Bretagne: les landes du Liscuis

Zin in een avontuurlijke wandeling met een vleugje geschiedenis? U bent in Bretagne, in de Côtes d'Armor? Begeef u dan naar de landes du Liscuis, nabij Mûr-de- Bretagne. U wandelt naar boven op een smal pad tussen de rotsen en komt uit op een reeks van drie hunebedden. Onderweg ziet u steekbrem en heide en geniet u van prachtige vergezichten. Beneden in de vallei bevindt zich de Gorges de Daoulas met de gelijknamige rivier.

Les landes du Liscuis

De landes du Liscuis bevinden zich nabij het meer van Guerlédan, dichtbij het dorpje Mûr-de-Bretagne. Het maakt deel uit van het dorpje Laniscat. Dit dorp en het meer bevinden zich in de Côtes d'Armor, in het centrum van Bretagne. Om bij de landes du Liscuis te geraken rijdt u Mûr-de-Bretagne uit richting Gouarec en de abdij Bon-Repos. Voorbij de abdij Bon-Repos neemt u de eerste straat rechts, richting Gorges de Daoulas en landes du Liscuis, aangegeven door gele letters op blauwe rechthoekige bordjes. Stoppen kan u op de baan, nabij een bord dat u op uw linkerkant vindt.

Een korte of een lange wandeling

De korte wandeling
Naast het bord begint een wandeling van ongeveer 8 kilometer die zo'n drie uur duurt. U loopt het smalle padje op naar boven en kiest de rechterkant. U volgt de tekens van de GR, rood met wit en let goed op de pijlen. U loopt naar omhoog tussen de rotsen, waar u soms overheen moet klauteren. Gevaarlijk is het niet echt, maar u moet wel een beetje conditie hebben en goed opletten. Ook met kinderen vanaf een jaar of zes is het prima te doen, zij vinden het heerlijk om tussen de rotsen naar boven te gaan. Plots komt u boven aan en hebt u een schitterend zicht over de vallei en de naburige heuvels. Beneden bevindt zich de Gorges de Daoulas, met daarin een riviertje, de Daoulas, waarin liefhebbers forel kunnen vissen. De spitsen van schist bieden mogelijkheden tot het maken van schitterende foto's. Bij goed weer met een schitterend blauwe lucht, anders met een beetje mist en donkere wolken. In Bretagne is het immers meerdere keren per dag goed weer, wat betekent dat het er ook wel eens geregeld kan regenen. Overal vindt u purperen heide, varens, mossen in alle tinten groen en gele steekbrem. Misschien hebt u zelfs geluk en ziet u een pieper, een bruin vogeltje. Donkerbruin vanboven en beige met bruine vlekjes op zijn buik. Zijn favoriete plekje is op een takje van de steekbrem. U loopt nu op een tamelijk recht stuk, omgeven door rotsen en planten. U komt dan aan een splitsing met een houten wegwijzer. Rechts ziet u een bord staan met uitleg over de hunebedden (allées couvertes). Ga rechtdoor en u komt bij een eerste hunebed. Van dit exemplaar schiet niet zo heel veel over. Loop verder en u komt bij een tweede exemplaar, veel beter bewaard. Nog een beetje verder bevindt zich het derde exemplaar.

De lange wandeling
U kan verder lopen voor de lange wandeling, die naar het dorp Laniscat leidt. Doet u de wandeling volledig, dan doet u 11 kilometer en moet u dik vier uur rekenen. U komt dan voorbij een oude Romeinse weg, die Carhaix met Loudéac verbond. Verder bevindt zich ook de kapel van Rosquelfen uit de 15de eeuw en een Bretoens kruisbeeld uit de 16de eeuw. Via een groeve waar schist werd uitgegraven komt u terug bij de hunebedden uit. Deze verlenging is dus een dikke drie kilometer lang.

Kort en lang terug samen
Vanop dit punt bij de hunebedden loopt u naar de splitsing. Op de richtingaanwijzer neemt u de weg naar de abdij van Bon-Repos. Iets verderop slaat u linksaf en gaat u langs een klein weggetje terug naar beneden. Naast deze weg staan taxusstruiken. Deze struik is giftig en toch kan men er een substantie uithalen die erg nuttig is voor de bestrijding van kanker. Van de oudheid tot de Middeleeuwen werd het hout gebruikt om er bogen van te maken. Vandaag wordt het nog gebruikt in de meubelmakerij en om te sculpteren, omdat het hout goed bewerkbaar is. Wanneer u het taxusweggetje uit bent, komt u op een weggetje. U volgt dit een tijdje en gaat dan terug naar links. U volgt nu het spoor van "Le petit train des Côtes-du-Nord". Dit stoomtreintje verbond Carhaix met Saint-Méen-le-Grand. Het stuk tussen Loudéac en Rostrenen werd geopend in 1902 en werd gebruikt tot 1967. Even verderop komt u na een verkwikkende wandeling terug bij uw vertrekpunt. Vergeet geen drinken mee te nemen, want in de heide kan het behoorlijk warm worden. Voor prachtige foto's van de landes du Liscuis en de wandeling kan u terecht op www.centrebretagne.info - landes du liscuis.

Hunebedden

De hunebedden zijn necropolissen of grafkamers uit het Neolithicum. Vaak wordt verkeerdelijk aangenomen dat de hunebedden dateren uit de tijd van de Kelten, maar ze zijn dus veel ouder. Wel gebruikten de Keltische druïden ze waarschijnlijk voor hun rituelen. De hunebedden van Liscuis zijn langwerpig en bestaan uit rechtopstaande stenen met daarop platte dekstenen. De constructie was volledig gesloten. De hunebedden van Liscuis zijn als volgt opgebouwd: een gang, de dodenkamer en een plaats waar aardewerk werd gezet. Het aardewerk was een gift aan de dode. De hunebedden waren bedekt met aarde maar door erosie is deze in de loop der tijden verdwenen en kwamen de hunebedden dus bloot te liggen.

Meer weten over het zuidelijk deel van de Côtes d'Armor en Bretoense lekkernijen? Lees dan verder: Bretagne: Côtes d'Armor