De mystiek van het Verre Oosten

De mystiek van het Verre Oosten heeft me altijd al getrokken. Daarom heb ik drie jaar geleden, met een vijfkoppig gezelschap, een reis door Zuid-India gemaakt. Een prachtige reis was het. Onder meer aan het verblijf in een Boeddhistisch dorpje bewaar ik mooie herinneringen. Maar met die mystiek viel het wel mee, vond ik.

Indiërs maken graag een praatje

Van tevoren had ik me goed ingelezen. Het was me duidelijk geworden dat de Indiase bevolking door westerlingen vaak moeilijk te benaderen is. Dat ging volgens het boek dat ik uit de bibliotheek had gehaald vooral op voor de vrouwen en dat had dan weer met het geloof te maken. Vrouwen mochten niet met mannen praten. In een bus bus was het voor hen zelfs niet toegestaan naast een man te zitten.

In de praktijk bleek daar niets van te kloppen. Daar kwam ik meteen na aankomst in Bombay al achter. In de bus naar het zuidelijk gelegen Trivandrum kreeg ik direct gezelschap van een plaatselijke charmante dame, gehuld in een bloedrood gewaad en met de traditionele stip op het voorhoofd. Ze nam plaats op de lege ruimte naast me, toonde een brede glimlach en knoopte in rammelend Engels een gesprek met me aan. Uiterst vriendelijk en gezellig. Maar ik was wel verbaasd. Gedu-rende de reis bleek dat het geen toevalstreffer was geweest. Vrijwel elke Indiase of Indiër was te vinden voor een praatje. Graag zelfs.

Geloof speelt belangrijke rol

India bleef evengoed een wondelijk en fascinerend land. Het geloof - over het algemeen het hindoeïsme - speelt daar een belangrijke rol. Wel wordt er losjes mee omgesprongen. Zeker in het zuiden van India. Natuurlijk, koeien zijn heilig en die mogen geen strobreed in de weg worden gelegd - ook niet als ze een rijbaan oversteken, op een druk kruispunt neerploffen en daardoor een enorme verkeerschaos veroorzaken - en wie een tempel betreedt moet zijn schoenen uittrekken. Maar verder worden er niet overdreven veel regels opgelegd. Er wordt ook niet van je verwacht dat je je in de hindoeïstische principes kunt vinden. Moet je helemaal zelf weten, vinden ze daar in India. Prettig volk.

Zelf vond ik het wel aardig me in deze materie te verdiepen. Diverse tempels heb ik bezocht. Niet in de laatste plaats overigens omdat het daar binnen zo lekker koel was. De beroemde, 2000 jaar oude Meena-kashi-tempel in Madurai bijvoor-beeld. Een prachtig, imposant gebouw. Daar kon je je door een olifant laten zegenen en dat heb ik ook maar gedaan. Ik reikte een muntstuk aan, het logge, beschilderde beest nam het aan met zijn slurf en gaf daarna een aai over mijn bol. Zo verliep de procedure.

Boeddhisten hechten niet aan bezit

Ook met het boeddhisme heb ik kennisgemaakt. Dat geloof - eigenlijk meer een levensovertuiging - schijnt door nog maar slechts 1% van de Indiase bevolking te worden beleden. Ik kwam ermee in aanraking in een Tibetaans klooster in de deelstaat Karnataka. Daar zijn we drie dagen gehuisvest. Heel apart, zo tussen ruim honderd monniken te verkeren. Mooie herinneringen bewaar ik aan een dienst die we hebben bijgewoond. Die zou om zes uur ‘s ochtends beginnen. Op zichzelf een béétje te vroeg voor mij, maar ik heb me vermand. Op mijn slippers - zo liep iedereen daar en wij dus ook - waggelde ik tegen zessen slaapdronken met mijn reis-genoten naar de tempel waar het allemaal zou gebeuren. Het schoeisel liet ik volgens goede gewoonte buiten achter. Het waren donkerblauwe, gloednieuwe, stevige Nike-slippers en ik zou ze na afloop ge-makkelijk kunnen terugvinden tussen de tientallen andere, meer gangbare teenslippers.

Het was een indrukwekkende dienst met veel gezang. Tussendoor dacht ik na over het boeddhisme. Ook daar had ik me over laten informeren. Onthechting is binnen het boeddhisme een wezenlijk begrip. Niet hechten aan bezit bijvoorbeeld. De monniken hadden zich dat eigen gemaakt of waren daar nog druk mee bezig. Ten minste één van hen moest echter nog een hoop leren, concludeerde ik toen ik na de dienst naar buiten liep. Want toen ik uit de rijen slippers die er nog stonden mijn dure Nikes wilde pikken, bleken ze spoorloos te zijn verdwenen. Voor mij bleven er uiteindelijk twee vaal gele, versleten exemplaren achter. Die van mij heb ik nooit meer teruggezien. © 2009 - 2010 Leesvermaak, gepubliceerd in Reisverhalen (Reizen en Recreatie) op 10-01-2009. Het auteursrecht van dit artikel ligt bij de infoteur. Zonder toestemming van Leesvermaak is vermenigvuldiging van dit artikel verboden. Meer...

Verwante artikelen

• Woordenlijst Boeddhisme: In het Boeddhisme worden veel verschillende moeilijk woorden gebruikt, ook worden vaak woorden uit het Sanskriet gebruikt om dingen aan te duiden. De meest voorkomende woorden zijn v…
• Boeddhisme in historisch perspectief, een introductie: Als we het over Boeddha hebben, hebben we het over Siddartha Gautama. Hij werd rond 563 v.Chr. in Kapilavastu geboren. Hij was een koningszoon van een k…
• Stromingen binnen het boeddhisme: Onder de noemer boeddhisme vallen verschillende stromingen. Na het overlijden van de historische Boeddha is zijn leer verder versprijd en zodoende vermengd met gebruiken uit…
• Hoogste rendement 2007: In dit artikel worden de fondsen met het hoogste rendement over het jaar 2007 (1 januari-1 december 2007) op een rijtje gezet. Het grootste deel van de fondsen heeft geïnvesteerd in I…
• Tantra - Spiritueel Ritueel: Tantra. De Tantrische leer stamt uit India en is verspreid over het Verre Oosten. Tantra wordt ook wel Tantrische Yoga genoemd. Doel is geestelijke verruiming en bevrijding. Het…