Ameland; de Waddendiamant

Na een boottocht van zo’n drie kwartier kom je aan bij het prachtige eiland Ameland. Een eiland met enorm veel ruimte, aardige mensen en een prachtige natuur. Rust is er het sleutelwoord en het is dan ook een plek om helemaal tot jezelf te komen. Op Ameland hoef je je echter ook niet te vervelen; voor groot en klein is er van alles te beleven. Niet alleen is er de natuur om van te genieten, ook musea, excursies en mooie visplekjes zijn er volop te vinden.

Natuur

Op het strand van Ameland valt enorm veel te zien en te beleven. Niet alleen is het strand continu in beweging door de afwisseling van eb en vloed, de invloed van de zee laat ook zijn sporen na op het gebied van schelpen en bijzondere zeediertjes. Buiten het zoeken naar overblijfselen uit de zee, kun je er ook heerlijk paarrijden en vliegeren. De sterke wind zorgt meestal voor perfecte vliegeromstandigheden!

Ook zwemmen is toegestaan, maar daarbij is het wel van belang dat je op de vlaggen let die staan uitgestoken bij de vier strandpaviljoens die er op het strand aanwezig zijn. Het is toegestaan bij deze vier paviljoens te zwemmen, zij het wel onder toezicht van strandwachten. Is de vlag die zichtbaar getoond wordt groen, dan is het veilig om te zwemmen. De kleur groen houdt in dat het opkomend water is en daarom de stroming minder sterk. Is de kleur rood, dan is het verboden om te zwemmen, aangezien het dan afgaand water is en de stroming op dat moment sterk toeneemt.

Eb en vloed wisselen zich constant af en duren elk telkens zo’n zes uur lang, zodat om de zes uur het laagwater wordt vervangen door hoogwater en omgekeerd. Dit zorgt natuurlijk voor een schat aan aangespoelde schelpen en dieren. Helaas is dit niet het enige dat aanspoelt; ook veel puin is terug te vinden wanneer het water zich terugtrekt. Dit puin is vaak afkomstig van schepen en booreilanden en voor de meeste mensen niet van betekenis. Vroeger, toen de schepen nog niet zo solide gebouwd werden, vergingen er regelmatig schepen voor de kust van de Waddeneilanden. De spullen die toen aanspoelden, waren van veel grotere waarde en konden meestal nog prima gebruikt worden. Ze werden dan meestal opgepikt door de strandjutters. Tegenwoordig zijn strandjutters meestal mensen die dit voor hun hobby doen en er een sport van maken om mooie dingen op de kop te tikken.

Ameland heeft een rijke diversiteit aan flora en fauna. Wat de planten betreft, vind je eigenlijk afhankelijk van de plek waarop je je bevindt op het eiland, verschillende soorten planten. Dicht bij de zee en op het strand zijn daar de zoutminnende vetplanten, zoals zeeraket. Verderop achter de duinen bevinden zich de grassoorten en kom je de eerste planten met bloemen tegen. De meesten hiervan zijn bij wet beschermd en dus verboden om te plukken. In de duinvalleien bevinden zich de orchideeën, prachtige planten met mooie bloemen die eveneens niet geplukt mogen worden. Het zou ook niet verstandig zijn om ze te plukken want ze zijn minder sterk dan de orchideeën uit de winkel, zij het niet dat ze net zo mooi zijn. Zou je ze plukken, dan zouden ze binnen een minuut verdord zijn.

Wat dieren betreft kijk je ook je ogen uit. Niet alleen zijn er vele soorten vogels te ondekken, ook op het land en in de zee bevinden zich zeer veel verschillende diersoorten, zoals; konijnen, hazen, reeën, kreeften, krabben en kwallen. Veel te zien dus ook op diergebied!

Cultuur

Ameland heeft in de geschiedenis een grote rol gespeeld in de walvisvaart en is daar in de loop van de tijd zeer bedreven in geraakt. Al omstreeks 1719 begonnen ze zich met de walvisvangst bezig te houden en dat ging niet zonder slag of stoot. Het vangen van walvissen was een gevaarlijk en moeilijk gebeuren, waarbij elk jaar tussen maart en mei grote schepen koers zetten naar Spitsbergen, om daar vervolgens met kleine bootjes de walvissen te lijf te gaan. De sterkste man op het bootje kreeg de taak om de walvis te raken met zijn harpoen en wanneer dit gelukt was, volgden de mannen de walvis totdat deze volledig uitgeput was en hij meegesleept kon worden naar het vaste land. Hier begon het speksnijden en werd de traan gekookt tot het goedje dat wij tegenwoordig nog steeds kennen als levertraan.
Inmiddels is de walvisvaart verboden en houden de Amelanders zich hier dus niet meer mee bezig.

Wat betreft dans en klederdracht kent Ameland zijn eigen tradities. In 1962 werd de folkloristische dansgroep ‘De Amelanders’ opgericht en inmiddels is deze dansgroep aangesloten bij de Federatie van folkloristische groepen in Nederland. De dansgroep kent veel uitwisselingen met groepen uit het buitenland en scoorden inmiddels is verschillende landen hoge ogen met hun eilander dansen. Er worden zo’n twintig dansen gedanst door De Amelanders, onder andere de horlepiep, de rieldans en de zakdoekendans. De meeste dansen zijn zeemansdansen. Typisch ook is de wijze van muzikale begeleiding; de groep wordt muzikaal ondersteund door harmonicaspelers. De kostuums waarin De Amelanders dansen stammen uit 1850, de tijd van de crinoline. De vrouwen dragen lange, wijde rokken met drie onderrokken eronder, witte kousen en een schortje. Op het hoofd dragen zij het oorijzer of de driestrokenmuts. Het oorijzer lijkt op het oorijzer uit West Friesland en bestaat uit een zilveren band met “boeken”, een gouden voorhoofdsnaald die met roosjes versierd is en bijpassende spelden en zijnaalden. Verder bevat het oorijzer een gebreide ondermuts en een kanten bovenmuts en ter versiering nog losse haarlokjes.

De driestrokenmuts ziet er weer heel anders uit. De muts is gemaakt van batist en de stroken worden voor het wassen van de muts afgehaald, gesteven en met dunne stokjes geplooid, waarna ze weer op de muts worden bevestigd. Het plooien doen de dames van de groep zelf.
De kleding van de mannen bestaat uit een lakense klepbroek, een wit overhemd met de boord rechtop, een zwarte pet en een 'hemdrok' van damast met zilveren knopen. Tot slot dragen zij een zwart sjaaltje om de hals.

Vervoer

Natuurlijk kun je op Ameland heerlijk wandelen. Het eiland kent meer zonuren dan het vaste land en minder regen, dus er kan volop buiten genoten worden van de natuur en activiteiten. Naast wandelen is ook fietsen een veelgedane bezigheid en met de 90 kilometer aan fietspad, kun je eigenlijk telkens een andere route kiezen en steeds weer iets anders zien. Bovendien is rijden met de auto toegestaan op het eiland en ook met de bus kun je overal komen. Een prachtige omgeving met vele mogelijkheden en zeker een bezoekje waard! © 2007 - 2009 Lynns, gepubliceerd in Binnenland (Reizen en Recreatie) op 03-05-2007. Het auteursrecht van dit artikel ligt bij de infoteur. Zonder toestemming van Lynns is vermenigvuldiging van dit artikel verboden. Meer...

Verwante artikelen

• Het Friese eiland Ameland: Elk jaar pak ik mijn spullen in en ga ik samen met de hond richting Ameland. Lekker een week ontspannen, genieten van de natuur en met de hond op het strand lopen. Wat wil een mens…
• Uitwaaien op de Waddeneilanden: Nederland is druk maar ook mooi! Kijk alleen al naar de Waddeneilanden. Ieder eiland heeft een typisch eigen karakter met een eigen schoonheid. Wat ze allemaal gemeen hebben i…
• Soorten vakanties: Vakantie, voor iedereen is dit een ander begrip. De een gaat volledig voor zon, zee en strand, terwijl de ander liever een cultuurvakantie doet. Of een rondreis, een fietsvakantie en natuu…
• Texel, dorpen op Texel: Texel is het grootste eiland van de wadden. Je vind er zon, zee en strand. Het heeft een prachtige natuur en gezellige dorpjes. Het is een heerlijk eiland om je vakantie door te breng…
• Sterrenbeeld: Waar gaat de Kreeft op vakantie naar toe?: Laat de Kreeft zijn vakantie eens aan de sterren over, zullen zij de Kreeft vermoedelijk leiden naar een eenzaam zandstrand of naar een afgelegen groe…