Eolische Eilanden: Panarea en Stromboli

De Eolische eilanden is een paradijsje redelijk dicht bij huis. Nog niet overspoeld met toeristen, mooie natuur en uitzichten en een ontspannen dag weg.

Omschrijving Eolische eilanden

De Eolische eilanden zijn een eilandengroep ongeveer 40 kilometer ten noorden van Sicilië en bestaat uit 7 eilanden:

• Lipari
• Salina
• Vulcano
• Stromboli
• Filicudi
• Alicudi
• Panarea

Lipari is het grootste eiland met een grootte van 37,6 vierkante kilometer. Panarea is het kleinste met een grootte van 3,4 vierkante kilometer. Lipari is het hoofdeiland, vandaar dat de eilandengroep ook wel de Liparische Eilanden genoemd worden. De eilanden zijn allemaal ontstaan uit vulkanische activiteit. Op dit moment heeft echter alleen Stromboli nog een actieve vulkaan. In dit stuk schrijf ik over de eilanden Panarea en Stromboli.

Overtocht Milazzo-Eolische eilanden

Ben je op Sicilie, dan kun je vanaf de plaats Milazzo de boot nemen naar de eilanden uit deze eilandengroep. Je kunt dit ter plekke regelen. Kom je met een (huur) auto naar Milazzo, weet dan dat het rond de haven allemaal betaald parkeren is. Een parkeerticket kun je kopen bij een Tabbacchi. Het is een aanrader om op tijd te komen. De meeste overtochten bieden een dagtocht aan en vertrekken allemaal in de ochtend. Grote kans dat je door een excursiebureau of veerdienst aangehouden wordt. Ze proberen je de excursie allemaal bij hen te laten boeken. Op zich niet verkeerd maar mijn ervaring is dat als je iets te lang blijft twijfelen over wat je wilt men wat opdringerig wil worden. Heb je geen (huur)auto bij, dan kun je bijvoorbeeld vanuit Taormina en Palermo een busexcursie boeken waarbij bus, boot en eenvoudig diner inbegrepen zijn.

Panarea

Bij de dagtocht die ik maakte werd eerst Panarea aangedaan. Een prachtig groen, autovrij eilandje. Er rijden alleen wat golfkarretjes en een enkele scooter rond. Je kunt hier voornamelijk genieten van zon, zee en strand. Je kunt te voet over het eiland of per bootje over zee in de diverse baaitjes terechtkomen.

Wil je meer dan alleen op het strand liggen dan kun je een wandeling maken naar het hoogste punt van het eiland, de 421 meter hoge berg Pizzo del Corvo. Bovenop een prachtig uitzicht over het eiland, de zee, de rotsen rondom Panarea en het eiland Stromboli.

Aan de zuidkant van het eiland kun je nog archeologische opgravingen bezichtigen. De Villagio de Capo Milazzese bestaat uit restanten van ronden woningen, vermoedelijk van rond 1400 voor Christus.

Langzaamaan wordt het eiland ontdekt door de toeristen waardoor het haventje waar je met de boot aankomt vol begint te raken met restaurantjes en hotelletjes. Zodra je echter verder het eiland oploopt kom je in een prachtige, bijna romantische sfeer weg van alle drukte.

Stromboli

Aan het einde van de middag gaat de boot verder richting Stromboli. Dit eiland heeft nog een actieve vulkaan. Je ziet ook daadwerkelijk steeds rook boven de vulkaan. Ook hier weer vrije tijd op het eiland. Stromboli is wat groter dan Panarea. De aankomsthaven is veel gemoedelijker dan op Panarea. Loop je wat naar boven dan kom je langs aardige souvenirwinkeltjes, een restaurantje en een kerk die ook van binnen te bezichtigen is.

Het hoogste punt van de vulkaan ligt op 926 meter hoogte. Onder zee loopt de vulkaan nog zo'n 2000 meter door. Wat je daadwerkelijk ziet is eigenlijk de top van de Stromboli. Het is mogelijk deze vulkaan te beklimmen. Na een wandeling van 3 tot 4 uur ben je nagenoeg aan de top. Het is zeker aan te raden een gids mee te nemen die je over de steeds smaller wordende paden waarbij ook over rotsen geklauterd moet worden heen kan leiden. Hoe hoger je komt des te meer last zul je hebben van het zwarte gruis dat op de grond ligt en het wandelen bemoeilijkt. Het gaat niet lukken deze tocht te maken als je een dagexcursie hebt geboekt. Je zult dan een overnachting moeten boeken. Het hoogtepunt van deze excursie zou de eruptie van de vulkaan in het donker moeten zijn. Je krijgt eerst op de boot een eenvoudig diner en daarna wordt er naar de rotshelling onder de krater, de Sciara del Fuoco, gevaren. Vanaf zee heb je zicht op deze rotshelling waar al meerdere de lava langs naar beneden is gekomen. Ondertussen is het al tussen schemer en donker en zijn alle ogen op de krater gericht. Omdat het donker is kun je tijdens een eruptie de oranje-rode lava omhoog zien komen en naar beneden zien komen. Het is erg bijzonder om een keer te zien. Het idee dat je zo dicht bij bent en staat te kijken naar een apart natuurverschijnsel is erg bijzonder. Natuurlijk verschilt het per dag hoeveel er te zien is maar naar mijn mening is het toch de moeite waard. Simpelweg omdat je het bijna nergens anders mee zult maken.

Ontspannen dag weg

Uiteindelijk is deze dagtocht een lange dag weg met voldoende tijd om wat rond te kijken en op Panarea eventueel te zwemmen. Het is een ontspannen, rustige dag uit. De overtocht van Stromboli naar Milazzo duurt vrij lang dus iets te lezen of een puzzelboekje is aan te raden. Mocht ik ooit terugkomen op Sicilië dan zal ik zeker terug gaan naar de Eolische eilanden, dan om wat andere eilanden te bezoeken.

De Eolische eilanden: een klein paradijsje redelijk dicht bij huis.