De Chinese Muur in Peking

Met de Transsiberïe Express kwamen we uiteindelijk aan in Peking. Een bezoek aan de 6.200 kilometer lange Chinese Muur in juli 2006 heeft toch wel een bepaalde impact op mij gehad. De laatste dag van de reis brachten we door in Peking. Een bezoek aan de muur kon natuurlijk niet ontbreken. Op het moment dat ik uit de bus stapte voelde ik meteen de intimiderende functie van de Muur doordat hij zo hoog en breed is. Bij het beklimmen valt meteen op dat er alleen naar de tussenliggende torentjes trappen zijn maar dat voor de rest de bergen als het ware ‘gewoon’ betegeld zijn. Ze volgen de grillige vormen van de berg met als gevolg dat het regelmatig erg steil is. Bij afdaling is het verstandig de leuning aan de reling te gebruiken om niet naar beneden te glijden. Ik vond het geweldig om op de muur te staan. Totaal anders dan verwacht. Geen Berlijn-achtige afscheiding tussen twee stadsdelen. Maar een ‘brug’ in een ontzettend mooi groen natuurgebied. Leuk is dat de Chinezen bijzonder trots zijn op het bouwwerk van hun voorvaderen. Een bekend Chinees gezegde luidt: ‘Als je niet op de muur bent geweest, kun je geen goede man zijn’.
De Chinezen zijn blij dat toeristen de moeite nemen om hun Muur te bezoeken en leggen dat graag vast. Samen met twee reisgenoten (overigens wel allemaal blond) werden we regelmatig gevraagd te poseren en als we eenmaal zaten sloten anderen aan om ook foto’s te maken.

Hoe lang de Muur echt is weet eigenlijk niemand omdat delen van het bouwwerk begroeid zijn en niet meer te zien. Via de satelliet is een groot deel in kaart en beeld gebracht van de ongeveer 6.200 kilometer muur. Het is erg leuk dat wanneer je per trein over de grens van Mongolië je op een bepaald moment de trein ziet opdoemen en dat deze als een draak meerolt door de natuur. Je merkt dan al hoe lang deze muur is. Maar je bent ook meteen getuige van de erosie en verval van het bouwwerk.

Geschiedenis

Er werd gestart met de bouw van de muur rond 200 v. Christus. Ongeveer een half miljoen mensen werden ingezet de Muur te bouwen. De arbeiders werden niet goed behandeld en de werkomstandigheden waren erg slecht. Men zegt dat er voor iedere meter die de Muur telt er iemand is gestorven. De bedoeling was om de Chinezen te beschermen tegen de vijandelijke stammen van buitenaf zoals bijvoorbeeld de Matsjhoes en Mongolen. Als de wachters een groep aan zagen komen staken ze het vuur aan op de torens. Er was zelfs een code: één grote wolk betof een groep van ongeveer 500 man, vier wolken betrof 10.000 aanstormende vijanden. De verschillende dynasties van de Chinese geschiedenis namen eigen gedeelten in gebruik of lieten een stuk aanbouwen.

Tegenwoordig

De muur is tegenwoordig op veel plaatsen zwaar beschadigd en hier en daar afgebroken. Om die reden zijn sommige gedeelten niet toegankelijk voor toeristen. Soms zijn stenen voor andere doeleinden gebruikt, of de muur is door erosie of oorlogsgeweld beschadigd. Gelukkig zijn er nog grote delen over om te bezoeken. De UNESCOheeft de Chinese Muur in 1987 opgenomen op de werelderfgoedlijst. In 2007 werd de Chinese Muur gekozen tot één van de zeven wereldwonderen.

Special Transsiberië Express