Wales en de mijnbouw

In Wales herleeft sinds kort de mijnbouw. Dit is te danken aan de energiehonger van China, waar wekelijks twee a drie nieuwe kolencentrales geopend worden. De prijs voor een ton kolen is omhoog geschoten, maar is daarmee nog steeds laag in vergelijking met de olie- en gasprijzen. Bovendien zijn kolen zeer ruim aanwezig. Met de herleving van de kolenindustrie wordt de afhankelijkheid van Russisch gas en Arabische olie verkleint.

Bron van inkomsten

Decennialang was mijnbouw in Wales en Engeland een grote bron van inkomsten. In 1955 telde het land, volgens gegevens van The Coal Authority, zo’n 699 duizend kompels. Een twintigste eeuw was dat teruggelopen naar amper 4.000. Margareth Tatcher kondigde in de jaren tachtig van de vorige eeuw aan veel mijnen, die toen nog staatsbezit maar ook onrendabel waren, te willen sluiten. Ondanks de vele mijnstakingen die er waren, lukte het haar om haar besluit erdoor te krijgen. Met name Zuid-Wales, het mijngebied ten zuiden van het nationaal park Brecon Beacons, is deze klap niet te boven gekomen.

Kolenmuseum

Het bekende mijnwerkersplaatsje Merthyr Tydfill, dat destijds het meeste verzet leverde tegen de mijnsluitingen, bungelt op tal van Britse ranglijsten onderaan. Het oogt armoedig. De levensverwachting is er laag evenals de schoolprestaties. Tot voor kort was er hier nog maar één kolenmijn actief, Tower Colliery. Wegens uitputting is deze inmiddels gesloten. Wat resteert, is het kolenmuseum ‘Big Pit’. Deze kolenmijn werd in 1980, precies honderd jaar na opening, gesloten. Met helm en lamp kun je als bezoeker een kijkje kunt nemen in een oude schacht, ondertussen luisterend naar de authentieke verhalen over ex-miners over mens en dier uit de tijd van de steenkoolproductie.

Unity Power

Unity Power is het eerste bedrijf dat in 2007 in Wales een nieuwe mijn opende in het plaatsje Ffos-y-Fran. Het bedrijf is van plan er de komende jaren nog vijf te openen. Unity Power gaat de komende jaren één miljoen ton kolen naar boven halen. Er zit genoeg in de grond voor minstens 45 jaar. Deze operatie levert vele honderden nieuwe banen op. Maar de Welshman, de teleurstelling nog niet helemaal te boven, staat er nog argwanend tegenover.

Verzet omwonenden

Er is ook verzet van omwonenden tegen de opening van nieuwe mijnen. Een groot gebied van 406 hectaren moest afgegraven worden om bij de kolen te kunnen komen. Op het terrein wordt heen en weer gereden met tientallen machines, zo groot als monstertrucks. Het lawaai van de motoren en het gekletter van staal. Soms moet een stuk land opgeblazen worden, omdat de machines er niet bij kunnen. Voor de omwonenden dus reden genoeg om een petitie te tekenen tegen de opening van dit zogenaamde ‘landherwinningsproject’.

CO2-uitstoot

De mijnbouw staat bekend om zijn vervuiling van het milieu, het is zelfs de vervuilendste brandstof als het om CO2-uitstoot gaat. De opening van nieuwe mijnen levert veel nieuwe banen op, maar of het bijdraagt aan het behalen van de vastgestelde CO2-reductie die Engeland voor ogen heeft, is maar zeer de vraag.