Hoe kan ik de wereld verbeteren?

Hoe kan ik de wereld verbeteren? Iedereen heeft daar zijn of haar eigen mening over. Er zijn duizenden manieren. Ik kon het echter niet bij denken laten en pakte mijn 'pen'. Een fictief project, naar mijn eigen invulling.

Het plan

Hoe kan ik de wereld verbeteren? Een vraag met tal van passende antwoorden. Een vraag waar iedereen zijn of haar eigen invulling aan kan geven. Persoonlijk, en ik denk dat velen dit met mij kunnen delen, gaat er bij mij meteen een belletje met de boodschap ‘Derde wereld’ rinkelen. Weinig origineel als je de wereld wilt verbeteren, maar wel een onderwerp wat speelt in de wereld. Ik heb dan ook voor het volgende project gekozen: ‘Seksuele voorlichting geven in Afrika’. U zult denken: maar dat is toch iets wat al jaren speelt in Afrika? Klopt. De armste landen echter, zijn daar nog niet in een zodanige mate aan toegekomen, dat mijn plan overbodig zou zijn.

Wat voor mij als kern geldt in dit artikel, is, omdat ik het ook in een realistisch jasje stop, het behouden van de haalbaarheid van het project. Ik wil een project op papier zetten wat ook daadwerkelijk op niet al te lange termijn uitgevoerd kan worden.

Zou u zich in mijn plan kunnen vinden? Is het haalbaar, al dan niet rendabel? Ik wens u veel leesplezier met het vormen van een mening over deze kwesties.

Het plan werd hierboven al in enkele woorden samengevat. Graag zou ik het dan ook toelichten; wat houdt het in?

Vakantie kun je op verschillende manieren doorbrengen. Heel oppervlakkig gezegd: de een ligt de hele vakantie aan het zwembad, de ander gaat werken. Ik prefereer tijdens mijn vakantie een ander land te bezoeken. Dat is dan ook precies wat ik ga doen in dit plan.

Het idee is om een niet al te korte vakantie naar Afrika te boeken. Na wat onderzoek verricht te hebben naar de minst welvarende en armste landen in Afrika, aan de hand van statistieken als de UNDP (United Nations Development Programme, als het ware een index voor welvarendheid per land) viel mijn oog op het kleine en povere staatje Sierra Leone, in het westen van Afrika. Hoewel het niet een van de meest door HIV en aanverwante ziekten getroffen regio’s in Afrika is (doch is het percentage dat wel door deze ziekten getroffen wordt in Sierra Leone nog steeds, voor westerse begrippen, schrikbarend hoog), leek het mij een uitgekiende plek om mijn plan in de praktijk te brengen.

Wat ben ik daadwerkelijk van plan? Zoals hierboven beschreven, een vakantie boeken met mijn welwillige compagnons. We zullen enkele maanden vertrekken naar Sierra Leone om daar de mensen, vooral de jeugd, te gaan inlichten over alle gevaren die seksueel contact met zich mee brengt. Ik ben van plan dit met vijf compagnons te gaan doen. De nodige planning is weliswaar vereist, maar gelukkig beschikken wij allemaal over een vrij flexibel leven, wat varieert van eindexamen doen tot werken. Dit verschaft ons dus de mogelijkheid om enkele maanden in de zomer naar Afrika te kunnen vertrekken.

Voordat wij naar Sierra Leone vertrekken zullen we de broodnodige zaken moeten regelen. Ten eerste moeten wij aan onze uitrusting denken. Enerzijds onze voorlichtingsuitrusting, maar uiteraard anderzijds ook onze eigen uitrusting, denk aan rugzakken, juiste kleding, maar hieronder versta ik natuurlijk ook de juiste inentingen. Zekerheid is een must als je je in een land als Sierra Leone bevindt. We moeten ons binnen het materiële kader dus goed uitrusten voordat we naar Afrika vertrekken. Ook moeten wij natuurlijk een pad uitzetten. We zullen naar de hoofdstad, Freetown, vliegen, en vanuit daar gaan opereren. Ons eerste doel kunnen we al makkelijk invullen: de slobbenwijken van Freetown, ook wel bekend als ‘Townships’. De statistieken wisten mij te vertellen dat het inwonertal van Freetown in 2004 1190000 inwoners was. Ik durf dus niet te speculeren over het aantal mensen van die ruim één miljoen mensen tegen of onder de armoedegrens leeft. We willen echter niet alleen in de buurt van Freetown blijven.
Een idee zou zijn om langs de kust richting de Liberische grens te trekken, en via het binnenland onze weg terug te zoeken naar Freetown. Dit alles mag ongeveer drie maanden in beslag nemen.

Een zeer essentieel punt waar we ook aan moeten denken is het in contact komen met een tolk, alvorens wij vertrekken naar Sierra Leone. Dit zal moeten gebeuren voordat wij in Sierra Leone aankomen, omdat het anders ons project enorm zou kunnen vertragen. Ondanks het feit dat wij vijven allemaal Engels spreken, is het toch zo dat wij wel een tolk aan onze zij zullen moeten hebben. Na het raadplegen van wat statistieken over de spreektaal in Sierra Leone, bleek het volgende: de officiële landtaal is Engels. Nadeel is echter, vooral voor ons, wij moeten per slot van rekening in contact komen met de armere bevolking, dat slechts enkele procenten (!) Engels spreekt. Slechts de rijkeren, evenals een deel van de mensen in de grote steden, spreekt Engels. De rest spreekt slechts ‘Krio’. Dit is de meest gangbare taal is Sierra Leone. Het is dan ook zo dat ruim vijfennegentig procent van de mensen het Krio spreekt. Hoewel gebarentaal, in combinatie met enkele Engelse woorden ons vrij ver zal brengen, een tolk is dus een must tijdens deze reis.

Voor het lesmateriaal, eventueel voorbehoedsmiddelen, moeten we ons laten informeren. Het uitzoeken is dan ook welke instantie ons daarmee zou kunnen helpen. Na me enigszins verdiept te hebben in dit soort organisaties, leken er wel enige organisaties hiervoor in aanmerking te komen. Voorbeelden hiervan zijn: ‘Dokters van de Wereld’ en ‘Christ’s Hope’. Zij zullen hier beter bekend mee zijn en ons ongetwijfeld kunnen voorzien van het benodigde lesmateriaal. Het streven zal wel zijn om zoveel mogelijk gebruik te maken van beeldmateriaal, in de vorm van posters en plaatjes, omdat naar schatting de communicatie met de plaatselijke kinderen niet al te vlot zal verlopen. Één specifieke taal zal het project bemoeilijken, we zullen dan niet in staat zijn om alle kinderen te bereiken met onze informatie.

Ons initiatief heeft natuurlijk wel met een stukje empathie te maken. Ook wij willen ons steentje bijdragen aan de verbetering van de wereld. Of ons project ook daadwerkelijk haar vruchten af zal werken, is vooralsnog een vraag. Desalniettemin worden wij natuurlijk gedreven door de drang iets te doen aan de erbarmelijke omstandigheden in een land als Sierra Leone. Een probleem moet bij de wortels aangepakt worden, en naar mijn mening is het ‘geslachtsziekteprobleem’ in Afrika één van de wortels waardoor deze Afrikaanse landen niet tot hun recht komen. Voor ons is het natuurlijk ook een rijke ervaring; dit kan ik bij voorbaat al zeggen. Het draagt bij aan ons besef wat betreft de huidige stand van zaken in de wereld, en geeft ons de gelegenheid de Afrikaanse cultuur, een cultuur die uiteraard op vele vlakken afwijkt van de onze, in ons op te nemen.

De uitvoering

Na het eerste hoofdstuk is duidelijk geworden wat we willen gaan doen. Ik heb als het ware een concept geschetst. Hoe gaan we het echter uitwerken? Hierop ga ik nu in.

Ten eerste wil ik het tijdsbestek bepalen waarin ons project plaats zal vinden. Mijn binding aan school is uiteraard het eerste waar ik naar moet kijken. Een meevaller is dat mijn reisgenoten niet aan bepaalde vakantieperioden vast zitten. Het is dus vrij makkelijk in te vullen. Een reis van drie maanden zou in verband met school misschien iets krap zijn, dus ben ik tot het besluit gekomen, gezien de schoolvakantie, om hier ruim twee maanden van te maken. Wij zouden dan half juni vertrekken, en eind augustus terug komen. Het neemt dus flink wat tijd in beslag.

Ook de route dient vooraf uitgestippeld te zijn. In de praktijk zullen wij er altijd van afwijken, maar een beetje routeplanning is geen overbodige luxe. We moeten niet op één plaats blijven hangen. Om vlot vooruit te kunnen zullen we ook een auto moeten huren. Dit zal ik nog aan bod laten komen bij het financiële aspect. Het is uiteraard wel noodzaak om een auto te hebben die tegen een stootje kan.

Omdat we met het vliegtuig in Freetown aankomen, zullen wij eerst in omgeving Freetown zelf gaan voorlichten. Dit mag enkele weken in beslag nemen. Hierna zullen wij de kustlijn afwerken, met stops in onder andere Shenge, Momaligi en naar het uiterste puntje in de omgeving van Sulima. Zaak is het dus om tussen de steden, op het platteland, de scholen te bereiken. Streven is om na ongeveer anderhalve maand terug naar Freetown te keren. Vanuit Sulima zullen we het binnenland in trekken, met als richting uiteraard Freetown. We hebben dan nog ongeveer een maand om in het binnenland onze voorlichting te geven.

Omdat Sierra Leone een land is met een enorme achterstand, en er dus altijd gevaar op de loer kan liggen, is het van belang dat we goed onderkomen hebben. We zullen uiteraard proberen ons met de bevolking te mengen, mits dit geen gevaar inhoudt. In het algemeen zal het noodzaak zijn, om onze veiligheid te waarborgen, om te verblijven in vooral Hostels en ‘Bed ’n Breakfast’s’. De optie om in een hotel te verblijven blijft natuurlijk altijd aanwezig, maar vanuit financiële overwegingen is het verstandiger om niet té riant onze nachten door te brengen.

Zoals aangegeven gaan wij op pad met een tolk. Een professionele tolk zou veel te duur zijn voor bijna drie maanden, dus heb ik me laten vertellen over een reisbegeleider die veel voordeliger in te huren is. Deze kan alles voor ons vertalen, én is natuurlijk betrokken bij de bevolking; hij kent het leven van de armeren in Sierra Leone. Dit komt ook aan bod in hoofdstuk drie.

Uiteraard is het onderwijs niet spectaculair in Sierra Leone. Dit is een nadeel. Wij zullen slechts een beperkte hoeveelheid van de jeugd kunnen bereiken, omdat velen niet naar school gaan. Omdat het onderwijs zo beperkt is, geeft onze voorlichting natuurlijk wel een aanzienlijke toevoeging aan de kennis van de kinderen. Ondanks het matige onderwijs is er gelukkig nog wel een aanzienlijke doelgroep; het schoolgaan in Sierra Leone is de afgelopen decennia ook verbeterd, dus dit levert voorzover geen problemen op.

Voor het verkrijgen van informatie moeten wij een instantie opzoeken die hier reeds meer bezig is geweest, en ons dus goede voorlichtingsmaterialen kan geven. Na gezocht te hebben kwam ik aan bij de WPF, het World Population Foundation. Na een verslag van hen gelezen te hebben, bleek dat het WPF zich al jaren inzet in arme landen, om mensen daar goede voorlichting te geven. Na bleek beschikten zij over verschillende materialen waarmee zij in tal van landen actief zijn. Deze zouden wij tot onze beschikking kunnen krijgen. Een groot voordeel, omdat wij hierdoor zeer voordelig ons voorlichtingsmateriaal verkrijgen, én we weten dat de inhoud van deze materialen goed samengesteld is. WPF is immers gerenommeerd, zij hebben dit materiaal samen gesteld op basis van hun ervaringen.

Hoe ons project uiteindelijk zal werken, en of het haar vruchten afwerpt, is en blijft een vraag. Deze vraag kan dan ook alleen beantwoord worden door het project in de praktijk uit te voeren.

Hindernissen en financiering

Hiernavolgend wil ik de knelpunten aan de orde laten komen: waar zouden we tegenaan kunnen lopen? Het is natuurlijk belangrijk dat wij daar op voorbereid zijn, anders zou dit roet in het eten kunnen gooien; het zou ten koste gaan van ons project. Ook de financiering komt aan de orde: wat zijn we er aan kwijt? Waar hebben we geld voor nodig, en hoeveel?

Hindernissen
Uiteraard zullen er onverwachte dingen gebeuren, als je je ruim twee maanden in een ontwikkelingsland bevindt. Toch zou het verstandig zijn om te bedenken wat er eventueel zou kunnen gebeuren, en hoe je daar op voorbereid dient te zijn. Hoe de autoriteiten in een land als Sierra Leone te werk zal gaan, is natuurlijk altijd de vraag. Het verstandigste wat je in dat geval kunt doen, is meewerken en hopen dat zij begrip tonen. Dat is echter dubieus te stellen; er zit een groot verschil tussen het in acht nemen van de wetgeving door de autoriteiten in Nederland, en hoe dat ik ontwikkelingslanden wordt gedaan.

Een ander probleem is, omdat een reis door Sierra Leone moeilijk te plannen is, dat je geen hotels of dergelijke kan boeken. Je zult altijd afwijken van je planning. Je zult dus elke dag een onderkomen moeten regelen. Voor het donker bij of in de buurt van onze slaapplaats zal nooit onverstandig zijn. Het is dus zaak om elke dag rond lunchtijd onze slaapplaats zeker te stellen. We schaffen daarom ter plaatse een gids voor hostels en verblijfplaatsen aan, zodat we via telefonisch contact onze slaapplaats vast kunnen stellen. Ik benadruk het wederom: we moeten voor het donker een slaapplaats hebben. Het kan verraderlijk gevaarlijk zijn op de donkere straten van Sierra Leone.

Ook zullen er altijd situaties voordoen die zorgen voor vertraging. Bijvoorbeeld dat blijkt de situatie zó slecht is dat wij er meer tijd aan willen besteden. Het is dus geen zekerheid dat we overal op ons traject kunnen komen. Een ander nadeel is ook dat het onverstandig is met te veel geld op zak te lopen. Pinautomaten zullen er ook niet in dezelfde mate aanwezig zijn als in Nederland. Het dragen van de portemonnee in een binnenzak op heuptas is dus niet geheel onverstandig.

Zo zijn er nog vele onverwachte kleinigheden die ons kunnen overkomen. Hier zou ik uren over kunnen speculeren, maar er zullen altijd dingen blijven die we niet aan zagen komen. We moeten dus met ons verstand handelen, en geen risico nemen tijdens ons verblijf. Dat is de enige manier om onze veiligheid te waarborgen.

Financiering
Alvorens ik ga bekijken hoe ik het project ga financieren, zal ik eerst gaan begroten welke onkosten ons pad zullen kruisen.

Voordat we aan Sierra Leone gaan denken, moeten we er eerst komen. In andere woorden: wat zijn we kwijt aan vliegtickets? Na te kijken op www.vliegtickets.nl, bleek de prijs 485 euro zonder belasting te zijn. We rekenen dus op een prijs van 500 euro per persoon, voor een retour. Voor de vliegtickets alleen zijn we dus 2500 euro kwijt.

Voor een tolk zijn we ook een aanzienlijk bedrag kwijt. Het bleek dat een ingehuurde reisgenoot als gauw 15 euro per dag kost, dat wil zeggen dat ik met een schatting van 1200 euro niet bijster overdreven reken.

Een bestelbusje is het meest ideaal voor ons project. We zullen immers met zes personen zijn. Met bagage en toebehoren zullen we aan een auto te weinig ruimte hebben. Om een degelijk busje tot onze beschikking te hebben, bleek na zoeken op www.europcar.com dat we dan wel op 25 euro inclusief benzinekosten per dag mogen rekenen. Dat maakt dus 1875 euro. We mogen dus wel rekenen op 2000 euro voor de autohuur.

Het levensonderhoud zal de zwaarste post zijn. Hieronder reken ik eten, drinken, onderdak, en persoonlijke hygiëne. Ook houd ik in de prijs rekening met onverwachte uitgaven. Voor eten en drinken, we mogen natuurlijk niet te luxe leven, wil ik rekenen op 10 euro per persoon, per dag. Dit moet voldoende zijn, om de reden dat de prijzen in Sierra Leone veel lager zijn, en omdat we zullen proberen niet te veel uit te geven. Over de hele reis zou dit dus 3750 euro kosten. Ik reken op 4000 euro. Ik zal ook nog een zekerheidsreserve instellen van 500 euro. Dit voor onverwachte situaties waardoor we financieel in de knoop kunnen raken.

Omdat wij het lesmateriaal en de benodigdheden voor onze voorlichting via de stichtingen kunnen verkrijgen, vormt dat gelukkig geen kostenpost.

Om een totaalplaatje te creëren zal ik de kosten hieronder overzichtelijker schetsen.

Kostenpost	Onkosten
Vliegtickets	€ 2500,-
Tolk	€ 1200,-
Autohuur	€ 2000,-
Levensonderhoud	€ 4000,-
Zekerheidsreserve	€ 500,-
Totale financieringsbehoefte	€ 10200,-

Het is dus een prijzig project. Hoe wordt dit gefinancierd?

Als wij dit project zelf zouden financieren, zou het een prijzig gebeuren worden, 2000 euro per persoon is niet niks. De geruststelling is echter dat wij sponsoren hebben gevonden. Omdat we het zelf gedreven zijn, hebben we een bedrag van 1400 euro per persoon afgesproken. Hiermee zijn we er nog lang niet. Ook het WPF is bereid ons in ons project te steunen. En wel met een som van 1000 euro. De goedwillige en gepensioneerde, evenals ruim bedeelde, vader van één van mijn compagnons heeft ons toegezegd de rest van het project te willen sponsoren, mits wij ons goed voorbereiden.

Het volledige financieringsplan zou er dan zo uit zien:

Kostenpost	Onkosten	Inkomstenbron	Inkomsten
Vliegtickets	€ 2500,-	Eigen inleg	€ 7000,-
Tolk	€ 1200,-	Sponsoring WPF	€ 1000,-
Autohuur	€ 2000,-	Overige sponsoring	€ 2200,-
Levensonderhoud	€ 4000,-
Zekerheidsreserve	€ 500,-
Totale financieringsbehoefte	€ 10200,-	Totale inkomsten:	€ 10200,-

Hiermee is de financiering dus rond, en zou ik werk van mijn plan kunnen maken. De effectiviteit van het project zal moeten blijken, hier kan ik alleen maar achter komen als het daadwerkelijk uitgevoerd zou worden. Belangrijker is dat de mogelijkheden er zijn. Misschien laat ik me alsnog verleiden? © 2007 - 2008 Wez_, gepubliceerd in Reisverhalen (Reizen en Recreatie) op 21-03-2007. Het auteursrecht van dit artikel ligt bij de infoteur. Zonder toestemming van Wez_ is vermenigvuldiging van dit artikel verboden. Meer...

Verwante artikelen

• Human Development Index (HDI): IJsland is volgens de Verenigde Naties het beste land ter wereld om te wonen. De afgelopen zes jaar was dat Noorwegen. Elk jaar wordt de lijst samengesteld door de UNDP.
• Djembe spelen, Afrikaanse traditie vindt gehoor in Nederland: Djembe spelen, het ziet er zo simpel uit. Maar is het dat ook? Dat valt nog te bezien. Feit is wel dat steeds meer Nederlanders serieuze pogingen…
• Landen per werelddeel: Vaak weten mensen niet in welk werelddeel een land is gelegen. Daarom heb ik voor u een lijst samengesteld met alle landen van de wereld, ingedeeld per werelddeel.
• Vliegen met TACV Cabo Verde Airlines: Kaapverdië is een aantrekkelijk vakantiebestemming en voor grote groepen mensen in Nederland tevens hun land van herkomst. TACV voorziet in het vervoer van en naar de ei…
• ABC-International: Het internationaal alfabet of tewel het ABC-international. U kent het wellicht van piloten die in het vliegtuig communiceren met behulp van dit intenationaal alfabet. En wie kent niet de c…