Het ongerepte landschap van West-Ierland

Hoe verder je naar het noorden van Ierland trekt, des te ongerepter het landschap en hoe stiller de wegen. Het is de dunstbevolkte regio. In The Burren rijzen de indrukwekkende Cliffs of Moher loodrecht uit zee op. In Connemara zijn de uitgestrekte turfvelden en vergezichten opvallend. Hier zijn mooie wandelroutes uitgezet. De voor Ieren heilige berg Croagh Patrick (zie foto links) wordt jaarlijks door duizenden Ieren beklommen. De mooiste stranden van Ierland liggen in het uiterste noordwesten.

Het maanlandschap van The Burren

Shannon Airport is voor wie de westkust wil verkennen -dat wil zeggen The Burren in het graafschap Clare en Connemara in het graafschap Mayo- de aangewezen luchthaven. Bovendien ligt Bunratty Castle op nog geen 10 km van het vliegveld. Bunratty is één van de topattracties van de Ierse toeristenindustrie. Het hele jaar door worden er massaal bezochte 'middeleeuwse' banketten gehouden. Veel rustiger is het bij het Craggaunowen Centre waar in een moerassig gebied een prehistorisch dorpje is geconstrueerd. Ook al zul je er niet de enige bezoeker zijn, de veel bezongen en spectaculaire Cliffs of Moher (zie afbeelding rechts) mag je niet missen. Ze rijzen ruim 200 m stijl uit zee op. Vanuit Ennis is het via de N85 een kleine drie kwartier, maar nog mooier is de R476 over Corofin. Deze vormt de zuidelijke begrenzing van The Burren. De naam betekent in het Iers 'grote rots', maar dan wel een rots met een oppervlakte van 250 km²! Het karstgesteente van The Burren zorgt voor een intrigerend maanlandschap, waarin onderaardse rivieren op wisselende plaatsen tijdelijk meren vormen, zogeheten turloughs. Een gedeelte van The Burren is nationaal park. Wandelaars wordt aangeraden the Burren way te nemen, een wandelroute van Liscannor naar Ballyvaughan (42 km), die er dwars doorheen loopt. In Ballyvaughan heerst in de zomer grote drukte vanwege de bescheiden prehistorische Aillwee Cave.

De weidse vergezichten van Connemara

Galway is één van die stadjes waar je als reiziger graag wat langer zou willen blijven. Niet alleen omdat het een gezellige studentenstad is, maar ook omdat het bekend staat als Ierlands culturele hoofdstad. In de vele theaters is altijd wel iets te doen: van film- tot muziekfestivals en een singing pub vind je zo. Wereldberoemd zijn de Galway Races in de laatste week van juli op Ballybrit, een racebaan 3 km buiten de stad. Dan draait het leven in Galway een week lang alleen om paarden, geld en drank. Galway is het vertrekpunt voor een tocht door Connemara, één van de meest fascinerende landstreken van Ierland. De weg langs Galway Bay voert aanvankelijk door een vriendelijk landschap met meren en meertjes, afgewisseld door lage, met gras begroeide heuvels en afgegraven turfvelden (zie afbeelding links). Later zal Connemara zijn ware aard laten zien: ruig, verlaten, onherbergzaam. Eén van de beste stopplaatsen is Clifden. In Market Street is het Connemara Walking Center gevestigd, waar je kunt inschrijven voor een begeleide wandeling met een archeoloog. In het Nationaal Park Connemara kun je ook goed wandelen. Informatie daarover krijg je in het bezoekerscentrum, waar ook een interessante expositie is over het ontstaan van het veenlandschap.

Croagh Patrick: Ierlands heilige berg

Jaarlijks beklimmen tienduizenden Ieren devoot de nabij het stadje Westport in het graafschap Mayo gelegen 764 m hoge Croagh Patrick op zoek naar immateriële zegeningen (zie kaart rechts). In de middeleeuwen legde de katholieke kerk misdadigers als straf de beklimming van de Croagh Patrick (Iers: Cruach Phádraig) op. Op blote voeten, wel te verstaan. Op de top bracht de later heilig verklaarde missionaris Patrick ooit 40 dagen biddend en vastend door tot heil der mensheid. Wie de 4 km lange tocht over geitenpaden, gevaarlijke rotsblokken en losse steenslag wist te volbrengen en er bovendien weer in slaagde gezond en wel naar beneden te komen, werd absolutie (kwijtschelding van zonden) verleend. Tegenwoordig heeft de beklimming van de St. Patrick meer een toeristisch karakter. Iedere laatste zondag van juli (Reek Sunday) vindt hier een pelgrimstocht plaats waarbij ca. 25.000 pelgrims de tocht naar boven maken, velen blootvoets. Het beste startpunt is het Visitor's Center, waar je zelfs kunt douchen. Echte pelgrims leggen eerst het 32 km lange Patrick's Pad af dat ten zuidoosten van de berg richting Ballintubber loopt. Het is geen gemakkelijke klim. Een wandelstok en stevige schoenen zijn aan te bevelen. Het is nergens vlak en overal liggen, soms manshoge, keien. De laatste anderhalve kilometer naar de top is het zwaarst en bestaat uit losse keien en kiezelgruis. Boven geniet je bij helder weer van een adembenemend uitzicht over Clew Bay. De tocht omhoog neemt gemiddeld 2 uur in beslag, omlaag anderhalf uur.

De verlatenheid van Sligo en Donegal

De twee meest noordwestelijke graafschappen Sligo en Donegal behoren tot de dunstbevolkte van Ierland. Tussen de Ox Mountains van County Sligo en het Blue Stackgebergte van het graafschap Donegal strekken zich met heide begroeide heuvels uit. Daartussen liggen heldere meren, die landinwaarts overgaan in sompige veengronden en daarna verzinken in inktzwarte turfvelden. Deze verlatenheid inspireerde destijds de beroemde Ierse dichter William Yeats en tegenwoordig wandelaars en fietsers. Hoe noordelijker, des te mooier en schoner de stranden: langs de kust van Sligo en Donegal strekken zich tientallen stranden uit. In Sligo Town bevindt zich het Yeats Museum en bij Donegal Town, richting Ballyshannon, ligt Donegal Craft Village, een uniek kunstenaarsdorp waar je niet-alledaagse souvenirs kunt kopen.

Dit artikel is onderdeel van de driedelige special Vakantietips voor Ierland.