Istanbul, met de brug naar een ander werelddeel

Je kunt met de brug van Europa naar Azie.. En je belandt op de een van de mooiste en waardevolle steden op de wereld.. ISTANBUL.. Lees verder over mijn 5-daagse reis in de sprookjesachtige Istanbul..

Met de brug naar een ander werelddeel... ISTANBUL

Het is zomer 2006. Ik besluit deze zomer een cultuurvakantie te boeken naar Istanbul. Met een paar vriendinnen stappen we eind juli het vliegtuig in. Onze reis vanuit Schiphol gaat probleemloos. Tegen de ochtend, om 08.00 uur landen we in Istanbul, de stad aan de Bosporus waar Europa en Azië samen komen en als een brug tussen beide beschavingen in ligt. De temperatuur is warmer vergeleken met Nederland, rond de 25º C. We gaan heerlijk 5 dagen genieten van deze mooie stad en de rijke Oosterse cultuur opsnuiven, die terug gaat naar het begin van onze jaartelling.
Het is heerlijk om uit de vliegtuig te stappen, omdat er een warm briesje langs mijn gezicht streelt. Als een natuurlijke föhn die je stilletjes welkom heet, iets wat je van Nederland helemaal niet gewend bent. Ik knijp mijn ogen dicht tegen de felle zon.

Ik ben blij dat de ontvangst goed is geregeld. Ik stap in een taxi en we vertrekken meteen een taxi naar het hotel. Het hotel blijkt op 2 minuten loopafstand van de Blauwe Moskee te zijn. Het was nu 10.00 uur. We ontbijten daar met verse honing, boter, home made jam en heerlijk geurende olijven. Geen hagelslag of cornflakes, alles is lekker vers. De donkere Turkse thee maakt me meteen wakker. Ik zou hier in plaats van koffie altijd Turkse thee drinken om de ochtend te begroeten.
Ik kleed me om, want het is hier warmer. De lucht is strak, en lichtblauw. Het is ongeveer 25 graden. (e). De zon straalt mooi, maar het is nog niet zo heet buiten. Ik besluit om eerst een bezoek te brengen aan het centrum. Moskeeën en paleizen bewaar ik voor later. De taxichauffeur stuurt met een hand, terwijl hij af en toe een trek neemt van zijn sigaretje. Het verkeer is een chaos; je hoort getoeter en geschreeuw. Het lijkt alsof je door al die auto’s niet kunt rijden, maar dat merkt de chauffeur waarschijnlijk niet, want hij beweegt zich erg soepel om elke hoek en obstakel heen. ..

Ik stap uit bij verscheidene winkeltjes, en meng mijzelf in de kleurrijke mensenmassa. In het centrum is van alles te zien, vooral de enorme verscheidenheid aan straatverkopers valt op. Mensen met bossen bloemen in grote conservenblikken, schoenpoetsers, loten- en sieradenverkopers, en kinderen met weegschalen. Deze lijst is maar een kleine groep uit de verschillende verkopers. Elke hoek ruikt lekker naar vers brood, of naar Turkse lekkernijen. Vanuit diverse winkels klinkt opzwepende buikdansmuziek. Elke straat ziet er anders uit, wat mij opvalt is dat het verschil tussen arm en rijk echt om de paar straatjes verandert. Zeer indrukwekkend...

Istanbul is een bijzondere stad, alleen al door zijn historie. Maar niet alleen vanwege de vele bezienswaardigheden. Het is een grote stad waar het cultuurverschil per straat kan veranderen. .In elke straat is er wel wat te beleven of te ontdekken. Je stuit op elke hoek aan een Davinci Code: er schuilt overal een mysterieus verhaal dat je wilt ontrafelen. Men wandelt van de ene verrassing naar de andere.
Tegen de avond ben ik uitgeput. Hier nemen de mensen alleen voor grote afstanden de bus, want lopen is een gewoonte. Voor een luie student zoals ik is dat niet zo gewoon. Toch duik ik tevreden in mijn schone bed. In slaap doezelend, denk ik alvast hoe het Topkapi paleis eruit zal zien, morgenochtend ga ik het bezoeken.

Het Topkapi Paleis

, een kleine wonder op aarde

Het Topkapi-paleis kan bij een bezoek aan Istanbul natuurlijk niet ontbreken. Daarom sta ik op om 09.00 uur. Na een heerlijke ontbijt vertrek ik meteen. Het was een beetje regenachtig in de ochtend, de wind lag stil, maar de zon beloofde een warme dag.

Na een wachttijd van een half uur, betreed ik het complex door een militaire ingangspoort. De soldaten kijken scherp om zich heen, ze letten op elke detail. Het kan ook niet anders: hier worden schatten bewaard. De andere zijde van die poort, die niet misplaatst zou zijn in een fort, maakt een veel intiemere, bijna gezellige indruk. Het Topkapi paleis is een klein paradijsje op aarde, waar de sultans van vroeger een klein voorschotje namen op het latere hemelse leven.
Zo'n 25 sultans hebben aan dit paleis gebouwd. De meeste zalen zijn niet meer voor hun oorspronkelijke functie ingericht, maar dienen eerder als tentoonstellingsruimte. In de voormalige keuken aan het centrale hof, worden kostbaar porselein uit Europa, Japan en China tentoongesteld. Ook is er de grootste wapenverzameling van de wereld te zien en natuurlijk de wereldberoemde Topkapi-dolk. Ik loop door de gezellige buitentuinen om de rijkdom te bewonderen. Om alles te zien heb is een hele dag nodig.

Het Aya Sophia museum

verbazingwekkend..

Het mooiste heb ik voor de derde dag bewaard. Namelijk het Aya Sophia museum. Ik ben lekker uitgerust en nog steeds onder de indruk van het Topkapi Paleis. Daarom vind ik deze culturele bezoek aan het Aya Sophia museum is een goede keuze. Ik haast snel naar de taxi zodat ik niet in de rij hoef te wachten. Het is regenachtige dag, met af en toe zon.
Aya Sophia, de Kerk van de Heilige Wijsheid, werd in 532 gebouwd en was in vijf jaar voltooid. Als je aan de zijkant van deze, tot moskee verbouwde byzantijnse kerk loopt, besef je pas hoe immens groot dit bouwwerk is. De steunberen zijn gigantisch. Binnen valt je mond open van stomme verbazing, als man of vrouw van de 20e eeuw, want de enorme grootte van de ruimte is erg verbazingwekkend. Dit is voor velen van ons het mooiste gebouw waar we ooit hebben gestaan.
De ruimte is onbeschrijflijk: de grootste koepel ter wereld (meer dan dertig meter in doorsnee) lijkt gewoon boven de ruimte te zweven. Er zijn verschillende variëteiten marmeren bouwwerk gebruikt, afkomstig uit alle windstreken van het vroegere Oost-Romeinse rijk. Tegelijkertijd zie je de Arabische tekens (kalligrafieën) die de naam van Allah en Mohammed vereren. Pas op de bovengalerij merk je hoe groot de borden zijn van de kalligrafieën.

De Byzantijnse mozaïeken zijn vanonder de kalk gehaald, die de islamieten hadden gebruikt om de Christen- afbeeldingen te verbergen. Je ziet hier een contrast tussen de Ottomaanse en de Byzantijnse cultuur. Je loopt in de schaduwen van de prachtig versierde zuilen, en proeft de sfeer van twee verschillende religies. Alsof je het Islamitische ochtendgebed hoort nagalmen in de openruimte, terwijl je oog in oog staat met Heilige Maria.

De Egyptische bazaar

, exotische kleuren en geuren..

Ik besloot de volgende dag meer van de oriëntaalse sfeer te proeven in deze mysterieuze, sprookjesachtige stad. De medewerkers van het hotel adviseren mij de Egyptische bazaar, één van de oudste markten van Istanbul. Je hebt ook de Grand bazaar, maar dat is veel moderner en geschikter om dagelijks te winkelen, wordt mij verteld.
Het is erg heet vandaag. De bazaar is half overdekt, maar toch brandt de zon op mijn huid. Terwijl de meeste toeristen zich verdringen in de drukke Grote Overdekte Bazaar, winkel je hier tussen de Turken zelf. De Egyptische Bazaar is dé plek waar je moet zijn voor de mooiste geuren en kleuren. Je vindt er van alles. Noten, fruit, kruiden, thee, rozenblaadjes, grondstoffen voor parfum en specialiteiten uit de Arabische wereld. Het leukste is dat je veel handwerk ziet, van sleutelhangers tot grote tapijten. Speciale zilverwerk en aardewerk is hier ook te vinden. Ik wil alles bekijken maar kom zintuigen tekort. Daarom is het handig om rustig de tijd te nemen en te genieten van de kleurrijke wandeling.
Boottocht op de Bosporus, sprookjesachtig…

Na al dat moois is de boottocht op de Bosporus een welkom rustpunt. De turqoise golven verleiden mij naar een sensuele boottocht. Deze avond is lekker lauw. We schepen langs de Gouden Hoorn in. Vandaar gaat de tocht onder de Galatabrug naar de Bosporus richting Zwarte Zee. Onderweg kunnen we de vele paleizen, historische huizen en burchten (Rumeli en Andolu) bewonderen. De neergaande zon,het blauwe water en het monotoon gedreun van de scheepsdiesels versmelten in vredige harmonie. De silhoutten van lange minaretten lijken steeds verder weg te gaan. Ik ruik de zee, terwijl ik mijzelf trakteer op een broodje vis. Een kleine kind komt naar me toe en probeert een pakje zakdoeken te verkopen aan mij. Ik zie hoe zij met haar grote amandelogen naar me staart en aan mijn jas trekt. Ik koop haar pakje en geef haar een paar briefjes extra. Vol verbazing kijkt ze me aan en geeft me een grote stralende glimlach die ik niet zal vergeten van mijn reis naar Istanbul.

Ik zie nu pas wat men met ‘sprookjesachtig’ bedoelt als ze het over Istanbul hebben. Op zee, tijdens zonsondergang zie je de minaretten, de schaduwen en de vogels rondtrekken bovende Blauwe moskee. Drukke stadsgeluiden verdampen boven de zee. De boot schommelt vredig onder de laatste zonnestralen. De avondbries streelt weer langs mijn gezicht. Als een vriendelijke vaarwel… © 2007 - 2008 Sensing, gepubliceerd in Reisverhalen (Reizen en Recreatie) op 08-11-2007, laatst gewijzigd op 09-11-2007. Het auteursrecht van dit artikel ligt bij de infoteur. Zonder toestemming van Sensing is vermenigvuldiging van dit artikel verboden. Meer...

Verwante artikelen

• Istanbul, Turkije: Istanbul, de grootste stad van Turkije en de enige stad ter wereld welke in twee continenten ligt. Er wonen ongeveer 15 miljoen mensen, echter 12 miljoen zijn er geregistreerd. Istanbul is…
• Aya Sophia in Istanbul: Reeds vijf jaar na de eerste steenlegging van de volledig verbrande kerk vond de inwijding plaats in 537. Daar sprak Justinianus de beroemde woorden: “Glorie zij God die mij waardig h…
• Feestdagen en evenementen in Turkije: Turkije, niet alleen in zomer wordt hier feest gevierd. Er worden het hele jaar door festivals georganiseerd. U leest het hier met daarbij de officiële feestdagen.
• De Grand Canion Skywalk brug: Een van de laatste superstaaltjes architectuur is ongetwijfeld de Grand Canyon Skawalk. Een glazen brug die zomaar liefst als reuzenbalkon over de afgrond van de Grand Canyon zw…