net toen ik helemaal wanhopig begon te worden en het echt niet meer zag zitten, werd ik gebeld. Of ik de volgende dag op sollicitatie gesprek kon komen! Ik hoop zo dat ik word aangenomen, ik woon inmiddels ook al een paar weken gratis en illegaal in het hostel waar ik zit, en als ik gesnapt word moet ik weer op straat doorbrengen.

Ik kon het natuurlijk niet in 1 keer vinden, het was ook buiten de stad, dus ik was te laat... Behoorlijk lullig. Dus ik me helemaal verontschuldigen enzo, het enige antwoord wat ik kreeg was; no worries, it's alright. Echte sollicitatiegesprekken kennen ze hier niet. Ze geven je niet eens een hand. Er word verteld wat het werk inhoud, even wat papiertjes invullen, en de volgende dag kan ik beginnen!

Het werk is in een 'warehouse'. Ik moet daar orders picken en checken. De eerste dagen ging het nog wel, daarna werd het zwaarder en saaier. De collega's zijn ook niet echt leuk. Bovendien verdient het ook nog eens erg slecht. Het werktempo ligt hier ook nog eens super laag! Ik moet gewoon moeite doen om zo sloom mogelijk te werken om de rest 'bij te houden'. Tijd om de stad te gaan verlaten dus! Ik ben nog aan het bedenken waar ik nu heen ga, moet zowieso meteen weer werken, dus ik moet het nog even uitzoeken allemaal.

Het schijnt dat er richting het noorden veel werk is, omdat het regenseizoen nu net afgelopen is. Maar goed, dat waren dus 5 weken van werken, in de weekends zo af en toe uit. Vorige week zondag ben ik naar de Grand Prix geweest in het Albert Park. Dat was echt helemaal geweldig! Eerst wat rondgelopen daar en auto's bekeken, en er was een vliegshow bij, tot om 2 uur de race van start ging. Wat een sensatie! Ik stond vooraan, bij een recht stuk. Zo'n auto zie je dus 1 seconde, dan is ie al weer voorbij. En een kabaal wat er van af komt! Maar snel mijn earplugs in gedaan, zoals iedereen. Gelukkig hingen er overal grote schermen zodat ik de race goed kon volgen. De enige Nederlander vloog helaas al in de 11de ronde uit de bocht.

Daarna kaartjes voor de kampioenschappen zwemmen (FINA) gehaald. Dus ik had vandaag vrij genomen, om daar heen te gaan. Vriendin en ik in alle vroegte opgestaan, wat nog niet mee viel! Op naar het Road Loaver stadion. Daar aangekomen gingen ze moeilijk doen. Op een of andere manier konden we niet naar binnen. We moesten wachten tot het zou beginnen ofzo. Maar op het kaartje stond toch dat het om 10 uur begon! We snapten er niks van. Bij een andere ingang maar proberen. Maar we werden van hier naar daar gestuurd. Todat een wel wakkere vrouw van de informatiebalie er achter kwam dat de kaartjes voor volgende week zijn! Wij maar wat lachen en met een rooie kop weg gelopen. Dom dom dom... Dat hebben we dus nog te goed...

2 april 2007

Mijn werk zat er plotseling op dus dat was wel balen. Geen inkomsten meer... Maar toen kwamen we vorig weekend 5 nederlandse jongens tegen op straat. We wilden net wat gaan eten en daarna gaan disco bowlen. Dus gingen die jongens ook maar gezellig mee. Ze vertelden over waar ze werkten, een uur hier vandaan op een bloemenfarm ofzo. Ze hebben daar een eigen huisje met alles erop en eraan, zelfs nl tv! En ze hadden nog 3 plekken over, dus na wat geregel gaan wij daar woensdag ook heen.

Dinsdag heb ik de Great Ocean Road tour gedaan. We zaten wel een beetje opgevouwen in het busje, maar gelukkig stopten we heel vaak. We hebben hele mooie stranden gezien, wilde koala's gezien. En we zijn in een regenwoud geweest. Maar ik moest nog even wat uit het busje pakken, omdat die niet op slot gedaan werd, en toen was iedereen al weg. Dus Demelsa en ik rennen door dat bos heen. En die anderen liepen hard door. Wij wilden ook nog foto's maken, dus elke keer stoppen, heel snel foto's maken en weer verder rennen. Toen we weer uit het bos kwamen waren we helemaal buiten adem en nat bezweet. De waterval die er eigenlijk ook hoorde te zijn, was er door de droogte niet meer. Dat was wel jammer. En op het einde had je de 12 apostelen. Heel mooi om te zien. Daarna gingen we weer terug via de gewone weg, en om 10 uur waren we weer thuis.

Toen zijn we vrijdag naar het zwemmen geweest, nadat we de datum en tijd nog even extra gecheck hadden op het kaartje. Nu kwamen we zonder problemen binnen, maar ook hier hadden we weer een domme actie. Het was namelijk best wel een beetje saai, dus we zaten niet echt op te letten. Totdat ik toevallig naar het bord keek. En daar zag ik vd hoogen ofzoiets staan. Dus ik nadenken, o ja, Pieter! Dus ik zeg tegen mijn vriendin die naast me zat, Pieter van den Hoogenband komt nu! Wij kijken, waar is ie dan?? Wat bleek, hij was al geweest... Wij echt balen. We hoopten dat ie nog een keer kwam, maar helaas... Maar toch een leuke ervaring om daar een keer gezeten te hebben.

Daarna gingen we snel weer naar huis, want mijn 2 reisgenoten op dat moment en ik hadden een auto gehuurd om naar Nationaal Park The Granpians te gaan, 300 kilometer hier vandaan. Het links rijden was in het begin heel even wennen, maar daarna ben je er zo aan gewend. We hoopten voor het donker daar te zijn, ivm de vele wilde beesten. Dat is niet helemaal gelukt, maar alles is goed gegaan. We hadden een oranje Toyota Yaris. Helemaal gezellig gamaakt met ballonnen en slingers, en harde stampmuziek er in. We hadden daar ons eigen appartementje, was maar een paar dollar duurder dan een kamer, dus dat was heel leuk. Even een 'eigen' huisje met je 'eigen' autotje voor de deur. We hadden een ruimte met de eettafel, en een kamer met een keuken, een tv, een radio en een dvd speler! Wat een luxe. Alleen als we naar de wc moesten, moesten we naar buiten. Dat is best eng 's nachts, want daar loopt echt van alles rond.

Één van mijn reisgenoten en ik hadden het huisje helemaal versierd met slingers en balonnen, omdat onze andere reisgenoot volgende week jarig is. We dachten eerst dat we dan niet meer bij elkaar zouden zijn, dus zouden we het dit weekend vieren. De jarige job had een chocolade taart gekocht, erg lekker.

De volgende dag gingen we het park verkennen. Het was bewolkt en het waaide heel hard, het was echt heel koud! We hebben de Balconies gezien en beklommen, wat eigenlijk niet mag, maar goed, dat moesten we toch even doen. En we hebben watervallen gezien, met weinig water helaas door de droogte. Die man van ons appartement vertelde dat nog maar 4% van al het water wat er normaal hoort te zijn over is. Vorig jaar is de helft van het park afgebrand, dus alle bomen zijn zwart, maar groeien wel weer verder.

Tegen de middag begon het op te klaren, de zon scheen en het was een stuk aangenamer dan eerder die morgen. Gelukkig maar. De rest van de dag veel gewandeld en rond gereden. We wilden ook nog naar een meer gaan, stond op de bordjes dus wij daar heen gereden. Wij dachten, waar is het meer nou? Er stond een bord waar op stond dat je hier alleen mocht zwemmen, en waar je je boot te water kon laten. Maar er was dus geen druppel water meer! Alleen maar een bruine, droge vlakte. Zondag was het weer tijd om naar huis te gaan. Het was een heel geslaagd weekend.

Weer terug in Melbourne de auto terug gebracht en een ander hostel opgezocht. We wilden niet meer terug naar die andere. Het is daar best vies en vol met bedbugs in je bed. Ik ben wel eens gek geworden van de jeuk, doordat die beestjes me op honderden plekken hebben gebeten. Nu zitten we dus in een ander hostel, midden in de stad en naast een station, dus kunnen we woensdag zo op de trein springen.

25 mei 2007

Dat is lang geleden. Komt dat ik helemaal ben gewend aan de 'Broome time'. Alles word uitgesteld naar morgen en meestal betekent dat dan volgende week of 2 weken later.

Maar ik was gebleven bij Monbulk. We zijn daar maar 1 dag geweest. Er was helemaal niet veel werk en het was er koud en het viel erg tegen allemaal. Dus de volgende dag de trein weer terug genomen naar Melbourne. En weer terug gegaan naar ons oude hostel.

Toen belde er iemand uit Broome, dat ze daar werk hadden voor ons. Het was woensdag en mijn reisgenoot waar ik eerst even mee verder zou gaan, en ik moesten de dinsdag erna op 'sollicitatiegesprek' komen. Onze andere reisgenoot ging naar Tasmanie, dus daar daar moesten we afscheid van nemen. Dus een vlucht geboekt naar Broome.

Samen met mijn 2 vriendinnetjes Melbourne nog even op gepaste manier afgesloten. Nog een laatste leuke avond gehad waarvan we er zo veel van gehad hadden in Melbourne. Op zaterdag was het zo ver. De wekker ging veel te vroeg en we hadden ons verslapen wat nogal wat stress opleverde, omdat we de bus naar het vliegveld gemist hadden, waar we al flink voor hadden betaald, maar uiteindelijk kwamen we ruim optijd op het vliegveld aan.

Na 5 uur vliegen stapten we uit in Broome. We waren dik aangekleed, omdat het in Melbourne al aardig fris was, hier was het 35 graden! Dat was dus even zweten in onze dikke kleren. Het is echt een vakantieplaats. Elke dag mooi weer, overal palmbomen, witte stranden, een zeewatertemperatuur van boven de 30 graden.

Het werk in de bar waar we konden beginnen zagen we uiteindelijk niet zitten, dus dat ging over. Maar ander werk vinden was niet zo'n probleem. Ik werk nu in een resort.

Na een week in het hostel moesten we voor de week erna ineens veel meer betalen omdat het droge seizoen was gestart. Toen hebben we een tent en alles wat er bij hoort gekocht en op de camping gaan staan. De eerste nacht was een ramp. Op een smal luchtbedje, zweten bij 25 graden, en heel veel muggen.

Maar daarna ging het gelukkig beter. Na 1,5 week heeft ook mijn laatste reisgenootje me verlaten, en was ik weer 'alleen'. Ik overleef inmiddels al 6 weken in mijn tentje op mijn luchtbedje, en het gaat allemaal nog goed. De nachten zijn nu een stuk koeler, dus dat is veel aangenamer. Ik werk 5 dagen per week in het resort, en op vrijdag ga ik altijd met een Duits stel de stad in, en op zondag meestal naar het strand. Ik vind het hier helemaal geweldig, en vermaak me prima. Mijn oude camera had het begeven, maar ik heb inmiddels een nieuwe, dankzij pap en mam. Dus bedankt pap en mam!

1 juni 2007

Over 3 weken gaat mijn vliegtuig terug naar Amsterdam. Helaas voor jullie vrienden en familie, ik heb besloten nog wat langer te blijven! Ik heb een geweldige tijd hier, en ik wil nog veel meer van dit prachtige land zien.

2 september 2007

Het is even geleden dat jullie wat van mij gehoord hebben, maar hier even weer een update. Ik ben nog steeds in Broome, en ik vind het hier gewoon helemaal geweldig. Ik heb heel veel vrienden, allemaal koreanen en japanners. Wat een leuke mensen zijn dat! We 'wonen' allemaal op dezelfde camping, en ik heb hier de tijd van mijn leven! 's avonds zitten we met zijn allen buiten in de 'keuken' en eten en drinken we uitgebreid. Elke donderdagavond gaan we naar het dorp, om naar de discotheek te gaan. Ook deze is in de open lucht, net als alles hier.

Helaas heb ik nog maar 1,5 maand voordat ik wel weer naar huis 'moet' omdat mijn visum dan afloopt, dus het word toch wel tijd om weer verder te trekken, wil ik nog wat meer zien. Ik besluit samen met een japans meisje naar Darwin te gaan. We proberen eerst een lift te vinden, en als dat niet lukt nemen we de bus.

Rond half september willen we naar Alice Springs, in het midden van Australië afreizen, om daar ook de beroemde Ayers Rock te bekijken.

15 september 2007

We hebben dus toch een lift kunnen vinden. Dan ging vrij gemakkelijk. We konden zelfs kiezen. Uiteindelijk gekozen voor 2 Nederlandse jongens.

Op maandagmorgen zijn we vertrokken, na afscheid te hebben genomen van Broome en alle vrienden. De eerste stop was in Derby, daar hebben we de prison tree bekeken en de gewone gevangenis. De eerste dag tot iets voorbij Fitzroy Crossing gereden, en de nacht doorgebracht op een 24 uurs parkeerplaats langs de weg.

De 2e nacht kozen we voor een camping. Maar toen we daar aan kwamen was de receptie dicht. We konden wel gewoon naar binnen dus dat hebben we dan maar gedaan. Iemand zei dat we de volgende ochtend wel konden betalen. Maar na wat overleg besloten we om rond 6 uur de volgende morgen te gaan vertrekken, voordat de receptie open ging, zodat we niet hoefden te betalen.(we blijven natuurlijk nederlanders) Gratis nacht dus en gratis douche.

Op woensdag kwamen we aan in Kunnunura. Vanaf daar zijn we naar de Argyle Lake gereden. Echt mooi! Tegen de avond weer gestopt op een 24 uurs parkeerplaats en daar de nacht doorgebracht. Donderdag zijn we naar Litchfield National Park gereden. Heel erg mooi! Mooie watervallen en warm water. Daar hebben we ook de laatste nacht doorgebracht.

Vrijdag kwamen we aan in Darwin. De drukte is even wennen, maar heerlijk om weer even in een stad te zijn na 5 maanden! We zitten in een hostel midden in de stad, en delen een kamer met 2 chagerijnige duitsers, maar lekker om na 5 maanden in een tentje weer in een bed te slapen. En we hebben airco dus dat is ook wel zo prettig aangezien het hier erg heet is. En we hebben al weer vrienden uit Broome ontmoet dus erg gezellig. We blijven hier 8 dagen, en gaan dan naar Alice Springs...

30 september 2007

Mijn Japanse reisgenoot besloot na 6 dagen in Darwin te hebben doorgebracht, om met een andere vriend naar Azie te gaan. Toen was ik dus weer alleen. Zaterdag ben ik met de legendarische Ghan train van Darwin naar Alice Springs gegaan. Een reis van 24 uur, met een tussenstop van 4 uur in Katherine.

In Alice Springs een hostel opgezocht, en een tour geboekt voor 3 dagen later. Op woendag ochtend vertrokken we om 6 uur 's morgens naar King Canyon national park. Daar gingen we 's middags een wandeling maken van 4 uur. Veel geklim en geklauter wat behoorlijk zwaar was in de hitte. Daarna reden we naar een plek ergens in de bush, om het kamp op te zetten. We maakten een kampvuur en aten pasta. We sliepen in een swag, rond het vuur. Overdag was het met 30 graden een stuk frisser dan de dagen er voor, dus 's nacht was het ook kouder. En het was echt KOUD!

De volgende dag werden we om 6 uur wakker gemaakt door de gids. We ontbeten en reden naar Katja Tjuta (The Olgas) om daar weer een wandeling van 3 uur te maken. Ik kon helaas niet meedoen, omdat mijn voeten aan alle kanten open lagen door mijn schoenen van de vorige wandeling!

Omdat ik niet wist wat ik moest doen, besloot ik naar de eerste lookout te lopen, dat was maar 600 meter. Dat was niet zo'n goed idee, mn voeten werden er niet beter op! Daarna gingen we lunchen, en daarna kregen we wat tijd voor onszelf om het informative cultural center te bezoeken. Daarna reden we naar Ayers Rock (uluru) voor de sunset. We aten ook daar, een heerlijke chicken curry. Toen weer naar een plek in de bush gereden om daar te overnachten.

De volgende dag werden we om 5.15 gewekt om naar de sunrise te gaan bij Ayers Rock. Daar ontbeten we ook. Daarna reden we naar Ayers Rock om er omheen te lopen. Je kon ook klimmen, maar juist op dat moment was de klim dicht ivm harde wind. Ik was zowieso niet van plan te gaan klimmen, omdat overal word gevraagd aub niet te klimmen uit respect voor de Aboriginal aan wie de Rock toebehoort. Bovendien kon ik mn schoenen niet meer aan dus het had ook niet eens gekunt. De wandeling er om heen was 9,4 km, en we hoefden gelukkig geen schoenen aan dus ik kon ook meedoen. Daarna gingen we lunchen en daarna was het tijd om terug te rijden. We stopten nog op een camelfarm, waar je kameel kon rijden. Aangezien ik dat al een keer gedaan had, besloot ik dat niet weer te doen.

Om 5 uur waren we weer in Alice Springs, en 's avonds hadden we nog een afscheidsmaal in het hostel. Het einde komt nu echt in zicht helaas...

Ik vlieg dinsdag terug naar Sydney, om daar de laatste 8 dagen door te brengen. Op donderdag 11 oktober vlieg ik van Sydney naar Seoul (Korea) voor een tussenstop van 18,5 uur. Als alles goed is sta ik vrijdag 12 oktober rond een uur of 5 's middags weer op nederlandse bodem... Ik heb mijn familie en vrienden al gewaarschuwd dat ik wat veranderd ben. Ik heb het er flink van genomen en dat is me aan te zien. Ik ben ruim 20 kilo aangekomen! Oeps...

21 december 2007

Ik ben inmiddels al weer 2 maanden thuis, en hier nog even mijn laatste update. Van Alice Springs met een overstap in Ayers rock weer terug naar Sydney gevlogen. Ik had een hostel geboekt bij Coogee beach. Lekker de laatste week nog even aan 1 van de mooie australische stranden doorbrengen.

De eerste dagen was het extreem warm, met 35 graden. Beetje luieren aan het strand, ik vermaakte me dus wel. Na 4 dagen begon het weer om te slaan. Het was fris en nat. Toen was het echt de dagen aftellen. Ik had niet veel zin meer om nog wat te gaan ondernemen (en was ook erg blut) dus heb ik mijn laatste dagen grotendeels internettend doorgebracht.

Op donderdagochtend was het dan eindelijk zo ver. Werd om 5 uur 's morgens met een busje naar het vliegveld gebracht. Alles zonder problemen verlopen, en 10 uur later stond ik in Seoul. Aangekomen in Seoul werd ik opgehaald met een busje die me naar het hotel zou brengen. Een super luxe hotel en een bubbelbad! Daar heb ik dus goed gebruik van gemaakt.

Na een nacht in een heerlijk 2 persoons bed werd ik de volgende ochtend gewekt door de wake up call... Ik werd weer in het busje naar het vliegveld gebracht, daar ontbeten, weer in het vliegtuig stappen en 10 uur later weer op Nederlandse bodem geland.

Het was weer erg wennen om in Nederland te zijn. Ik had het erg koud en heb 4 dagen zonder stem gezeten (door de droge vliegtuiglucht)

Ik denk nog heel vaak terug aan deze reis, ik kan het echt iedereen aanraden. Ik krijg er ook nog steeds hele leuke reacties op dat ik dat gedaan heb.