Ithaki, de verborgen schat

Het eiland heet mij welkom. Ze kan niet wachten om met trots haar schoonheid te laten zien, zelfs in de winter. Griekenland is al jaren mijn favoriete vakantieland bij uitstek. De sfeer, de mensen, de prachtige natuur, de oudheid en ga zo maar door. Ik heb al vele mooie Griekse plekjes bezocht.

Afgelopen zomer ben ik samen met mijn partner voor het eerst naar het verborgen eiland Ithaki gegaan. Verborgen, omdat het eiland niet zomaar te bereiken is. Zelfs via de chartervlucht in de zomerperiode ben je nog een lange tijd onderweg. Het vliegtuig landt op de ‘verkeerde kant’ van het eiland Kefalonia, waarna nog een lange busreis en een boottocht volgt. Kefalonia ligt op het smalste punt gemeten slechts 2 kilometer verwijderd van het veel kleinere eiland Ithaki. Maar juist dat reizen maakt het geheel nóg magischer, Ithaki krijgt hierdoor het idee van een verborgen schat.

Dankzij een goede vriend van ons die de afgelopen zomer host was op het eiland, zijn we daar terecht gekomen. Achteraf bedenk ik me dat we er altijd terechtgekomen zouden zijn, we móesten gewoon kennismaken met het eiland. Onze vriend heeft het alleen wat bespoedigd.

Ithaki behoort tot de Ionische eilandengroep en is het eiland waar Odysseus koning was volgens de Odyssee van Homerus.
Het eiland heeft een zuivere schoonheid die nog niet door het toerisme is overwoekerd. De hoofdstad is Vathi. Een (in de zomer) levendige plaats aan een geweldige romantische baai met een gezellige ‘Plateia’, een verzamelplaats voor de Griekse bevolking en de toeristen.

Na een lange en vermoeiende reis kwamen we op onze plaats van bestemming, net op de laatste dag van een hittegolf met temperaturen oplopend naar 45 ºC. Na de koffers en de rugzak in het appartement gedumpt te hebben, liepen we het terras op en wat er toen door me heenging is onbeschrijflijk. Het appartement lag tegen een berghelling, waardoor we wat hoger zaten dan Vathi. We hadden dus een prachtig uitzicht over een groot gedeelte van de plaats. Het zag er zo lieflijk uit. Huisjes in allerlei kleuren met op de voorgrond de prachtige kleur van het heldere water. Op de achtergrond zag je de bergen met daarboven weer de strakblauwe hemel… Het geheel had ook iets Venetiaans, waarschijnlijk door de specifieke terracotta kleuren van de huizen. Vanaf toen speelde de vermoeidheid en de hitte geen rol meer.

In totaal heb ik vorig jaar 4 weken doorgebracht op Ithaki verspreid over de maanden mei, juni en juli. Mijn partner is in september nog een weekje teruggegaan, ik had geen vrije dagen meer. De drukste periode van het jaar op het eiland is de maand augustus. Dan komen er ontzettend veel Italianen! De ene helft van de eilandbewoners vindt deze periode verschrikkelijk en zijn blij dat tegen het einde van de maand de ‘luidruchtige Italianen’ weer richting westen vertrekken. De andere helft vindt de komst van de Italianen prima en ziet daar een leuk zakcentje in.

Na die 4 weken kon ik er echt niet meer omheen, het eiland heeft me gegrepen en blijft me als een magneet aantrekken. Ik praat hier trouwens ook voor mijn partner.

We hebben intussen behoorlijk wat mensen leren kennen die daar permanent wonen: Engelsen, Nederlanders en Grieken.. Met een aantal hebben we nauw contact gehouden. Het is fijn om te weten wat er op het eiland allemaal gebeurt, hoe het weer is, of de laatste toeristen al zijn vertrokken…

Ons volgende plan was om Ithaki te ontdekken in de winterperiode. Omdat mijn partner in een drukke periode van zijn werk zit, kon hij niet makkelijk vrij nemen dus ben ik alleen gegaan. Vrijdag 18 januari jl waren we rond 07:30 uur op Brussels Airport, zodat ik het vliegtuig kon nemen van 09:30 uur naar Athene. Uiteindelijk zou ik pas om 00:30 uur (Griekse tijd) aankomen op plaats van bestemming. De reis was spannend. Na het vliegtuig volgde de bus naar het ‘long distance’ busstation buiten Athene. Daarna 3,5 uur in de bus naar Patras op de Peleponessos, wat werd vervolgd door een 4 uur durende boottocht via Kefalonia naar Ithaki.

Daar aangekomen werd ik opgewacht door vrienden. In een van de weinige cafés die daar open zijn zat nog een goede Griekse vriend op me te wachten. Na een korte nachtrust keek ik naar buiten en besefte ik weer waar ik de lange reis voor gemaakt had. Ithaki in stralende zonneschijn, de bergen, de frisse lucht…. Maar dan in de Winter! Mijn vakantie kon beginnen.

Kort samengevat, ik heb enorm genoten van mijn weekje Ithaki in Wintertime. http://www.ithacagreece.com/2008-Winter/11-2008-Winter-Ithaca.htm. In plaats van de geur van olijfbomen in combinatie met de zilte zee, rook je nu vooral de geur van brandend hout door de vele openhaarden. De stralen van de zon vielen schuin over het zo groene eiland. Ik voelde me erg welkom. Ze liet met trots haar mooiste kant zien en baadde het eiland in de mooiste zonnestralen, totdat ze daar genoeg van had en mij ook even alle grijze tinten die er maar bestaan wilde laten zien. Zelfs in de hevigste regenbui blijft ze haar schoonheid bewaren, haar plan was mislukt. En verder de stilte…… die heerlijke rust om je heen…… je waant je weer helemaal terug in de verre geschiedenis waar Penelope jaren heeft moeten wachten op de terugkeer van haar geliefde Odysseus.

Maar goed, terug in Nederland, het leven gaat door, de wekker blijft gewoon gaan. Ik vraag me alleen af hoe lang ik dit nog zal volhouden.

Pas op als je naar Ithaki gaat. Het eiland zet je aan het denken, ze laat je zien wie je werkelijk bent! Ze laat je terugkeren naar je hart, alleen dan kun je haar echte schoonheid en magie ervaren….

Ithaki, de verborgen schat in jezelf.