Tourist traps: Opmerkelijke toeristische valkuilen

In Nederland zul je niet gauw een kaasmarkt bezoeken of een dagje Volendam doen, tenzij je buitenlandse gasten hebt. Maar in het buitenland kunnen we het vaak niet laten om de zogenaamde 'tourist traps' op te zoeken. Het zijn trekpleisters die nauwelijks iets bezienswaardigs of culturele en historische waarde hebben, maar toch een zekere aantrekkingskracht vanwege de naamsbekendheid. In dit artikel zetten we de tien opmerkelijkste toeristenvallen op een rijtje.

De aantrekkingskracht van een toeristenval

De paradox is dat 'tourist traps' vaak iets leuks of unieks hebben, anders zouden we er niet heen gaan. Wat maakt een op zich weinig bijzondere attractie tot een toeristenval? Meestal wordt een plaats of product met veel tamtam aangeprezen zonder dat het echt bezienswaardig of authentiek is. En niet zelden is er sprake van geldklopperij. Zo zijn klompen uit de souvenirwinkel stukken duurder dan bij het plaatselijke tuincentrum. Hier volgt een opsomming van de tien opvallendste valkuilen wereldwijd.

Las Vegas

Venetië, Elvis Presley, de piramides, de Eiffeltoren, de skyline van New York en de huwelijken (die zijn wel echt) - bijna álles is nep in Las Vegas, gelegen in de woestijn van Nevada. Het is het paradijs voor de rich and famous, of beter, voor hen die dat willen worden. De stad met bizarre casino's is voor gokkers met dollartekens in de ogen helaas veelal een fata morgana. Maar wie voor een habbekrats (soms voor nog geen honderd dollar per nacht) wil baden in luxe in een vijfsterrenhotel is hier wel aan het goede adres.

Het monster van Loch Ness

Mysterieuze legendes doen het altijd goed. Voor je het weet sta je voor tien pond aan boord van de Nessie Hunter het meer van Loch Ness in Schotland af te speuren om het monster met giraffennek te spotten (zie afbeelding inleiding). Mocht het monster zich niet één-twee-drie vertonen, dan kun je het nabijgelegen Monster Exhibition Center bezoeken. Daar hangen muren vol met foto's waarvan bewezen is dat ze fake zijn.

Toeristentango in Buenos Aires

Buenos Aires is onlosmakelijk verbonden met Carlos Gardel en Astor Piazzolla, maar de hoogtijdagen van de tango liggen halverwege de vorige eeuw. Toch verwachten toeristen niets minder dan gepassioneerde tango's op de trottoirs van Buenos Aires. Twee toeristische straten in La Boca, een armoedige arbeiderswijk, staan vol met terrassen en zijn 'the place to be' voor toneel, tango en dure slobberwijn. Goede wijn en dramatische tango's zijn verderop in de stad te vinden, gewoon in de tangocafé's (gratis toegang). Een bekend tangocafé is bijvoorbeeld Los 36 Billares.

Parijse portrettekenaars

Op Place du Tertre waar ooit Picasso rondliep, staan tientallen portrettekenaars die toeristen overhalen om zich te laten vereeuwigen. Met potlood schetsen ze gehaast de eerste contouren van je gezicht, terwijl ze je ervan proberen te overtuigen dat je niet hoeft te betalen als het resultaat je niet bevalt. Ben je niet zo gehaaid als de kunstenaar, dan kost een slecht lijkende tekening al snel tussen de vijftig en tachtig euro.

Het middelpunt van Europa

Waar het geografisch middelpunt van Europa ligt hangt er maar net vanaf welke definitie van Europa is gebruikt. Vandaar dat er nogal wat plekken zijn die met trots claimen precies hét hart van Europa te zijn. In België, Wit-Rusland, Oekraïne, Slowakije en Polen staan monumenten die suggereren dat daar het exacte midden van ons continent is. Ook in Litouwen staat bij het dorp Purnuškės ten oosten van de hoofdstad Vilnius een gedenknaald met zelfs een museum (zie afbeelding rechts). Het Franse Nationaal Geografisch Instituut heeft berekend dat sinds de toetreding van Roemenië en Bulgarije het middelpunt van de EU in Duitsland ligt, namelijk in Gelnhausen bij Frankfurt am Main. De vraag is waarom je überhaupt het midden van Europa zou willen opzoeken. Een bezoek aan Gelnhausen is desalniettemin de moeite waard, maar dan vooral vanwege de mooie ligging en het oude stadscentrum.

Kaasmarkten

In een aantal Nederlandse plaatsen als Alkmaar en Gouda worden 's zomers kaasmarkten nagebootst. Het handjeklapritueel van de kaasdragers in witte pakken met linten wordt zelfs in het Japans uitgelegd, zonder dat er ook maar een echte deal wordt gesloten. Omsingeld door marktkramen met dure klompen en kleine kaasjes behoren de kaasmarkten tot Nederlands grootste toeristenfuiken.

De Gouden Driehoek

Het drielandenpunt tussen Thailand, Laos en Birma, de zogenaamde Gouden Driehoek, is zo'n beetje de noordelijkste uithoek van Thailand. Deze grens is berucht vanwege de papaverteelt en de handel in heroïne. De markten in Mae Sai en Chiang Rai zijn schreeuwend duur en liggen vol nepspullen. De grens met Myanmar (het vroegere Birma) mag je maar voor een paar uur oversteken, de grensovergang met Laos ligt niet eens in de Gouden Driehoek. Bespaar jezelf de lange reis vanuit Bangkok en stap voor het authentieke Thailand ergens halverwege uit.

Stukje Berlijnse Muur

Het laatste deel van de Berlijnse Muur staat symbool voor een stuk bizarre historie. De muur is na de val in 1989 grotendeels gebruikt voor de aanleg van wegen, slechts een paar stukken zijn verkocht aan musea en eigenlijk is er dus weinig tastbaars over. Maar toeristen snakken naar een stukje muur als ze toch in Berlijn zijn. Niet alleen op internetveilingen wordt er flink geboden, ook de souvenirwinkels liggen vol met beton. Voor een stukje nepmuur moet je al gauw enkele tientjes neertellen. Volgens kenners wordt er veel namaak verkocht, maar toch rollen weinigzeggende echtheidscertificaten uit printers - als er maar betaald wordt (zie afbeelding rechts).

Provençaalse olijfolie

Ambachtelijke producten, liefst op een markt, zijn buitengewoon populair. Hoewel olijfbomen het in de Franse Provence minder goed doen dan de lavendel, verkoopt men graag ambachtelijke huile d'olive. Uit een onderzoek van de Franse consumentenorganisatie bleek dat bijna alle flesjes goedkope Spaanse olie bevatten van belabberde kwaliteit.

Venetië

In Venetië is het heel moeilijk om niet in de val te lopen. Voor een espresso die in de rest van Italië aan de toog niet meer dan een euro kost, betaal je op een terras van het San Marcoplein soms € 14,-. Restaurants schrijven op grote borden hun toeristenmenu, goedkoop eten waar de rest van Italië zich voor schaamt. En een zingende gondelier vraagt al snel € 150,- voor een boottochtje.