InfoNu.nl > Reizen en Recreatie > Diversen > Israël werkvakantie: kibboets Hulda

Israël werkvakantie: kibboets Hulda

Israël werkvakantie: kibboets Hulda Tot tweemaal toe heb ik mijn werkvakantie doorgebracht in kibboets Hulda, in de buurt van Rechovot waar mijn Israëlische vriendin Merav woonde. Ik verbleef in kibboets Hulda in de jaren '80, dezelfde kibboets waar de Israëlische schrijver Amos Oz ooit dertig jaar woonde. Het was voor de tweede keer dat ik in een kibboets werkte tijdens mijn studie. De eerste keer was in kibboets Mashabei Sadeh in de Negev woestijn.

Beroemde kibboets vrijwilligers

Dat de kibboets niet slechts een plek is voor linkse softies, blijkt wel uit het feit dat de meeste luchtmacht piloten van het Israëlische leger afkomstig zijn uit de kibboets. Vroeger kwamen ook de meeste officieren uit de kibboets. Tegenwoordig worden de hoge baantjes in het leger bezet door relatief veel religieuze Joden die de pioniersmentaliteit van de kiboetsnik hebben overgenomen.

Ook onder kibboets vrijwilligers zijn mensen die de top hebben bereikt. Meestal bestaat het idee dat vrijwilligers nogal vrije types zijn die hun werk niet zo serieus nemen en vooral naar de kibboets komen om lol te trappen. Misschien geldt dat wel voor een aantal vrijwilligers. Vooral degenen die net school hebben verlaten en van de vrijheid willen genieten. Vaak is de kibboets een startpunt voor of tussenstop van een lange wereldreis. Natuurlijk speelt vrijheid een belangrijke rol, maar nog belangrijker is de zoektocht naar uitdaging. De kibboets kan daarbij mooi als uitvalsbasis dienen. Dit komt mede door de aanwezigheid van vrijwilligers uit vele verschillende landen. Wanneer je een leuk persoon treft uit bijvoorbeeld Argentinië dan kan je afspreken hem/haar tijdens je wereldreis te bezoeken in het vaderland. Maar ook zonder dit soort contact is de kibboets een mooi vertrekpunt. Israël ligt prachtig gelegen tussen Europa, Azië en Afrika. Velen trekken dan ook naar Egypte, Jordanië, India en andere landen in het Verre Oosten.

Opvallend is dat veel personen die na hun kibboets tijd beroemd zijn geworden veelal acteur zijn geworden. Of de kibboets daar invloed op heeft gehad is moeilijk te beoordelen. Soms werd er weleens geacteerd door vrijwilligers. Maar het is echt niet zo dat dit de dagelijkse praktijk was. Hieronder volgen een paar persoonlijkheden:

  • Jerry Seinfeld, Amerikaanse komediant en ster in de televisie komedie "Seinfield" was vrijwilliger in Kibboets Sa'ar in 1971.
  • Sacha Baron Cohen, die bekend staat om zijn rollen van Ali G en Borat was vrijwilliger in kibboets Rosh HaNikra eind jaren 1980.
  • Sigourney Weaver, Amerikaanse actrice die figureerde in de Alien series, was vrijwilligster in een kibboets voor enkele maanden op de leeftijd van 18 in 1967.
  • Simon Le Bon, de leadzanger van Duran Duran, was vrijwilliger in kibboets Gvulot. Het eerste album bevat een nummer dat Tel Aviv heet.
  • Sandra Bernhard, de Amerikaanse komediante, actrice, schrijfster en zangeres, was vrijwilligster in kibboets Kfar Menachem toen ze 17 was in 1972.
  • Debra Winger, de Amerikaanse actrice en ster van "An Officer and a Gentleman", was vrijwilligster toen ze 25 was in 1967.
  • Bob Hoskins, de Britse acteur en de ster in "Who Framed Roger Rabbit", was vrijwilliger in Kibboets Zikim op de leeftijd van 25 in 1967.

Mijn tijd in kibboets Hulda

eerste keer

Kibboets Hulda kende ook een beroemd personage. De schrijver Israëlische Amos Oz heeft er dertig jaar gewoond (tot 1986). Toen ik in Hulda arriveerde was Oz al vertrokken. Ik heb hem dus helaas nooit ontmoet. Maar ik was ook niet speciaal voor hem gekomen. De reden dat ik in Hulda terecht kwam was omdat mijn vriendin Merav in Rechovot woonde, een stad op zo'n tien kilometer van de kibboets vandaan. Mijn verblijf in de kibboets beperkte zich dan hoofdzakelijk tot de werkuren. Daarna verbleef ik meestal in Rechovot. Toch heb ik wel mooie herinneringen aan de kibboets vooral in het eerste jaar. Ik heb er verschillende karweitjes gedaan, zoals het bouwen van een loopbrug over een snelweg bij het sportcomplex Winegate acht kilometer ten zuiden van Netanja. In die tijd was het nog mogelijk voor Palestijnen om in Israël te werken. Een paar van hen kwamen uit de Gaza-strook en de Westelijke Jordaanoever. Zij verbleven op het terrein waar ook de volunteers bivakkeerden. Ik ging redelijk veel met ze om. De kibboets leden deden dat veel minder. Ook wel begrijpelijk omdat de Eerste Intifada in 1987 was uitgebroken en de spanning tussen Joden en Palestijnen flink was toegenomen. Toen één van de Palestijnen (Machmoed) me uitnodigde om naar Gaza mee te gaan voor een weekend weigerde ik echter beleefd. Hoewel ik hem vertrouwde, vertrouwde ik de situatie in Gaza niet. Zeker als Jood zou je daar niet veilig zijn geweest. Zelfs in de kibboets was het oppassen geblazen. Ik herinner me nog dat Machmoed onaangekondigd wat Palestijnen had uitgenodigd. Een kibboetsnik was daar zeer kwaad over en kafferde Machmoed uit. Ik zie nog de angst in de ogen van Machmoed. Het deed pijn om te zien. Maar ja, de kibboets kon zich natuurlijk niet veroorloven dat extremisten een aanslag zouden gaan plegen. Hoe het nu met Machmoed gaat weet ik niet. In Israël werken is uitgesloten en het leven in Gaza is bepaald geen pretje. Ik hoop er maar het beste van. Ondanks dat ik veel naar mijn vriendin in Rechovot ging, had ik tamelijk goed contact met de andere vrijwilligers en de Israëlische jongeren die in de kibboets woonden. Met die laatsten speelde ik veel basketbal op het sportveld van de kibboets. We leefden ons helemaal uit in de zwoele avondlucht en verloren heel wat vocht. De vrijwilligers ontmoette ik vooral tijdens het werk, in de eetzaal en op het zwembad. Ze kwamen overal vandaan: Australië, Spanje, Engeland, Nederland. Kortom een prettig gezelschap waarmee ik goed kon opschieten.

tweede keer

Het jaar daarop was ik weer in Hulda. Mijn hoofdwerkzaamheden betroffen ditmaal het in orde maken van het sportveld van de kibboets, voor de sportdag die gehouden zou worden voor de militaire politie uit heel Israël. Natuurlijk kon niet iedereen van de militaire politie opdraven, maar er waren zeker zo'n 1500 soldaten aanwezig. Hoogtepunt van de dag voor mij was het laag over scheren van een F-16 in enkele luttele seconden tijd. De Palestijnen, die vorig jaar nog in de kibboets verbleven, waren overigens niet meer in de kibboets te bekennen en maakten dit spektakel niet mee. Zij zouden later nog wel in aanraking komen met de Tsahal (het leger) op een wat minder prettige manier. Israël had maatregelen genomen om zoveel mogelijk Palestijnen uit Israël te weren. Geleidelijk aan zouden steeds meer werknemers uit het Verre Oosten en Roemenië hun plaats innemen. Maar ook het aantal volunteers zou naar een dieptepunt zakken. In 2001 waren er in geheel Israël nog maar 100 vrijwilligers bereid om in de kibboets te werken. Gelukkig is de laatste jaren weer sprake van een groei.

Ligging Hulda

De ligging van Hulda, nabij Rechovot en het 30 kilometer verderop gelegen Tel Aviv, maakte de kibboets geschikt als uitvalsbasis voor uitstapjes. Zelfs Jeruzalem ligt redelijk dichtbij. Ik had dus veel mogelijkheden om 's middags en 's avonds uit te gaan. (Mijn eerste verblijf in kibboets Mashabei Sadeh een paar jaar daarvoor, had veel minder mogelijkheden om erop uit te trekken naar een grote stad, m.u.v. Beer Sjeva (zie hier)). Tel Aviv was natuurlijk aantrekkelijk vanwege haar strand en de vele winkels en café's waar Merav en ik veelvuldig naar toe gingen. Ook zijn er aardige musea te bezichtigen. Jeruzalem was uiteraard als geheel al een bijzondere bezienswaardigheid. Vooral de Oude Stad trok me aan. Maar het meeste was ik in Rechovot te vinden bij Merav thuis. Zij had trouwens nog familie zitten in kibboets Kfar Blum in het noorden van Galilea, dus daar konden we ook een paar dagen blijven. Deze kibboets zou het jaar daarop mijn nieuwe plek worden.

Situatie nu in Hulda

Hoe de situatie nu in Hulda is, is moeilijk voor mij in te schatten. Ik heb er geen contacten meer. De kibboetsiem zijn in de loop der jaren enorm veranderd. Meestal wordt alleen nog in het weekend samen gedineerd. Voor het overige zijn de gemeenschappelijke nederzettingen geprivatiseerd en is het ieder voor zich. Zo zal het ook wel met Hulda zijn vergaan. Of er nog vrijwilligers worden aangenomen is me ook onduidelijk. Maar als dat zo is, dan raad ik jongeren aan de kibboets zeker te bezoeken. Mochten er geen vrijwilligers worden aangenomen dan zou ik toch langs gaan omdat ze tegenwoordig wijn produceren en er een glas wijn drinken lijkt me zeker geen slecht idee.

Meer informatie: Startpagina - Toerisme Israël.
© 2008 - 2017 Etsel, het auteursrecht van dit artikel ligt bij de infoteur. Zonder toestemming van de infoteur is vermenigvuldiging verboden.
Gerelateerde artikelen
Websites kibboetsiem: websites van kibboetsen in IsraëlWebsites kibboetsiem: websites van kibboetsen in IsraëlOp deze lijst geven we u de websites van kibboetsiem in Israël. Niet elke kibboets heeft een website, vandaar dat hier s…
Kibboets hotels: Golan Hoogvlakte & GalileaDe Israël-Kibboets Hotels is het grootste netwerk van hotels, vakantiedorpen en landelijke verblijven. Er bevinden zich…
Kibboets hotels: Kust, Jeruzalem, Dode Zee, EilatOveral in Israël bevinden zich kibboets hotels. Dit zijn hotels die in een landelijke omgeving liggen. In dit artikel aa…
Israël werkvakantie: kibboets Kfar BlumIsraël werkvakantie: kibboets Kfar BlumKibboets Kfar Blum was mijn vierde verblijf in een kibboets. Tweemaal daarvoor had ik gezeten in kibboets Hulda en de al…
Boekrecensie: Moord in de kibboets - Batya GurMoord in de kibboets is een spannende Israëlische klassieke detective (whodunit) van Batya Gur uit 1998 (reza bakiboets,…
Bronnen en referenties
  • Wikipedia

Reageer op het artikel "Israël werkvakantie: kibboets Hulda"

Plaats een reactie, vraag of opmerking bij dit artikel. Reacties moeten voldoen aan de huisregels van InfoNu.
Meld mij aan voor de tweewekelijkse InfoNu nieuwsbrief
Reacties

Jan, 26-02-2015 11:37 #2
Leuk geschreven. Ik ben zelf in 1974 in Hulda geweest. Ong 1 1/2 jaar. De namen die je noemt komen mij bekend voor bv Machmoed, ook hij heeft me gevraagd om mee te gaan naar zijn ouderlijk huis in Gaza en ik ben toen wel gegaan ondanks dat mij afgeraden werd door de kibboetsiem. Wat we toen al opviel was dat de kibboetsiem erg afstandelijk deden tegenover de Palestijnen die al vele jaren op de kibboets werkten. Dat viel me echt tegen. de spanning in Israel was er wel. Ze waren nog aan het vechten in de Golan. Dus ik snapte het wel maar als iemand al zolang daar werktÖ?
Ik heb daar verder een geweldige tijd gehad. de kibboets was nog echt in opbouw en de eetzaal was in aanbouw. Toentertijd was het contact met de kibboetsiem prima. We hadden elkaar nodig. Het was hard werken 6 dagen en soms 7 dagen per week maar heb ook de tijd genomen om het land te ontdekken. Lekker op het strand in Sharm-el-Sheikh waar toen alleen nog bedoeïenen woonden en het verder kaal was en uitjes van de kibboets. Ook vaak naar Tel Aviv en Jeruzalem. Mooie tijd gehad en moet er nog vaak aan denken. Heb laatst mijn brieven terug gevonden uit die tijd en dat was grappig hoe ik toen dacht.

Mai, 29-04-2011 18:00 #1
Ik las vandaag je relaas over je tijd in Hulda. Ik probeer via google weer contact te krijgen met een paar mensen die ik daar indertijd heb ontmoet. Maf om dan jouw verhaal tegen te komen. Ik was er in 1986, voor bijna een jaar, en vlak daarna brak de eerste intifada uit. Ik denk dat ik dezelfde Mahmoud ken die jij noemt, dat was een aimabel persoon, die ook makkelijk contact legde met de volunteers. Een jaar later ben ik terug geweest voor een vakantie, en toen al was de sfeer flink veranderd. Veel angst en achterdocht. Ik heb nog altijd een zwak voor Israel, heb daar echt een geweldige tijd gehad. Heb indertijd ook overwogen om me er te vestigen, maar durfde het toch niet op het laatst.

Infoteur: Etsel
Laatste update: 30-11-2015
Rubriek: Reizen en Recreatie
Subrubriek: Diversen
Bronnen en referenties: 1
Reacties: 2
Schrijf mee!