Rotterdam Nostalgie, diergaarde Blijdorp

Een dierentuin trekt altijd veel bezoekers, zo ook diergaarde Blijdorp, de dierentuin van Rotterdam. Een bezoek brengen in een schoolvakantie of in het weekend, doe je haast niet voor je plezier, zo druk. Maar toch gaat iedereen graag naar de dierentuin, en gelijk hebben ze, want wat is er nou leuker voor jong en oud, om al die prachtige dieren te kunnen bewonderen. Maar hoe begon Blijdorp, en wanneer?

Geschiedenis diergaarde Blijdorp

Halverwege de jaren dertig was de in 1855 opgerichte Rotterdamse Diergaarde, een tuin van een achterhaald type geworden. Over het algemeen te klein, terwijl het binnenklimaat van de dierenverblijven vaak te wensen over liet. Voor het publiek had de tuin zeker nog hun charme; behalve de dieren, was er een sociëteitsgebouw en een muziektent.

Soms leken de dieren slechts bijzaak, maar wel passend in de sfeer van afspraakjes en huwelijksaanzoeken! Er werd bijv. geen enkele moeite gedaan om zeer zeldzame diersoorten te behouden. Rond 1937 ging, met het toenemen van de kennis omtrent het diergedrag, de tuin er anders uitzien, en werd het functioneler; ruimere verblijven, betere klimaatbeheersing en betere medische controle. Het decor bleef, maar werd veel geraffineerder toegepast. Het riep een bijna volmaakte vrijheidsillusie op; mensen en dieren waren slechts door middel van een onzichtbare greppel van elkaar gescheiden.

Het scheelde niet veel of Rotterdam had voor korte tijd over twee diergaarden beschikt. Want terwijl de nieuwe diergaarde nog niet eens was opgeleverd, werd de oude, waar dit verhaal mee begint, gelegen tegenover het station Delftse Poort, samen met het centrum van Rotterdam met de grond gelijk gemaakt, tijdens het bombardement in 1940. Een radicaler einde had men voor de oude Diergaarde niet kunnen bedenken. De nieuwe tuin in Blijdorp, werd tweederde eigen grond, het overige gedeelte werd gepacht tegen een jaarlijkse vergoeding van  1,-