Dievengilde op Bali

Op het prachtige eiland Bali is een dievengilde zeer actief. Zij zijn razendsnel en weten je van allerlei voor hen interessante goederen te ontdoen in een fractie van een seconde. Soms opereren ze in groepjes, vaak ook alleen. Ondanks de vele waarschuwingen worden vele toeristen de dupe.

Ofschoon deze dieven op het hele eiland verspreid proberen hun slag te slaan is één tempel in het zuid-westen van Bali wel heel erg bekend om het aantal diefstallen dat er dagelijks plaatsvindt. Het gaat om de bijzonder mooi gelegen Ulu Watu tempel, hoog op een klif aan de oceaan. De tempel zelf is minder interessant, het is meer de unieke ligging en het prachtige uitzicht dat je vanaf het complex hebt. Men bezoekt de tempel bij voorkeur bij zonsondergang omdat juist dan de mooiste foto’s geschoten kunnen worden. Op verschillende avonden wordt er de Kecak-dans uitgevoerd, bekend om het feit dat vele mannen in een kring zitten en schuddend met hun lijven, tsjakka-tsjakka-tsjakka-tsjakka roepen. Het is één van de vele dansen uit het Indiase Ramayana, het verhaal waarin Sita, de vrouw van Prins Rama ontvoerd dreigt te worden.

Uitkijken is het hier voor de dieven. Het gaat om een grote groep Makaken, een apensoort, die hier agressiever te werk gaat dan op de rest van het eiland. Vele apen springen binnen de muren van de tempel rond op zoek naar buit. Zij richten hun aandacht op alles wat zij interessant vinden en dat varieert van petjes, haarspelden, brillen, pennen tot complete tassen en uiteraard alles wat eetbaar is. Je wordt aan de ingang van de tempel gewaarschuwd maar dat dringt niet tot iedereen door en zo weten de apen elke dag opnieuw vele slachtoffers te maken.

Als bezoeker van de tempel is het dus de moeite waard om even een rustig plekje te zoeken en af te wachten. U hoeft niet lang te wachten op de eerste constatering van een perfecte diefstal. De apen zijn razendsnel en springen vanaf een muur op de schouders van een toerist, grissen de pet van het hoofd of de zonnebril van de neus en springen gelijk door om met de buit te verdwijnen. Ver weg gaan ze niet want ze gaan op enkele meters afstand op veilige hoogte hun aanwinst bekijken. Zolang het je eigen zonnebril niet is, is het kostelijk om te zien hoe de aap de armpjes van de bril als elastiekjes heen en weer beweegt.

U kent beslist de busjes met Japanse toeristen. Zij stappen uit en rennen gelijk giebelend naar het eerste de beste object van de tempel en gaan daar poseren, eerst alleen en vervolgens voor hetzelfde object, waarvan wij niet eens een foto zouden willen, in allerlei groepjes van twee, dan drie en tenslotte allemaal samen, liefst met een spandoek. Ze trekken daarbij de raarste gezichten en nemen vaak de vreemdste houdingen aan. Waar zij niet op letten is de groep Makaken, die de busjes met Japanse toeristen ook kennen. De Japanse meisjes dragen vaak een te klein handtasje en kleurrijke speldjes in het haar en dat vinden de apen bijzonder interessant. In een mum van tijd hebben diverse apen een tasje te pakken en zitten andere nog aan het haarspeldje te trekken dat nog wordt vastgehouden door het haar. Oorbellen zijn ook geliefd maar voor een aap wat lastig uit het lelletje te trekken. De giebelende groep Japannertjes verandert in een gillende groep dames, die een veilig heenkomen proberen te vinden in het zojuist verlaten busje. Tja, leedvermaak, je maakt je er wel eens schuldig aan.

Inmiddels was een makaak ongemerkt naast ons komen zitten op het muurtje vanwaar wij het dievengilde bekeken. Ik dacht werkelijk alles opgeborgen te hebben maar met een geheel onschuldige blik in de ogen keek hij mij even kort aan, greep naar mijn hals en griste een pen weg, die ik in de T-shirtrand had geklemd. Hij verdween als een pijl uit een boog.

Waarom juist hier de diefstallen op grote schaal plaatsvinden, hebben we ook ontdekt tijdens ons verblijf bij de tempel. Zodra een aap iets heeft gestolen dat van enige waarde is, verschijnt er één van de vele aanwezige jochies en vraagt of je datgene wat gestolen is graag terug wilt hebben. Voor wat geld gaat hij dan voor jou achter de aap aan. Veel hoeft hij niet te doen want het lijkt alsof de aap daarop zit te wachten. De jongen gooit hem een stuk fruit toe, wetende dat hij daaraan geen weerstand kan bieden. Met beide handjes grijpt hij naar het fruit en laat het voorwerp dat hij vast had vallen. De jongen raapt het op en geeft het terug. Als je niet beter wist zou je kunnen denken dat de aap en de jongen bij elkaar horen. De aap krijgt zijn lekkere hapje, de jongen verdient wat geld en wij zitten voor aap. © 2007 - 2008 Peter, gepubliceerd in Reisverhalen (Reizen en Recreatie) op 21-03-2007. Het auteursrecht van dit artikel ligt bij de infoteur. Zonder toestemming van Peter is vermenigvuldiging van dit artikel verboden. Meer...

Verwante artikelen

• Ubud Bali, maakt uw vakantie compleet: Ubud, het culturele centrum van Bali. Maar dat niet alleen, wilt u heerlijk eten, shoppen met zeer ruime keuze, of prachtige natuur zien dan moet u zeker een keer naar…
• Kuta Bali, leeft dag en nacht: Wie het eiland Bali bezoekt moet zeker ook een avondje in Kuta centrum zijn geweest. Kuta biedt met zijn vele winkeltjes, restaurantjes en discotheken voor elk wat wils. Maar o…
• Telor bumbu Bali: Het is weer bijna Pasen en tijd voor de traditionele eieren. Hier volgt een huisrecept welke steevast 1e Paasdag bij ons thuis op tafel kwam te staan : TELOR BUMBU BALI
• Bali, een eiland van Indonesië: Bent u ook zo benieuwd naar Bali, de vriendelijke bewoners van het eiland, waarom er zo vaak dezelfde naam voorkomt, het geloof, en wat de gewoontes zijn van Balinezen?
• Bratanmeer, Bali: Het Bratanmeer in Bali ligt in een prachtige en rustige omgeving in de verkoelende berglucht. Even iets helemaal anders dan de verhitte steden. Hier treft u een prachtig tempelcomplex en ku…