Vakantiebestemmingen Frankrijk: De Franse Alpen

Bergwandelaars en sportievelingen, voor wie de vakantie niet actief genoeg kan zijn, evenals natuurliefhebbers pur sang, kiezen in de Franse Alpen voor het hooggebergte in de nationale en regionale parken. Gezinnen met kinderen, kampeerders en watersporters, die ook graag met de auto toeren, strijken bij voorkeur neer aan de meren. Om het kiezen te vergemakkelijken, zetten we zowel de natuurparken als de meren op een rijtje in het noordelijk deel van de Franse Alpen.

Kenmerken Franse Alpen

Vooroordeel of niet, veel mensen denken bij Oostenrijk en Zwitserland aan folkloristische avonden met jodelmuziek, klederdrachten en keurig aangeveegde dorpen. De Franse Alpen hebben echter geen last van een saai imago. Behalve door de andere cultuur, komt dat wellicht ook door de vele sportmogelijkheden. Al zijn de verschillen in sportief opzicht met de andere Alpengebieden grotendeels verdwenen, Frankrijk liep steevast voorop bij de introductie van sporten zoals rafting, hydrospeed, canyoning, parapente en mountainbiken. Ook nu kenmerken veel verblijfplaatsen zich door een sportieve sfeer, met activiteitencentra waar je kunt inschrijven voor een cursus rotsklimmen, raften en het huren van een 'vtt', een mountainbike. Gaat zoveel activiteit je te ver, dan kun je ook van de indrukwekkende bergnatuur genieten tijdens toertochten over hoge paswegen en een uitstapje per kabelbaan naar een bergtop.

Hier nemen we de nationale en regionale natuurparken en de grote meren in de noordelijke Alpen, het meest spectaculaire en hoogste deel, onder de loep. Daarbij leggen we de grens bij het meer van Serre-Ponçon. Overigens is het zuidelijkste deel, ten zuiden van de Col du Galibier, het zonnigst. Dat geldt met name voor het regionale natuurpark Queyras en het meer van Serre-Ponçon, met 300 zonnedagen per jaar.

De natuurparken

Nationaal Park Écrins
De Écrins (écrins = juwelen) met als hoogste punt op 4102 m. de Barre des Écrins, is één van de ruigste en onherbergzaamste natuurgebieden van Europa met diverse grote gletsjers. De vegetatie en de fauna: gemzen, adelaars en steenbokken, genieten er volledige bescherming. De Écrins is toegankelijker dan de andere parken, dankzij diverse smalle rivierdalen die het smeltwater afvoeren. De valleien Vallouise, Vénéon en Valgaudemar spreken dankzij de ruige schoonheid het meest tot de verbeelding en zijn een goed uitgangspunt voor magnifieke wandelingen naar gletsjers, bergmeren en uitzichtpunten. Is dat te veel moeite, dan valt er veel te genieten vanuit de auto en op enkele plaatsen zijn kabelbanen. Verreweg het mooiste uitstapje is een tochtje met de kabelbaan van La Grave naar de gletsjer La Meije. Een korte wandeling brengt je bij een ijsgrot in de gletsjer, die versierd is met een aantal ijssculpturen. Vlakbij La Grave heb je vanaf het Oratoire de Chazelet een mooi uitzicht op de markante, witte top (zie foto links). Een pre van het park is ook dat het aantal wintersportoorden en dientengevolge de inbreuk op de bergnatuur, beperkt is. Omdat er weinig kabelbanen zijn, moeten voor mooie uitzichten vaak flinke hoogteverschillen overwonnen worden. Dit geldt niet voor de Col du Galibier, waar je een machtig uitzicht hebt over diverse gletsjers. Op de top staat een monument voor Henri Desgranges, de stichter van de Tour de France. Ben je geïnspireerd geraakt, dan kun je je vanuit Monetier omhoog laten brengen en zelf afdalen op een mountainbike. Zegt dit je niets, dan is de Jardin Alpin op de Col du Lauterat met 60 rotstuinen en meer dan 2000 verschillende planten een betere keuze. Informatiecentra, Maison du Parc geheten, vind je onder andere in Vallouise, La-Chapelle-en-Valgaudemar en Briançon.

Nationaal Park Vanoise
De Vanoise is het oudste nationale park in Frankrijk. Het is in het leven geroepen om de steenbok te beschermen en vormt één geheel met het nationale park Gran Paradiso in het Italiaanse Aosta. Hoewel de Vanoise minder hoog is (tot 3855 m.) dan de Écrins, reiken meer dan 100 toppen boven 3000 m. en zijn er veel meer gletsjers. Die zijn wel kleiner en beneden 2000 m. heb je gevarieerde naald- en loofbossen. Net als de Écrins is de Vanoise een onherbergzaam stuk bergnatuur, al zou je dat zeker aan de rand niet zeggen. Daar zijn legio wintersportoorden, inclusief kabelbanen. Het hart van de Vanoise is alleen toegankelijk voor wandelaars, gemzen en steenbokken. De kabelbanen maken veel mooie uitzichtspunten en gletsjers gemakkelijk bereikbaar, zoals die van Val Thorens, Val d'Isére en Courchevel. Ondanks de ruige natuur zijn er in het hele park, ook aan de rand, mooie wandelingen voor het hele gezin mogelijk, naast pittige rondwandelingen en tochten die voorbehouden zijn aan ervaren bergwandelaars. In de Vanoise zijn veel minder rivierdalen dan in de Écrins. Alleen het dal van de Doron naar Pralognan dringt ver het park in. Aan de oostkant imponeert de desolate bergnatuur bij de Col d'Iseran, de hoogste pas (2764 m.) van Frankrijk. Naast de moderne wintersportoorden zijn er ook dorpen met natuurstenen huizen, vooral aan de zuidoostkant. Door dit gebied trok Hannibal met z'n olifanten de Alpen over. Verrassend in deze streek, en de Tarentaise, zijn de vele fraaie barokkerkjes en kapellen, die je aandoet op de 'chemin de baroque'. In Lanslebourg en Moutiers kom je in expositieruimtes meer te weten over de route, de VVV's hebben een routebeschrijving.

Regionaal natuurpark Queyras
In de Queyras zijn maar enkele wintersportoorden, wellicht omdat het gebied meer op langlaufen en toerskiën gericht is dan op alpineskiën. Ondanks de ruige natuur met steile kloven en getande pieken spreekt de Queyras minder tot de verbeelding dan de andere parken omdat gletsjers ontbreken. Hoogtepunten zijn de kloof in de Combre de Queyras en de Belvedères de Mont Viso, waar je goed kunt wandelen. Doordat maar enkele dalen ver het park in lopen en er slechts enkele kabelbanen zijn, is het grootste deel het domein van de wandelaar. Het is er ook rustiger dan in de andere parken. De ligging en het zonnige klimaat zorgen voor een gevarieerde vegetatie ,met alpine en mediterrane soorten. Behalve de natuur en sfeervolle plaatsen, zoals Aiguilles, Abries en het overlopen St. Véran, is de architectuur van Queyras bijzonder met traditioneel meubilair en houten fonteinen. Neem ook een kijkje bij het mooi gelegen Chateau Queyras.

De meren

Meer van Serre-Ponçon
Het stuwmeer van Serre-Ponçon is ook het zuidelijkste en de beste keuze als je gesteld bent op veel zon. Het ligt prachtig tussen de bergen. De rit rond het meer, waarbij je soms ver boven de beboste en bergachtige oever toert en mooie uitzichten hebt, is de mooiste van de vijf. Daar stuit je bij Pontis op de Demoiselles Coiffées, zogenoemde aardpiramides: pilaren met op de punt een rotsblok. Op de oever zijn zowel eenvoudige als luxe campings. In de omgeving zijn Embrun en Gap meer gezellig dan echt bezienswaardig. De andere plaatsen bij het meer zijn niet bijzonder. Het Lac de Serre-Ponçon ligt gunstig voor uitstapjes naar de Queyras en de zuidelijke Écrins.

Meer van Annecy
Dit prachtig door bergen omzoomde meer zou de beste bestemming zijn van alle Franse Alpenmeren als het niet zo overstelpend druk zou zijn in de zomer. Behalve het meer zijn daar de grote keuze aan campings, leuke verblijfplaatsen, de fraaie heuvelachtige omgeving en het prachtig gelegen Annecy debet aan. Zomers is het zo druk, dat een tocht om het meer al snel tot filerijden verwordt en een bezoek aan Annecy tot schuifelen. Om ergernis te voorkomen is het aan te raden met de klok mee om het meer te rijden. Als je wilt zien hoe mooi Annecy kan zijn, is vroeg opstaan het devies. Je zit hier gunstig voor uitstapjes naar de Mont Blanc en de Vanoise en het regionaal park Massief des Bauges.

Lac Bourget
De plaats Aix-les Bains is bekender dan het Lac Bourget. Dit is niet terecht, want het meer ligt mooi, deels omgeven door rotswanden en een rondrit levert mooie uitzichten op. Doordat de oevers ook vrij ontoegankelijk zijn door een drukke weg en een spoorlijn, is het aantal campings beperkt. De meeste liggen aan de zuidkant. Aix-les-Bains, een oude kuurbadplaats, ademt vergane glorie, maar is desondanks een bezoekje waard. De belangrijkste bezienswaardigheid is de mooi aan de oever gelegen abdij van Hautecombe, met een rijk versierde kerk. Vanaf het Lac Bourget liggen vooral tochtjes door de groene regionale parken Massif des Bauges en de Chartreuse voor de hand en wat verder weg de Mont Blanc en de Vanoise.

Meer van Genève
Het grootste en bekendste meer, dat overigens grotendeels Zwitsers is, wordt gevoed door de Rhône. De Zwitserse kant, met stijlvolle plaatsen als Montreux en Lausanne en met wijngaarden begroeide heuvels, spreekt meer tot de verbeelding dan de Franse. Daar kan eigenlijk alleen Evian-les-Bains zich met de overkant meten en in mindere mate het levendige Thonon-les-Bains, met een gezellige bovenstad en de meerkade La Rive. Verder zijn er aardige authentieke plaatsjes, zoals Meillerie en het middeleeuwse Yvoire. Een rondvaart op één van de karakteristieke witte boten is een must. Een minpunt is de drukke weg op de oever en de meeste campings zijn eenvoudig. Voor uitstapjes ben je aangewezen op de groene Chablais en de Mont Blanc.

Meer van Aigueblette
Dit kleine meer valt qua grootte en ligging in een groene, landelijke omgeving enigszins buiten de boot. De meeste campings zijn eenvoudig en verschillen net als de verblijfplaatsen niet veel van elkaar. Een voordeel is dat het er rustiger is dan bij de andere grote meren.