Vakantiebestemmingen Frankrijk: De noordkust van Bretagne

De mooiste kustgebieden van Bretagne liggen in het noorden in het departement Côtes-du-Nord. Zelf noemen de inwoners deze streek Côtes d’Armor (Armorique of Armorica is de oude Keltische naam voor Bretagne). Door het sterke getijdenverschil liggen de vissersschepen en plezierjachten bij eb op het droge. Hier het reisverslag van onze vakantie in juni 2007 langs de Côte d'Emeraude (Smaragdkust) en de westelijker gelegen Côte Granit Rose (Granietkust).

Côte d’Emeraude (Smaragdkust)

Vlak voor de toegang naar Bretagne rijst de kloosterberg Mont-St-Michel op uit de baai. Sinds de modderige grensrivier Couesnon een nieuwe weg rondom het rotseiland heeft gezocht, hoort het bij Normandië. Door de verzanding blijft de rots ook bij hoog water over de toegangsweg (een dijk) bereikbaar. Aan de andere kant van de ondiepe baai begint de 120 km. lange Smaragdkust. De landtongen steken ver in zee. Voor de hele noordkust van Bretagne liggen tientallen eilandjes en rotspartijen. Grote zeeschepen varen ver uit de kust en zijn soms alleen met een verrrekijker goed te zien. Tussen de landtongen liggen beschutte baaien met verrassend mooie stranden, die door de rotsen zijn omgeven. Het landschappelijk hoogtepunt is de Cap Fréhel, die met zijn vogelrotsen tot 70 m. boven de golven uitsteekt. Vanuit de vuurtoren zijn bij helder weer Ile de Bréhat en het Engelse Jersey te zien. Enkele vissersplaatsen zijn in drukbezochte toeristencentra veranderd, maar maar de kust blijft gelukkig gespaard van hotelconcentraties, zoals je die elders in Frankrijk wel aantreft. Interessante steden in deze regio zijn de voormalige piratennesten St. Malo en Dinan. Beiden omringd door vestingmuren.

St. Malo heeft brede zandstranden, een lange wandelpromenade over de vestingsmuur en een historische binnenstad. Dinan hoort tot de mooiste Middeleeuwse stadjes in Bretagne: ligging op een 75 m. hoog plateau, een volledig bewaard gebleven stadsmuurring en de vele vakwerkhuizen met hun galerijen. Beste startpunt voor een rondwandeling is de Rue du Jerzual bij de gelijknamige poort.

Tussen het minder interessante St. Brieuc (departementshoofdstad) en Cap Fréhel ligt de Côte de Penthièvre. Hier hebben we vanuit de kleine badplaats Erquy een gedeelte van de prachtige route hoog over de rotskusten afgelegd richting Cap Fréhel. Vooral in mei en juni laat de natuur zich hier van z’n kleurrijkste kant zien: heidevelden met een grote variatie aan bloeiende rotsplanten (zie foto inleiding). Op een stil strand, verscholen tussen de rotsen, hebben we met een beetje geluk, enkele grote, gewilde jakobsschelpen gevonden. Normaal gesproken zijn de vissers de badgasten al voor geweest.

Côte de Granit Rose

Langs deze kuststreek wedijveren de bloeiende brem, de rotsachtige kust en de zee om de felste kleuren. Naast de mooie zandstranden steken bizarre rotsformaties uit zee op. Westelijk van de badplaats Trébeurden wordt de noordkust ruwer en zijn de dorpen eenvoudig. De mooiste rotsformaties bevinden zich op het uitgerafelde schiereiland in het westen van deze granietkust tussen Perros-Guirec en Trégastel. De grote trekpleister zijn de granieten rotsen langs de kust van Ploumanac’h.

Via de wandelweg 'sentier des douaniers' kan men een tocht langs en over de rotsen maken van de ene naar de andere kuststrook met mooie vergezichten. De roze-rode gloed van de rotsen komt het best tot uiting bij zonsop- en zonsondergang. Trégastel heeft de meeste zandstranden. Bekend zijn hier de reusachtige dobbelsteen, doodskop en andere fotogenieke rotssculpturen. Langs deze kuststrook wordt nog steeds veel zeewier 'geoogst'. Een even vreemde aanblik zijn de uitgestrekte artisjokvelden, die als vanouds met de hand worden geplukt. De afstand van de kust naar de unieke Calvariebergen en het oudste megalietgraf van Europa –Cairn de Barnenez- bedraagt nog maar een paar kilometer. Het stadje Lannion is interessant voor een tussenstop: vakwerkhuizen en gezellige winkelstraatjes. Plezierboten varen vanaf de kustplaatsen enkele keren per dag langs de vogelrotsen van Les-Sept-Iles. Deze kleine eilanden worden door duizenden zeevogels als broedplaats opgezocht, zoals aalscholvers, jan-van-genten, alken, zeekoeten en (zeldzaam in onze streken) papegaaienduikers. Een 'must' voor echte vogelaars. Een aparte vermelding waard is de kust bij Plougrescant. Erg ruige, scherpe en donkere rotsformaties maken de kustlijn hier bijzonder grillig. Het lijkt wel een maanlandschap met diepe kloven. Er zijn diverse wandelroutes met als hoogtepunten de Gouffre (rotskloof in zee) en het bekende huisje tussen de rotsen geklemd (zie foto).