Reisverhalen en Vakantie

Rondreis IJsland: Richting de poolcirkel

Rondreis IJsland: Richting de poolcirkel

De eerste week van deze veertiendaagse rondreis door IJsland wordt afgesloten met een avondmaaltijd in de kantine van de basisschool in Bakkagerdi en overnachting in het hostel. Op dag acht gaat de reis naar het noordelijkste puntje van het land. Onderweg bezoeken we het openluchtmuseum op één van de oudste landgoederen en het oudst nog in gebruik zijnde kerkje. Na een mistige ochtend klaart de lucht helemaal op. Uiteindelijk bereiken we vlak onder de poolcirkel het dorpje Rauferhöfn.


Langs de noordoostkust

Hellisheiði
Op dag acht vertrekken we uit Bakkagerdi in de mist langs de fjordenkust naar het noordelijkste puntje van IJsland. Onderweg is het uitzicht dus beperkt. Aan het eind van de morgen klaart de lucht helemaal op. We passeren Hellisheidi, een bergpas en één van de hoogste bergwegen op IJsland: 730 m. boven de zeespiegel. De weg is alleen in de zomer opengesteld. Door de weersomstandigheden missen we de adembenemende uitzichten over de brede baai langs de delta van de rivier Jökulsá á Dal. Dit is de grootste gletsjerrivier van het land, gemeten naar de hoeveelheid water die er doorheen stroomt. Het is ook de meest modderige rivier. Per jaar worden grote hoeveelheden zand en gravel naar zee vervoerd dat 140 km. ver uit het binnenland afkomstig is.

Burstafell
We maken een tussenstop op één van de grootste particuliere landgoederen van het land: Burstafell (zie foto inleiding). Het openluchtmuseum in het Hofsárdal herbergt een rijtje turfboerderijen, gebouwd volgens oude IJslandse architectuur, waarvan het hoofdgebouw tot in de jaren '70 van de vorige eeuw bewoond werd. Deze verkeert nog in zeer goede staat. Het landgoed is enkele honderden vierkante kilometers groot. Men hield zich voornamelijk bezig met de schapenteelt en het fokken van de bekende IJslandse paarden.

Skeggjastaðír
De middagpauze wordt doorgebracht in Vopnafjördur, een plaatsje aan de gelijknamige fjord, waar door de natuurlijke omgeving een beschutte haven is ontstaan. De mist die vaak in de oostelijke fjorden hangt, komt meestal niet tot aan deze kustplaats. Dat klopt ook deze keer. De lucht is opgeklaard. Bij zuidelijke wind is dit meestal het warmste punt van het land. We vervolgen de tocht over de enige doorgaande weg langs de noordoostkust en maken een korte tussenstop bij de Skeggajastadakirkja, de oudste nog in gebruik zijnde (Lutherse) kerk van het land. Het is een in 1845 gebouwd houten kerkje bij de nederzetting Skeggjastaðír, even buiten het dorpje Bakkafjördur.

Landschap
Buiten de dorpen is het landschap heuvelachtig en leeg. Slechts hier en daar zie je een groepje huizen of een boerderij. Opvallend is dat veel woonhuizen buitenmuren van aluminium golfplaten hebben. Reden: het vergt weinig onderhoud en kan uitstekend tegen de extreme weersinvloeden. Bovendien is het goedkoper dan andere bouwmaterialen, zoals steen en hout. Zeker wat betreft de leveringskosten. Het doet wat armoedig aan, evenals de roestige, niet meer gebruikte werktuigen bij boerenbedrijven. Het is te kostbaar om oude metalen te laten transporteren naar verwerkingsbedrijven en het staat niemand in de weg.

De poolcirkel

Rauferhöfn
Aan het begin van de avond bereiken we deze meest noordelijk gelegen vissersplaats van IJsland. In Rauferhöfn, dat wordt uitgesproken als 'Rouwerhup', bivakkeren we in een hotel. Na de avondmaaltijd brengt de bus ons naar het echte noordelijkste puntje van IJsland, Hraunhafnartangi, een kaal, vlak, stenig punt met door de branding versleten stranden, bedekt met grote hoeveelheden drijfhout. De boeren in de omgeving maken hier volop gebruik van. Het is bepaald geen spectaculaire kust. Het plaatselijke hotel wordt dan ook voornamelijk bezocht door toeristen die zomers komen voor de middernachtzon en 's winters voor het noorderlicht. Dit schijnt deze plek dan helemaal op te doen gloeien. Ook hier wordt het in deze tijd van het jaar 's nachts niet eens schemerig.

Vogelparadijs
Er zijn uitstekende mogelijkheden om zeevogels te observeren. Echte zandstranden en stroken met kiezels wisselen elkaar af met rotsen en zeekliffen. De weg slingert zich vlak langs de vrij vlakke kust. Maar ook Rauferhöfn zelf heeft een gevarieerd vogelleven. Op eilandjes in meren en vijvers staan vaak veelkleurige vlaggen en spandoeken, maar ook 'beeldjes' van hout in menselijke vormen, die een dubbele betekenis hebben: ten eerste moeten ze zorgen dat de nieuwsgierige eidereenden gelokt worden en ten tweede dienen ze als afschrikking voor meeuwen, raven en andere onwelkome bezoekers van de vreedzame eidergemeenschap. De vlakte rond het stadje is een belangrijke rustplaats voor veel vogelsoorten, die op weg zijn naar hun broedplaatsen.

Vlak onder de poolcirkel
We bevinden ons hier slechts twee kilometer onder de noordpoolcirkel. Tot voor kort kon je in het hotel een certificaat krijgen waarop vermeld stond dat je de poolcirkel had bereikt, hetgeen dus niet klopte. Voor het echte bewijs moet men per veerboot vanuit het verderop gelegen Dalvik naar het eiland Grimsey. Dit is IJslands meest noordelijk gelegen eiland. De poolcirkel loopt dwars over de noordkant van dit kleine, 5,3 km² grote eiland, dat slechts honderd permanente bewoners heeft. Bezoekers kunnen een document kopen, waarop verklaard wordt dat zij de magische grens zijn overgestoken. Het eiland is, net als de kust bij Rauferhöfn, een paradijs voor vogelaars. Er is een overvloed aan vogelsoorten te vinden en duizenden broedende zeevogels.
© 2008 - 2010 Staal, gepubliceerd in Reisverhalen (Reizen en Recreatie) op 23-09-2008. Het auteursrecht van dit artikel ligt bij de infoteur. Zonder toestemming van Staal is vermenigvuldiging van dit artikel verboden. Meer...

Verwante artikelen

Bronnen en/of referenties

  • www.ijsland.boogolinks.nl (de grootste collectie links over IJsland)

Reageer op het artikel "Rondreis IJsland: Richting de poolcirkel"


Er zijn nog geen reacties geplaatst op dit artikel.