Waterleidingmuseum in fraaie watertoren

Van de eerste waterleiding (in Egypte) via de eerste koninklijke klant (koningin Emma) tot de huidige functie van een watertoren (druk uitoefenen). In het Utrechtse Waterleidingmuseum wordt de geschiedenis van ons spoel- en drinkwater tot leven gebracht. Leerzaam en leuk. Per 1 januari 2011 is het museum (tot nader orde) gesloten. Omhoog kijkend naar de monumentale watertoren in het centrum van Utrecht is het moeilijk voor te stellen. Vroeger vond men zulke bouwwerken zo lelijk dat de Utrechtse Waterleiding Maatschappij eind 19e eeuw veel moeite moest doen de toren hier geplaatst te krijgen. De toenmalige directeur zette de toren toen maar in zijn achtertuin. En daar staat het bouwwerk nog altijd mooi te wezen, op een pleintje tussen smalle straatjes.

Museum

De kop van de watertoren herbergt nog altijd zo’n anderhalf miljoen liter water, dat de druk op het waterleidingstelsel moet houden. Op de lagere verdiepingen is een museum over de geschiedenis van de waterleiding te vinden. Vele aspecten van water en waterleiding komen in het museum aan bod. Hoewel de Egyptenaren zo’n 6000 jaar terug al een vorm van waterleiding ontwikkelden, duurde het in plaatsen als Utrecht tot 1883 tot de eerste inwoners konden beschikken over ‘stromend water’. Tot die tijd haalde men het water gewoon uit de gracht, waar ook het afval in gedumpt werd. Het was niet of nauwelijks drinkbaar. Middeleeuwers dronken dan ook bier als water en rijke lieden in later tijd lieten mineraalwater uit Spa bezorgen. Het waren cholera-epidemieën die in de 19e eeuw tot een algemene roep om drinkbaar water uit de kraan leidden. De expositie toont hoe duin-, grond- en oppervlaktewater wordt gezuiverd tot drinkbaar kraanwater. Fraaie voorwerpen, zoals een gouden kraan en een porseleinen toiletpot, completeren het beeld.

Meer informatie

Lauwerhof 29
3512 VD Utrecht
030 – 248 79 11
www.waterleidingmuseum.nl
di-vr 13.30 – 17 uur; za 11 – 16 uur
toegang: € 2 - € 4,50 (Museumjaarkaart geldig)

Heerlijk water

Vergeet niet bij de receptie een bekertje Utrechts kraanwater te tappen. Het water, afkomstig uit de grond onder de Utrechtse Heuvelrug, is zacht en smaakt heerlijk.

Gesloten

Het Waterleidingsmuseum is per 1 januari 2011 voorlopig gesloten. Waterbedrijf Vitens stopte met haar financiële bijdrage en daarmee was het voor het bestuur van het museum einde verhaal. Het bestuur blijft voorlopig optimistisch: "Het bestuur van de Stichting Nederlands Waterleidingmuseum zal in de komende tijd alle mogelijkheden onderzoeken om de collectie, het industriële erfgoed van de drinkwatersector, te behouden en op een andere wijze zichtbaar te laten zijn." Hopelijk komt er inderdaad zo'n oplossing. Zowel het museum als de locatie vormden een unieke bestemming in de Utrechtse binnenstad.