Vakantiebestemmingen Frankrijk: Cevennen

In de spectaculaire rivierkloof van de Tarn zijn de campings in juli en augustus overvol, maar wie een paar honderd meter hoger wandelt of fietst over de dunbevolkte hoogvlakten, de 'causses', heeft de ruige natuur vaak voor zich alleen. Rust is ook troef in de middeleeuwse dorpjes en op de wat eenvoudiger campings aan de Lot en de Tarn ten westen van Millau. Een bezoek aan één van de grotten, een bergwandeling, een fietstocht of kanoën op de Tarn zijn de leukste activiteiten.

Kenmerken Cevennen

Het middelgebergte Cevennen (Fr.: Cévennes) is het zuidelijkste deel van het hooggelegen Centraal Massief en voor het merendeel tussen de 800 en 1200 m. hoog, maar de Mont Lozère (1699 m.) en de Mont Aigoual (1567 m.) zijn echte toppen. Het is een gebied van onvruchtbare kalksteenplateaus, waarin rivieren diepe kloofdalen hebben uitgeslepen. Op deze 'causses' groeien weinig bomen, wel veel lavendel, distels en gras. Lange tijd was de schapenteelt de enige vorm van bestaan, nu is het toerisme een groeiende bedrijfstak. Van de schapenmelk worden de bekende roquefortkazen gemaakt, die je in de grotten van Roquefort-sur-Soulzon kunt zien rijpen. Het klimaat op de 'causses' is even ruig als het land: heet met zware onweersbuien in de zomer, ijskoud in de winter. Alleen in het zuiden zijn de bergen en heuvels bebost, waardoor het landschap vriendelijker oogt.

De spectaculaire Tarnkloof

De Gorges du Tarn is, met zijn loodrechte, geelrode en donkerbruine rotswanden, de grootste attractie van het gebied. Van Florac loopt een smalle kronkelweg door de kloof naar Le Rozier, waarop zich in juli en augustus auto's, busjes met kanotrailers en waaghalzen op de fiets verdringen. Bizarre rotsklompen, kasteelruïnes en tegen de rotswand geplakte dorpjes maken deze rit ondanks de drukte de moeite waard. De kastelen van Castelbouc en Pradès en het dorpje St. Chély zijn schitterend, evenals het middeleeuwse Ste. Enimie, dat met zijn nauwe straatjes en grijze natuurstenen huizen langzamerhand een museumdorpje is geworden. De mooiste rotsformaties zie je vanaf het water. In bijna elk dorp en op verscheidene campings kun je kano's huren en een traject van 6 tot 17 km. door de kloof peddelen. Hartje zomer staat het water zo laag dat de tocht zeker niet te wild wordt. Onderweg kun je picknicken op de vele kiezelstrandjes. Vanaf La Malène kun je met een motorboot door het mooiste en smalste stuk van de kloof naar Les Vignes varen. Vanaf de hoge kloofranden heb je prachtige uitzichten, zoals bij het Point Sublime (zie foto inleiding) en de Roc des Hourtous. Ronduit spectaculair is een afdaling vanaf de oostrand naar Les Vignes of La Malène, over smalle weggetjes met vele haarspeldbochten.

Een verblijf in de kloven

In de Gorges du Tarn liggen tientallen campings, de meeste direct aan de drukke weg en enkele aan de rustige overkant, bereikbaar via een smalle brug. De zon laat zich overigens in de smalle kloof alleen tussen ruwweg elf en vijf uur zien. Grotere luxere campings liggen ten noorden van Millau. Als je in een hotel logeert, zijn Florac, Ste. Enimie en Le Rozier de leukste, zij het geen rustige verblijfplaatsen. Wie afzondering wenst, kan kamers en mini-campings vinden op (afgelegen) boerderijen op de Causse Méjean en de Causse Noir.

Minder lang en minder bekend dan de Gorges du Tarn, maar zeker niet minder indrukwekkend, zijn de kloven van de Jonte met het uitzichtpunt Les Terrasses du Truel en de Dourbie met zijn loodrechte wanden van de canyon. De populairste verblijfplaats aan de Jonte is het gezellige, maar erg drukke Meyrueis. Nant en St. Jean-du-Bruel zijn gemoedelijke, veel rustiger dorpen aan de Dourbie. Ook het dal van Trévezel is de moeite, waarbij je zeker even in het minuscule vestingdorpje Cantobre moet kijken. In de verstilde gehuchten Dourbies en Trèves zijn eenvoudige dorpshotels en kampeerterreinen voor pure rustzoekers.

Overige bezienswaardigheden

Stedenschoon, pretparken en grote musea zoek je in de Cevennen tevergeefs. De natuur is hier de bezienswaardigheid, zowel boven als onder de grond. Zo zijn er grotten met fraaie druipsteenvormen. De grootste zalen en helaas ook de grootste drukte vind je in Aven Armand en de Grotte des Demoiselles; vooral de laatste is opzienbarend, omdat je er van bovenaf langs de trappen in een enorme zaal afdaalt. In de grot van Trabuc staat een 'leger' van duizenden kalkpilaartjes als soldaten in slagorde. Mooi vanwege zijn rose, witte en oranje druipsteen is de grot van Dargilan. Door de Abîme de Bramabiau zoekt de rivier Bonheur bulderend zijn ondergrondse weg en de bezoekers komen vaak niet helemaal droog buiten.

Bovengronds heeft de nooit aflatende wind de rotsen verweerd tot bizarre vormen, zoals de bogen bij St. Pierre-des-Tripiers en de stenenchaos van Montpellier-le-Vieux. Je kunt een wandeling maken langs de rotsen die op een clownskop of een olifant lijken of plaats nemen in een comfortabel treintje. Millau, Rodez, Mende en Anduze hebben oude centra, waar je een paar uur gezellig kunt doorbrengen. In de granieten huisjes van het goed bewaarde vestingstadje La Couvertoirade zitten handwerkwinkeltjes en restaurants. Veel kleiner en minder door toeristen beroerd is de vesting La Garde Guérin bij Villefort. Leuke uitstapjes voor groot en klein zijn het wolvenpark van Gévaudan en het bizonreservaat op de Causse Noir, ten zuidwesten van Meyrueis. Ook leuk voor kinderen is het stoomtreintje dat enkele keren per dag rijdt tussen Anduze en St. Jean-du-Gard. Voor watersporten zoals surfen en zeilen is het Lac de Pareloup aan te bevelen. Er zijn tal van campings met eigen strandjes aan het meer. In de nabijgelegen dorpen is niet veel te beleven. Je bent dus aangewezen op de voorzieningen van de campings.

Viaduc de Millau

Sinds eind 2004 is Millau voor toeristen die per auto door Midden-Frankrijk naar het zuiden rijden geen obstakel meer. Toen werd de viaduc de Millau in gebruik genomen. Voor die tijd moest het vakantieverkeer richting Middellandse Zee kronkelend over haarspeldbochten langs de flanken van de Tarnvallei naar beneden en aan de andere zijde van de rivier op dezelfde wijze weer omhoog door Millau. Het viaduct is een bouwkundig hoogstandje. Met een lengte van 2,5 kilometer over de Tarnvallei en een hoogste pijler van 343 meter was het destijds de hoogste en langste meervoudige tuiconstructie ter wereld. Hiermee is een snellere verbinding tot stand gebracht van de A75 tussen Clermont-Ferrand en de A9 richting Spanje.