Reisverhalen en Vakantie

Rondreis IJsland: Landinwaarts: Landmannalaugar

Rondreis IJsland: Landinwaarts: Landmannalaugar

De derde dag van onze rondreis leidt via een omweg rond de beroemde vulkaan Hekla over wegen van lavagruis en door snelstromende riviertjes naar het Nationaal Park Landmannalaugar. Volgens velen het mooiste wandelgebied van IJsland vanwege de vele kleuren die de bergen vertonen, vooral als de zon schijnt. Helaas laat deze ons vandaag in de steek. Wel blijft het gelukkig droog, zodat glibber- en glijpartijen ons bespaard blijven over de bijzondere lava- en zwavelvelden en veelkleurig gesteente.


Het binnenland

De enige keer dat we twee keer in hetzelfde hotel overnachten is in Hrauneyjar, enkele tientallen kilometers het binnenland in. Het hotel is de enige nederzetting in de omgeving en bestaat net als het voorgaande hotel uit barakken met kleine slaapkamers, maar weer een ruime sortering wat betreft diner- en ontbijtbuffet. Bij het hotel is een tankstation met een

waarschuwingsbord, dat het volgende tankstation richting het binnenland pas na 243 km. bereikt wordt! De wegen naar het binnenland bestaan uit gravel, stenen, gruis of simpelweg lavastof met spoorvorming. Ze zijn smal met hier en daar uitvoegstroken om te passeren en bewegwijzerd met een F-nummer. De meeste zijn 's winters vele maanden afgesloten vanwege overvloedige sneeuwval. In de zomermaanden wordt aangeraden deze niet geasfalteerde wegen alleen te berijden met 4WD-voertuigen. Door de vele kronkels, steiltes en oneffenheden op de route, zoals niet-overbrugde rivierbeddingen, zie je hier veel terreinwagens, SUV's, transporters, maar ook bussen met een hoge wegligging. Tripjes duren daarom vaak langer dan men zou verwachten. Bovendien is het niet ongebruikelijk onderweg groepjes schapen op of langs de weg tegen te komen. Zij begrazen de grote, onbewoonde vlaktes (die nauwelijks zijn afgezet) in het hele land. De vegetatie in het binnenland is uiterst kwetsbaar. Buiten de gemarkeerde wegen of paden rijden (off-road) is ten strengste verboden. De politie houdt alle expedities naar het binnenland (veelal vanuit de lucht) scherp in de gaten.

Hekla

Vanuit het hotel en tijdens de bustocht deze dag naar Landmannalaugar hebben wij voortdurend zicht op de Hekla,
IJslands beroemdste vulkaan. De tocht gaat eerst door heuvelachtig terrein met af en toe fotostops voor mooie vergezichten en een explosiekrater met een veelkleurige binnenwand en een groenachtig meer binnenin. We rijden vervolgens door een gigantisch zwarte lavavlakte. Het gebied ligt bezaaid met gestolde lava: stenen en zwart gruis van lavaregens, afkomstig van de vele uitbarstingen van de

Hekla in de loop der eeuwen. De enige weg is niet veel meer dan een spoorvormig pad. De Hekla kan alleen onder leiding van een gids beklommen worden. Het IJslandse KNMI houdt met seismografische apparatuur alle actieve vulkanen in de gaten. Bij de bijzondere afwijkingen die diep in de aardkorst worden geregistreerd worden alle mensen via de radio gealarmeerd het gebied (dat onbewoond is) te verlaten. Van de 200 vulkanen hebben er tenminste 30 een uitbarsting gehad sinds het land is gekoloniseerd. De Hekla is de meest actieve. De vulkaan is 1500 m. hoog en wordt na elke eruptie 40 m. hoger. De hele Hekla-bergrug is 40 km. lang en de kloof die de top splijt ongeveer 5,5 km. Hij torent indrukwekkend boven het zuidelijke laagland uit en de top is meestal in wolken of zwaveldampen uit de kraterspleet gehuld. Sinds 1100 is de Hekla al 18 maal uitgebarsten. De laatste eruptie was in 2000. De zwaarste, meest recente vond in 1947 plaats. De eruptiekolom reikte tot 30 km. hoogte en de lava bedekte 40 km². Op plaatsen waar jaren geleden de gloeiende lava stroomde, beginnen nu mossen en grassen te groeien. Het dal waar wij met de bus doorheen rijden was voor de grote uitbarsting van 1104 een vruchtbare vallei.

landmannalaugar

Na twee uur rijden over een afstand van nauwelijks 60 km. bereiken we het mooiste wandelgebied van IJsland: het Nationale Park Landmannalaugar (spreek uit: Laondmaonlouw'r). Ook dit is een zeer actief geothermisch gebied. Een zeer vulkanisch natuurgebied met kleurrijke bergen en gesteenten, die variëren van geel tot roodbruine tinten, afgewisseld door met mos bedekte gebieden, waar rivieren door stromen. De grote parkeerplaats met camping ligt in het grote, lege, vlakke dal (zie foto inleiding). De enige bebouwing bestaat uit een parkwachtershuisje en sanitaire voorzieningen. Hier eindigt ook de enige toegangsweg naar het park. Voor een langer verblijf op de stenige camping moet je dus voldoende proviand bij je hebben.

Tijdens een wandeltocht op één van de vele uitgezette wandelroutes zien we bergen in verschillende kleurtinten, lopen we over grillig gevormde lavavelden, bergruggen met zwavelpotten, magisch gekleurde rhyolietbergen, langs wilde bergstromen, resten sneeuwvelden en vele kraters van niet meer actieve vulkanen. Er zijn ook meerdaagse tochten mogelijk naar de zuidelijk gelegen gletsjers. Rhyoliet komt hier veel voor. Het is een vulkanisch gesteente, glad en grijs van kleur, dat veel silicaat (veldspaat of kiezel) bevat, vandaar de glinstering. Door de vele vulkaanuitbarstingen vroeger zijn er in het grote dal lagen met obsidiaan gevormd. Obsidiaan is zwart of donkergekleurd vulkanisch glas, ontstaan door het samenpersen van rhyoliet. Het wordt door zijn bijzondere glans als halfedelsteen gebruikt voor sieraden en is zeer kostbaar. Tegenwoordig wordt het zelden meer aan de oppervlakte gevonden. Na de wandeling hebben enkele reisgenoten, waaronder ikzelf, een duik genomen in een warme beek in de hoek van het dal, dat wordt gevoed vanuit een heetwaterbron, honderd meter verderop. Hier is ook het enige veld met begroeiing (vnl. gras) in de wijde omtrek.

Zandstorm

Tijdens de terugreis naar het hotel wordt er nog een omweg gemaakt naar één van de hoogste watervallen in de Hekla-regio, de Háifoss. In het dal er naar toe komt de bus terecht in een heuse zandstorm bij windkracht 9. Het dal lijkt een maanlandschap en stof en zand hebben hier vrij spel. Na de uitbarsting van de Hekla in 1104 werd deze oorspronkelijk vruchtbare vallei met een asdeken bedekt. De Háifoss is met zijn 122 m. de één na hoogste waterval op IJsland. Het is vrij moeilijk met deze sterke wind van bovenaf het rotsplateau de hele waterval te fotograferen of filmen.
© 2008 - 2010 Staal, gepubliceerd in Reisverhalen (Reizen en Recreatie) op 22-09-2008, laatst gewijzigd op 19-10-2008. Het auteursrecht van dit artikel ligt bij de infoteur. Zonder toestemming van Staal is vermenigvuldiging van dit artikel verboden. Meer...

Verwante artikelen

Bronnen en/of referenties

  • www.ijsland.boogolinks.nl (de grootste collectie links over IJsland)

Reageer op het artikel "Rondreis IJsland: Landinwaarts: Landmannalaugar"


Er zijn nog geen reacties geplaatst op dit artikel.