Maleisie rondreis deel 4: Perhentian Besar

Deel 4 van de Maleisië special gaat richting de bounty eilanden van De Perhentians. Om op het eiland Perhenthian Besar te komen moet je naar het kustplaats Kuala Besut. Dit is niet zo ver van Merang verwijdert, daarom kunnen we in de ochtend, tot iets voor elfen, nog genieten van het resort Aryani.

Dag 9 Het bounty eiland Perhenthian Besar

Wel moet gezegd worden dat het strand van het mooie resort, erg tegenvalt. Dit vooral door het vele afval dat vlak bij het strand wordt gedumpt.

Kuala Besut
We vertrekken en na anderhalf uur rijden komen we ruim op tijd aan in Kuala Besut. We melden ons aan bij het kantoortje van de Coral View, dit is het resort waar we gaan verblijven op het eiland. Omdat onze boot voorlopig nog niet vertrekt besluiten we wat te gaan wandelen. We zien een hotelletje waar ze een internet verbinding hebben en besluiten te mailen met het thuisfront. Dit hadden we namelijk al een tijdje niet gedaan.

In Maleisië is het ook mogelijk telefoonkaarten aan te schaffen waar je goedkoop mee kan bellen naar het buitenland. Bij een chinees winkeltje waar je van alles kan krijgen halen we een dergelijk kaart zodat we vanavond kunnen bellen.

Perhentian Besar
Om 14.00 kunnen we eindelijk de speedboot nemen naar het eiland. In een vrij wilde vaart doet de boot er een klein drie kwartier over. De zee is zoals men al beweerde erg helder en het ziet er mooi blauw uit. Het resort ligt er eigenlijk niet zo mooi bij, de hutjes staan vrij dicht op elkaar terwijl het strand smal is, wat niet echt het relaxte bounty sfeertje geeft. Het resort dat naast Coral View ligt, Perhenthian Island, heeft wel een hoger bounty gehalte en heeft een mooi strand.

Na het inchecken besluiten we ons naar een stukje verlaten strand te laten varen. Dit was een prachtig wit strand met een heldere blauwe zee, wat eigenlijk niet ver van ons resort ligt maar alleen per boot te bereiken is. Helaas willen ook een hoop andere mensen naar dit verlaten strand, dus is het ook niet meer verlaten. Na ongeveer twee uurtjes vermaak gaan we terug naar het resort. We eten vanavond bij de buren: Perhenthian Island resort. Het is hier een stuk mooier en overzichtelijker. Maar het eten was niet zo heel bijzonder.

Op de weg terug naar onze kamer, die ook al niet echt helder overkwam. Komen we er achter dat de airco nauwelijks werkt en dat de douche niet echt schoon is. Het huisje kan in ieder geval niet tippen aan die van het schone en overzichtelijke Aryani resort, wat ook wel begrijpelijk is op een verlaten eiland. Maar na een verzoek bij de receptie om naar de douche en de airco te kijken, wordt het allemaal in orde gemaakt en wordt de airco vervangen. Dat slaapt toch wel een stuk prettiger. Laat in de avond valt dan voor ons de eerste tropische regenbui, maar we zitten dan al lang droog.

Dag 10 Perhenthian Besar

Perhenthian bestaat uit twee eilanden, namelijk Perhenthian Besar waar wij zitten en Perhenthian Kecil. Kecil betekent klein en Besar betekent groot. Waarom ik dit nu vertel? Dat komt zo!
Kanoën
Mijn reisgenote wilde graag kanoën, ik vond dat op zich ook wel een leuk idee. Ik waarschuw haar wel dat kanoën in de zee niet hetzelfde is als in een rivier of in een meer, het is een stuk zwaarder door de lange open afstanden en de stromingen in de zee. Zij had wel eens gelezen op internet dat het leuk was om, om het eiland te varen. Ik had dit ook wel eens gelezen, maar ik las dat vrijwel niemand dit doet en dat het erg moeilijk is. Dit motiveert weer om het wel te doen, ondanks het feit dat het afgeraden wordt door de kano verhuurder. Mijn reisgenote is onervaren op kano gebied dus ben ik in het begin eigenlijk een beetje op mijn eentje aangewezen. We maken in het begin even een tussenstop en zijn inmiddels al een tijdje onderweg. De lange afstanden maken het inderdaad loodzwaar en de stroming is erg dwars, ik begin echt moe te worden. We zoeken al een tijdje naar een stukje strand om te rusten maar die wil maar niet komen. Er duiken voorlopig alleen maar rotsformaties op, die het aan land gaan onmogelijk maken.

Uiteindelijk na achteraf iets meer dan de helft van de weg vinden we dan een klein strookje strand. Er waren wel veel rotsen, ook onder het water. Als het water iets lager stond, hadden we waarschijnlijk niet zo makkelijk kunnen aanmeren. Terwijl we aan strand gaan plof ik in de schaduw neer, om uit te rusten. Na wat rusten gaan we met onze snorkels, visjes kijken, die zitten hier in grote getallen en in vele soorten.

Het verlaten strand
Het is tijd om weer verder te gaan, mijn reisgenote heeft gelukkig het kanoën onder de knie en is de rest van de vaart goed aan het peddelen. We hopen dat we het verlaten strand van gisteren snel zullen tegenkomen, dit zou namelijk voor ons een teken zijn dat het einde in zicht komt. Dit gaat niet zonder slag of stoot, de stroming wordt sterker. Uiteindelijk komt het mooie witte strand in zicht en we maken hier de laatste tussenstop. Ook hier snorkelde we nog even tussen het koraal.

De Rog
We genieten nog wat en we maken ons gereed voor het laatste stuk. Dit stuk valt gelukkig mee, we zien zo nu en dan schooltjes vliegende vissen. Tientallen meters voor ons zie ik vervolgens een grote rog uit het water springen! Dit is prachtig om te zien, hij was compleet boven water. Helaas was dit schouwspel aan mijn reisgenote voorbij gegaan. Uiteindelijk komen we voldaan aan. De verhuurder staat met open mond te kijken, als we vertellen dat we om het eiland zijn gevaren. Hij had namelijk niet verwacht dat we het zouden gaan doen. Hij verteld daarbij dat het op het eiland altijd wordt afgeraden, het is te zwaar. Hij vroeg ook nog hoe het ging en langs welke kant we waren gegaan, hij was duidelijk onder de indruk. Waarschijnlijk heeft mijn reisgenote stukjes gelezen over het varen om Kecil en niet om Perhenthian Besar heen. De tocht duurde met de tussenstops een kleine zes uur.

Nadat we ons wat hebben opgefrist en wat hebben gerust gaan we toch maar weer naar het buur restaurant om te eten, de schemering begint te vallen. Dit is ook het moment dat de vleermuizen vrolijk rondvliegen soms zie je ze, maar soms voel je ze bijna, als ze net langs je heen vliegen. Als ik omhoog kijk zie ik een grote roofvogel, tenminste dat denk ik te zien. Als ik beter kijk zie ik dat daar de vleugel wijdte iets te klein voor is. Het blijkt een grote vleermuis te zijn, groter dan ik tot nu toe ooit gezien had, erg indrukwekkend. Deze avond heeft Perhentian Besar niet zoveel keuze op het menu, dus gaan we eten bij het restaurant van ons resort. Ze bakken daar verse vis nadat je ze zelf hebt uitgekozen, er moet gezegd worden zo een visschotel is lekker en je krijgt veel. De rest van de avond maken we alles klaar om de volgende ochtend vroeg te vertrekken naar Kota Bahru.

In het volgende deel, nummer 5 alweer, gaan we naar Kota Bahru

In deel 3 ging het over Kuantan en Kuala Terengganu