Het Louvre in Parijs; opgepimpt door een genie

Binnenkort naar Parijs? Bloopers in de Kunst is een serie artikelen over bijzondere, gekke of op zijn minst vermeldenswaardige zaken over kunst. Deze keer gaat het over de geniale verandering die de Amerikaans-Chinese architect Ioh Ming Pei aan een oud monument heeft aangebracht. Kijk op mijn infoteurpagina voor meer artikelen uit de Bloopers-serie.

Het oudste deel van Parijs

Stel U het vroegste Parijs voor als een nederzetting op twee eilandjes in de Seine, wat nu het beroemde Ile de la Cité is met daarop de Notre Dame en Ile St. Louis. Daar splitst de rivier en stroomt links en rechts om de vesting heen. Het was een logische en natuurlijke goed verdedigbare veilige plek voor een Keltisch volk – de Parisii- om een woonplaats in te richten.Dat was zo’n 2000 jaar geleden. Houten bewoonde bruggen leidden naar en van de eilanden en zijn in de loop der eeuwen vervangen door stenen bebouwde exemplaren en later door ‘gewone’ overspanningen. Aan de kop van het eiland Ile de la Cité – aan de centrumkant van de stad – ligt de beroemde Pont Neuf die in 2 etappes de beide armen van de rivier overbrugt.

Het ontstaan van het Louvre

In de late 12e eeuw is ver in de landerijen door Koning Philippe-Auguste een massief fort gebouwd aan de rand van de Marais (de moerassen) als bastion tegen de Vikingen. In een van de ondergrondse ruimten van het Louvre zijn nu de enorme ronde verdedigingsmuren te zien die vroeger het fort versterkten. Later ( in de 16e eeuw) is de vesting vervangen door een elegant klein jachthuis in Renaissancestijl (door Frans 1, die overal in Frankrijk in Renaissancestijl liet bouwen). Dat complex werd over de eeuwen steeds uitgebreid met extra kamers, vleugels voor gasten, kazernes voor de bewaking, paardenstallen, dienstverblijven. En steeds evenwijdig aan de rivier, zodat in de loop van de tijd een lang gebouw ontstond dat, met grote binnenplaatsen en open pleinen om zicht te houden op de bossen, de vorm van een tang kreeg. Met de kop van de tang daar waar het gebouw ontstond en lange armen aan weerszijden van de pleinen en hoven.

In de loop van de tijd zijn de moerassen gedempt, de stad is uitgebreid buiten de eilanden en nu - in onze tijd- is het 1 kilometer lange complex zelfs MIDDEN in de stad gelegen! Door de verzamelwoede van de edelen en door de rol van het Louvre als opslagplaats voor alle aan de koningen en keizers en andere magistraten overhandigde geschenken is hier door de eeuwen heen een van de grootste kunstcollecties ter wereld ontstaan, waar jaarlijks miljoenen bezoekers naar komen kijken.

De verzameling

Ze willen de Mona Lisa zien, of leren over de geschiedenis van de stad óf één van de fraaiste collecties Egyptische Kunst bezichtigen die er bestaat: zaal na zaal zijn hier voorbeelden te vinden van 5000 jaar onafgebroken vakmanschap. Michelangelo is er met een slaaf, Rembrandt ontbreekt niet. Moderne Kunst wel. Die hoort hier niet. U kunt een museum voor Haute Couture bezoeken. Of een expositie over Publiciteit…

Gaat het zien. Als U alles wilt bekijken wat het Louvre te bieden heeft moet U 3 maanden lang dagelijks tijdens de gehele openingstijd Uw rondes maken! En dat was vóór de verbouwing in de 80er jaren echt een zware klus. Door de tangvorm moesten de bezoekers , wanneer men via de hoofdingang aan de Rue Rivoli het gebouw eenmaal binnen was hele einden héén en weer omlopen om waar dan ook te komen. Door de genialeverandering van het grondplan door de Chinees/Amerikaanse architect Ioh Ming Pei in 1989 is alles veranderd. De oplossing van Pei was vooral een logistieke: het sturen van bezoekersstromen.

Een geniale ingreep

Hij heeft – ondanks felle protesten – een enorme kuil laten graven midden in het grootste plein en heeft dáár – onder de grond - de toegang geplaatst. Als U via de Glazen Piramide het Louvre binnen gaat en de trap afdaalt komt U in een grote ruimte ,waar U vier richtingen worden geboden. Elk van die 4 toegangen leidt direct – zonder omlopen – naar de door U gekozen afdelingen. En passant heeft hij met de Piramide een sjieke, aparte, indrukwekkende en lichte ingangspartij gecreëerd, die nu al jaren massa’s en massa’s mensen naar Parijs lokt. Want dat het toerisme een gigantische impuls heeft gekregen door de ingreep van Pei staat vast.

En dan zijn de 1,2 miljard Chinezen nog niet eens geweest! © 2008 - 2009 Braens, gepubliceerd in Attracties (Reizen en Recreatie) op 24-02-2008, laatst gewijzigd op 01-03-2008. Het auteursrecht van dit artikel ligt bij de infoteur. Zonder toestemming van Braens is vermenigvuldiging van dit artikel verboden. Meer...

Verwante artikelen

• Hondenras: Shar-Pei: De Shar-Pei is vooral bekend om zijn opvallende uiterlijk. Ze hebben veel rimpels wat hun erg apart maakt. Laat u alleen niet verleiden door het uiterlijk, de Shar-Pei kan namelijk erg e…
• Het Louvre te Parijs: Het Louvre is een van de topattracties van Parijs, jaarlijks trekt het museum dan ook 7 miljoen bezoekers. In het museum zijn diverse topstukken te bezichtigen, waaronder de Mona Lisa.
• Beroemde architecten: De bouwkunst is al duizenden jaren oud en heeft ons prachtige bouwwerken opgeleverd. Maar wie waren de personen die zo iets moois konden ontwerpen? Dit artikel beschrijft een aantal bek…
• [Frans] Parijs, enkele bezienswaardigheden (3): Of u het nu zoekt voor een spreekbeurt Frans, of dat u binnenkort naar Parijs gaat, of gewoon geïnteresseerd bent in een stukje Frans. Voor u onderstaand wat m…
• Stedentrip Parijs: Stedentrip Parijs Voor velen is Parijs de stad van de liefde en romantiek. Voor anderen is het gewoon de hoofdstad van Frankrijk en een van de vele wereldsteden. Parijs is in ieder geval e…