Reisverhalen en Zeeschildpadden

Schildpaddeneiland in Maleisië

Schildpaddeneiland in Maleisië

Je wilt het toch minstens één keer in je leven gezien hebben: Een grote zeeschildpad die met veel moeite het land op kruipt om eieren te leggen. Maar altijd als je ergens bent, blijk je daar in het verkeerde deel van het jaar te zijn. Dat kan anders want Schildpaddeneiland is een plek waar je het hele jaar door de kans hebt dit mee te maken.


Isla Selingan

Je mag Isla Selingan waar je naar toe wordt gebracht met recht Schildpaddeneiland noemen want in tegenstelling tot vele plekken op aarde waar schildpadden slechts in een bepaalde periode eieren komen leggen, gebeurt het op dit eiland nagenoeg dagelijks. Elke avond van het jaar komt er op dit kleine eilandje wel een schildpad terug naar haar geboortegrond. Het drukst is het van juli tot en met oktober. In de maand oktober komen er soms wel 50 dieren aan land.

Eilandengroep Isla Gulisan
Isla Selingan maakt deel uit van het Turtle Island Marine Park in Maleisië. Samen met de eilanden Isla Gulisan en Isla Bakkungan praten we over een oppervlakte van 17 vierkante kilometer beschermd gebied. Er liggen nog enkele andere eilanden die worden beschermd maar die behoren toe aan omliggende landen. Al vanaf de zestiger jaren worden de schildpadden hier beschermd maar officieel werd het Turtle Island Marine Park eigenlijk pas in 1977.

De eilandengroep ligt ongeveer 40 km uit de kust ten noorden van de Maleisische provincie Sabah op Borneo en is met een boottocht van een kleine 2 uur vanuit Sandakan bereikbaar. Sandakan is op de hoofdstad Kota Kinabalu na de grootste stad van de provincie en is tevens bekend om het nabij gelegen Sepilok Orang Utan Sanctuary. Reden genoeg dus om deze provincie van Maleisië te bezoeken.

De Tour, onze ervaring

Je kan een tweedaagse tour boeken naar het Turtle Island Marine Park. Je vertrekt dan vanuit Sandakan naar het prachtige eiland Isla Selingan, omgeven door een kraakheldere zee waar het een lust is om te snorkelen. Alleen op dit eiland worden toeristen toegelaten en dat onder nauw toezicht van de aanwezige rangers.Er is een eenvoudig onderkomen gebouwd voor ongeveer 60 gasten.De kamers zijn netjes en je deelt de sanitaire voorzieningen.

Na aankomst op het eiland krijg je een lunch aangeboden en wordt uitgelegd wat er staat te gebeuren. De spanning neemt al een beetje toe want op een bord in de eetzaal wordt bijgehouden hoeveel schildpadden de afgelopen avonden op het strand zijn gekomen en of zij wel of niet eieren hebben gelegd. Ook de aantallen eieren worden bijgehouden en zo leerden we dat de rangers de eieren uit de nesten halen om deze vervolgens opnieuw te begraven, maar dan in een speciaal daarvoor geschikt terrein. Rondom ieder “nest” wordt dan een hekje van gaas geplaatst om de eieren te beschermen tegen allerlei dieren die wel zo’n eitje lusten. De nesten worden gemarkeerd met een bordje waarop komt de staan van wat voor soort schildpad de eieren zijn, het aantal en de datum.

Zoals wellicht bekend is, wordt het geslacht van de uit de eieren kruipende schildpadjes, bepaald door de temperatuur van de omgeving waarin de eieren liggen. Om er voor te zorgen dat ook hier een goed evenwicht tussen mannetjes en vrouwtjes gewaarborgd wordt, is een gedeelte van het terrein in de schaduw gelegen terwijl de rest de volle zon geniet.

Op deze eilanden komen voornamelijk twee verschillende schildpadden aan land. De eerste is de Chelonia mydas en die noem ik expres zo omdat ik de naam waaronder deze soort bekend is amper mijn strot uit krijg. Nou ja, ze noemen het dier de soepschildpad en dat omdat deze schildpad als een ware lekkernij wordt beschouwd, evenals diens eieren. Alle reden dus om het dier te beschermen. De tweede soort is de Hawksbill schildpad die zijn naam te danken heeft aan de kromme snalvelachtige bek.


Na de lunch mochten we het eiland verkennen en van het strand genieten tot zonsondergang want daarna is het hele strand gereserveerd voor schildpadden. Wij hebben heerlijk gesnorkeld en van de zon genoten op dit “bounty-eiland”. We zagen nog even een varaan door de struiken lopen, een struikrover, die wel een
eitje lust. Overigens halen de rangers niet alle nesten leeg om er voor te zorgen dathet natuurlijke evenwicht niet wordt verstoord, immers als er geen eieren meer te vinden waren, zouden andere dieren hier niet meer kunnen overleven.

Na ons verfrist te hebben verzamelden we ons allemaal in de kantine waar op het bord te zien was dat afgelopen nacht 4 schildpadden aan wal geweest waren waarvan er twee eieren legden. In totaal werden 103 eieren geteld. De toeristen van afgelopen nacht hadden echter moeten wachten tot 07.52 uur ’s morgens om daar getuige van te zijn. Hopelijk zou het deze nacht anders lopen. We waren met 42 mensen en zaten allemaal in spanning te wachten op het moment dat we gewaarschuwd zouden worden.


Wij hadden geluk want het was 21.35 uur toen een ranger ons kwam halen. Er was een schildpad het strand op gekropen en zij was begonnen met het maken van een nest. We volgden de man naar de bewuste plek en zagen een grote groene schildpad, die eieren aan het leggen was. Het was een nog onbekende schildpad voor de rangers dus het dier werd gemeten en gemerkt. Ze was 105 cm lang, woog 88,3 kilo en legde die nacht 46 eieren. De als te grote pingpongballen uitziende eieren werden door de ranger weg gepakt en in een emmer gedaan. Het was indrukwekkend om te zien dat het uitgeputte vrouwtje er alles voor over had om haar nest weer met zand te bedekken. Om de kwetsbare ogen van de schildpad niet te beschadigen mocht er uiteraard niet gefotografeerd worden met flitslicht en mocht er niet met lampen naar haar gezicht geschenen worden. Je wordt slechts bij één schildpad toegelaten dus we volgden de ranger met de emmer vol eieren naar het terrein waar de eieren opnieuw begraven werden.

Aansluitend mochten we allemaal een jong schildpadje de vrijheid geven. De eieren komen na een periode van 50 tot 60 dagen uit en alle jonge dieren worden opgevangen en pas ’s avonds vrijgelaten, dit omdat de kans van overleven dan groter is.

We werden allemaal verzocht de handen goed te wassen en kregen uitleg over de verschillende manieren waarop je een schildpadje vast kon houden. Vóór ons stond een grote bak met vele jonge schildpadjes die niet lang daarvoor waren uitgekomen. De diertjes mocht je alleen vasthouden aan de zijkant van hun schild of tussen duim en wijsvinger boven en onder het lijfje. In beide gevallen zal het schildpadje instinctmatig met de poten zwembewegingen maken. Beter nog was het om een schildpadje in je vlakke hand te leggen omdat hij dan rustig bleef liggen. Het jonge diertje had tenslotte zijn energie om over het strand naar de zee te kruipen nog hard nodig. Het was vertederend zo’n baby vast te houden en je werd aangemoedigd je eigen schildpadje een naam te geven, hem/haar vervolgens alle succes toe te wensen om ze dan gelijktijdig de vrijheid te geven. We zagen hoe alle diertjes, op een enkele uitzondering na, in de richting van de oceaan begonnen te kruipen. Het was geweldig en voor de schildpadjes heel erg belangrijk want de jonge diertjes verzamelen in dat stukje racen naar de zee alle informatie, die zij nodig hebben om juist deze plek terug te vinden om hier jaren later eieren te leggen.
Wij waren helemaal in onze nopjes en genoten nog even na onder de prachtige sterrenhemel.

Wij wensen eenieder, die deze prachtige plek bezoekt, net zoveel geluk als wij. U kunt het beste gaan in de periode maart tot en met september omdat dat de droge maanden zijn waarin de zee rustig is. De moesson is er van Oktober tot en met Februari. Vele reisorganisaties bieden deze tour naar Schildpaddeneiland aan.
© 2008 - 2009 Peter, gepubliceerd in Reisverhalen (Reizen en Recreatie) op 22-12-2008. Het auteursrecht van dit artikel ligt bij de infoteur. Zonder toestemming van Peter is vermenigvuldiging van dit artikel verboden. Meer...

Verwante artikelen


Reageer op het artikel "Schildpaddeneiland in Maleisië"


Er zijn nog geen reacties geplaatst op dit artikel.