Kefalonia: Grieks vakantie-eiland vol tegenstrijdigheden

Kefalonia is het grootste eiland voor de westkust van Griekenland en de laatste jaren meer in trek bij vakantiegangers. Door de ongewoon rijke regenval in de winter is de bloemenweelde in het voorjaar ongelooflijk. De verwoestende aardbeving van 1953 heeft ook weinig historische gebouwen gespaard. Tijdens autotochten over de hoofdwegen langs de kust heb je hier en daar prachtige vergezichten en vind je enkele mooie stranden. Bij Sami liggen de beroemde druipsteengrotten van Drogarati.

Kenmerken Kefalonia

Kefalonia ligt net ten zuiden van buureiland Lefkas en ten noorden van Zakynthos. Het eiland is heel grillig met diepe baaien doorploegd en je vindt er zeldzame geologische verschijnselen. Tijdens de Tweede Wereldoorlog vochten de Italianen tegen de Duitsers om het bezit van het eiland, waarbij duizenden Italiaanse krijgsgevangenen werden geëxecuteerd en bekend als de slachting van Kefalonia (1943). De aardbeving van 1953 had een desastreuze uitwerking. Behalve het merendeel van de huizen werden ook veel historische gebouwen, kerken, kloosters en middeleeuwse kastelen verwoest. De wederopbouw vond vaak plaats in smakeloos beton; wanneer je door de dorpen rijdt heb je voortdurend het gevoel dat er iets ontbreekt. Als vakantie-eiland wordt het populairder, maar het is er nog vrij rustig vergeleken met andere toppers onder de Griekse eilanden. De hoofdstad Argostoli heeft een haven, maar Sami en Poros aan de oostkust zijn belangrijker geworden. De rond de 40.000 inwoners van het eiland zijn voor Griekse begrippen welgesteld en daarom wat minder gastvrij, ietwat zorgelozer, maar vaak heel muzikaal.

Een bijzonderheid van Kefalonia is dat het er op dit groene eiland zeer sterk naar kruiden ruikt, overal en het hele jaar door. Het westelijk deel beschikt over uitgesproken wouden met dichte plantengroei, evenals het centrale deel dat in tweeën wordt gesplitst door een bergketen met de Enos (1628 m) als hoogste top en begroeid met zeldzame naaldbomen. In de dalen en tegen de hellingen worden vooral druiven en olijven verbouwd. Kefalonia staat bekend om zijn rode en witte wijn, de Robola, zijn honing en de witte kaas Myrzithra. Naast Kefalonia ligt het veel kleinere Ithaki. Net als de andere Ionische eilanden is Kefalonia sterk Italiaans beïnvloed, omdat de Venetianen er 500 jaar verbleven en hun cultuur meebrachten. In de zomermaanden vliegen chartervluchten vanuit Amsterdam op de luchthaven van Kefalonia. Er zijn ook binnenlandse vluchten via Zakynthos naar Athene. Bootverbindingen zijn er vanuit Argostoli en Poros naar het Griekse vasteland en Lefkas en vanuit Sami naar Ithaki, Corfu en Patras op het vasteland en vanuit Pessada naar Zakynthos.

Argostoli en omgeving

De hoofdstad ligt aan een diepe baai (zie afbeelding rechts). Op de noordpunt van de landtong waar de stad op ligt staan twee molens die tot de aardbeving van 1953 aangedreven werden door het zeewater dat hier met duizelingwekkende vaart in een kloof spoelde. Men heeft ontdekt dat de gigantische hoeveelheden water die hier onderaards verzwolgen worden aan de oostkant van het eiland bij Melissani weer terug in zee vloeien. Ten gevolge van de stijging van de kust na de aardbeving zijn de molens nu buiten werking. In het Archeologisch Museum van de stad tref je Minoïsche, Myceense en jongere keramiek, gouden en zilveren voorwerpen uit de Myceense tijd. Aan de overkant van de baai, waarvan de oostkant moerassig is met riet en veel kwakende kikkers, ligt het antieke Pale bij Lixouri. Hier kun je mooie wandeltochten maken naar bijvoorbeeld het klooster Panayia Kypouria, waar gastvrije monniken wonen. De wegen zijn slecht, verbindingen zijn er nauwelijks, het landschap is eenzaam en wild, de klippen steil en de zee is hier gevaarlijk. Aan de zuidkant van het westelijk schiereiland ligt een heel bijzonder strand met rood zand, Xi genaamd.

Het noorden van Kefalonia

De weg die naar het noorden van het eiland leidt is goed. Via Angonas, bij de splitsing naar Lixouri, kom je bij de schitterende Baai van Myrtos. Het witte strand (kleine witte kiezels) van Myrtos Beach, de turquoise kleur van de zee en de stijle kliffen zorgen voor een uitzonderlijke ervaring. Het strand van Myrtos wordt alleen door dagjestoeristen bezocht en heeft verder geen voorzieningen (zie afbeelding inleiding). Het volgende traject tot Assos is spectaculair. De weg slingert hoog boven de zee naar dit kleine vissersplaatsje, waarboven een enorme Venetiaanse burcht de hele omgeving domineert. De weg naar Fiskardo is eveneens goed. Vanuit Fiskardo gaat er in de zomer een bootje naar Lefkas. Assos en Fiskardo bleven gespaard bij de aardbeving van 1953.

Het zuidoosten van Kefalonia

Ook een tocht ten zuidoosten van Argostoli is zeer aan te bevelen. Na een paar kilometer kom je bij de resten van het antieke Krane. Daarna kan men naar de overblijfselen van Kastro, de middeleeuwse vestingstad die ook Ayios Yioryos of San Giorgio heet. Om naar de overige zuidoostkust te gaan moet je altijd de weg via Peratata volgen. Verder oostwaarts kom je door dorpen vol met bloemen en een prachtig groen landschap met olijfbomen en cypressen in het haventje van Kato Katelios. Ten slotte kom je in Skala, een piepklein plaatsje met een mooi strand. De kustweg van Skala naar Poros is niet te berijden, maar je moet weer terug naar de hoofdweg langs de zuidkust. Poros is alleen van belang vanwege de autoveerboot naar Kylinni op het vasteland. Het is eveneens niet aan te raden vanuit Poros dwars door te steken naar het noorden, naar Sami. De weg door het Rode Rotsengebergte is uitgesproken slecht en alleen geschikt voor een wandeltocht. Om Sami te bereiken moet je helemaal terug naar Argostoli.

Drogarati en Melissani

De afstand van Argostoli naar Sami is 24 km. De route gaat eerst over de lange brug over de baai bij Argostoli en klimt dan snel met haarspeldbochten naar een prachtig landschap met veel pijnbomen en bergen. Je hebt hier een magnifiek uitzicht op de Baai van Sami. Links vóór Sami liggen de beroemde druipsteengrotten van Drogarati waar tot op de dag van vandaag nog concerten worden gegeven. Sami zelf is een stil havenplaatsje met wat restaurants en cafeetjes aan de kade. In de bocht van de baai ligt een mooi kiezelstrand. Bij Karavomilos ligt links van de weg het spectaculaire ondergrondse Meer van Melissani. Je kunt met de boot een tochtje maken over het prachtige turquoise en indigo-gekleurde water naar een grot waarvan het plafond is ingestort: de Limni Melissani die diep onderaards in verbinding staat met de waterverzwelgende kloof van Argostili.