Jan van Genten kolonie in Nieuw Zeeland

Op Northern Island ligt aan de oostkust van Nieuw Zeeland een heel bijzondere plaats met de naam Napier. De stad is totaal anders dan alle andere steden en heeft een heel bijzondere attractie te bieden namelijk de grootste Jan van Gentenkolonie op land. Je kunt er naar toe wandelen maar waarom zou je niet de tractor nemen ?

Nieuw Zeeland bestaat uit twee enorme eilanden, Noordelijk en Zuidelijk eiland. Aan de oostkust van Northern Island ligt de stad Napier, die er helemaal anders uitziet dan alle andere steden op Nieuw Zeeland. Deze stad werd in 1931 door een heel zware aardbeving nagenoeg van de kaart geveegd. De aardbeving gaf de stad enkele duizenden hectare extra land en de stad werd geheel nieuw opgebouwd en dat in de toen geliefde Art Deco stijl. Men is terecht trots op de stad en het is heel interessant om de in de stad uitgestippelde Art Deco wandeling te lopen. Je komt op die manier langs de mooiste huizen, bijzondere gevels en andere bezienswaardigheden.

Napier heeft verder nóg een unieke attractie want zuidelijk van de stad ligt de Kaap Kidnappers. De naam aan deze kaap werd gegeven door kapitein James Cook, die in het jaar 1769 aan land ging. Omdat de oorspronkelijke bevolking, de Maori’s probeerden daar zijn tolk te ontvoeren, gaf hij de kaap deze naam. In zijn scheepslogboek werd echter geen aantekening gevonden van de aanwezigheid van een enorme kolonie Jan van Genten, een prachtige zeevogel. De vogel is familie van de Pelikanen en volwassen vogels kunnen wel een meter groot zijn. Hun spanwijdte is dan een kleine 2 meter en het zijn heel elegante vliegers en te herkennen aan hun zwarte vleugeluiteinden. Verder zijn ze wit en hebben ze een okergele hals. Opvallend ook zijn hun ogenschijnlijk blauwe ogen, eigenlijk niet meer dan een blauwe rand om hun ogen. Kennelijk hebben deze vogels ergens na 1769 besloten op deze kaap te nestelen en thans is hier een enorme kolonie van duizenden paartjes Jan van Genten te bewonderen. In principe doen deze vogels dat enkel op rotsige eilanden maar hier zit ook een kolonie op het vasteland, direct aan de kust.

De kolonie wordt beschermd en van september tot en met april is het toegestaan de kolonie te bezoeken. Een manier om er te komen is te voet en je wandelt dan enkele kilometers langs de kust. In dat geval moet je wel rekening houden met het tij want alleen bij eb ligt dit stuk strand droog. Ook de terugtocht moet je goed plannen want bij vloed kan je geen kant meer op omdat direct langs het strand steile rotsen je weg landinwaarts blokkeren.
Een eenvoudigere en veiligere manier is het om een tour te boeken en dat is wat wij deden. Je meldt je op het afgesproken punt langs de kust en wacht op je vervoermiddel. Er komt een felrode tractor aansputteren met daarachter een grote platte aanhanger. Je springt op de aanhanger en als iedereen zit, begint de enkele kilometers lange tocht over het strand richting Cape Kidnapper. Het is heel bijzonder want regelmatig wordt er even gestopt om de grotere stenen, die kennelijk tijdens het getij verplaatst zijn, aan de kant te rollen. Een enkele keer pakte onze tractorchauffeur zelfs een enorme hamer en hakte links en rechts wat weg. De tocht ging verder en we genoten van de heldere Oceaan aan de ene kant en van de kleurrijke rotswanden aan de andere zijde.

Aan het eindpunt was een pad dat naar boven liep en het luide gesnater van de duizenden vogels was duidelijk hoorbaar. Je hoefde maar op het geluid af te gaan om de kolonie te vinden en na een stevige klim zagen we de vele prachtige vogels bij elkaar zitten. Het is een gigantisch gezicht om op slechts enkele meters van zo’n mooie dieren te staan, zonder dat zij zich in hun bezigheden laten storen. De vogels zaten dicht op elkaar en het was verwonderlijk te zien hoe aanvliegende vogels in deze massa van Jan van Genten hun partner terug vonden en juist daar landden. Oké er werd wel eens wat geruzied als een landing niet perfect werd uitgevoerd maar dat hoort er bij want hoe elegant deze mooie vogels in de lucht zijn, zo onhandig zijn ze aan land. Zo ver we konden kijken zagen we Jan van Genten en terwijl een stel voor ons aan het paren was, landde verderop een vogel met zijn bek vol nestmateriaal, dat vervolgens samen met de partner in het nest verwerkt werd. Andere vogels knuffelden elkaar door met hun lange snavel in de nek van de partner te kroelen. In de lucht was het druk met vliegende vogels en het was heerlijk om de kans te krijgen van zo dichtbij je foto’s te schieten. Slechts een touw scheidde ons van de kolonie en uiteraard was het niet toegestaan je tussen de vogels door te begeven.

Vanaf dit hoog gelegen plateau heb je een gigantisch uitzicht op grillige, lager gelegen rotsen die uiteindelijk in een punt in de oceaan verdwijnen. Ook die rotsen zaten vol met nestelende vogels en het leken op die afstand net speldenkussens vol geprikt met witte knopspeldjes. Het is een lust om de vele vogels te bekijken en je raakt amper uitgekeken want waar je ook kijkt, telkens gebeurt er weer iets anders. Na enige tijd moet je echter wel terug anders wordt de terugweg geblokkeerd doordat het vloed wordt.

Hobbelend op de aanhangwagen achter de tractor genoten we op de terugweg nog eens van de steile rotswanden. We reden terug naar de binnenstad van Napier waar we in een van de vele restaurants onder het genot van een diner konden nagenieten van deze speciale tocht. © 2007 - 2009 Peter, gepubliceerd in Reisverhalen (Reizen en Recreatie) op 10-02-2007. Het auteursrecht van dit artikel ligt bij de infoteur. Zonder toestemming van Peter is vermenigvuldiging van dit artikel verboden. Meer...

Verwante artikelen

• Natuurwonder Poolgebieden: Antarctica II: Antarctica is het hoogste continent ter wereld, gelegen rond de Zuidpool en omringd door de Indische Oceaan en de Grote Oceaan. Antarctica heeft 5 subantarctische ei…
• Het volkslied van Zeeland: Zeeland heeft een oud volkslied, het stamt uit de tijd van de Eerste Wereldoorlog. Het telt 3 coupletten in het oud-Nederlands.
• Olympische Spelen 2008: triatlon - wedstrijden: De triatlonwedstrijd bij de mannen werd gewonnen door Jan Frodeno uit Duitsland. Tweede werd Simon Whitfield uit Canada. En brons was voor Bevan Docherty uit N…
• Duurzaam reizen: Elk jaar gaan miljoenen mensen op reis buiten hun eigen land. De meeste vakantiegangers gaan naar arme landen en landen met een prachtige natuur. U kunt als reiziger verschillende dingen doe…
• Stichting Nederlands Opvangcentrum voor Papegaaien: Stichting Nederlands Opvangcentrum voor Papegaaien is een dierenpark gelegen in Veldhoven. Dit dierenpark is vooral gericht op het opvangen van papegaaien…